به گزارش گروه حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم، مجتبی عباسی، دانش آموخته حوزه علمیه قم و پژوهشگر علوم سیاسی، با شرکت در پویش هم‌نویسی «راویان عهد» که به مناسبت وداع تاریخی با قائد شهید در حال برگزاری است، نوشت: ایام محرم امسال، روضه‌ها ملموس و مکشوف شدند، جنایت یزیدیان امروز در شهادت دختر خردسال حسین زمان و آتش زدن بیت ایشان یادآور شهادت سیدالشهدا علیه‌السلام و آتش زدن خیمه‌گاه و شهادت طفل خردسال ایشان بود.

در تشییع تاریخی مظلوم مقتدر، حضرت آیت الله العظمی امام خامنه‌ای، آمیزه‌ای از شور، حرکت و بهت و ماتم در خیابان‌های وطن مشاهده می‌شود. مردم ایران، فرار خانوادگی سلاطین را در گذشته به چشم دیده‌اند؛ اما شهادت خانوادگی و ایستادگی رهبر انقلاب اسلامی‌‌شان را هم شاهد بودند.

رهبرِ جانفدا که جان گرامی‌اش را پیشکش جانفدایانش کرد، به ایرانیان جرأت طوفان داد تا با تئوری جنگ نامتقارن، دکترین نظامی دنیا را به سخره بگیرند و با تولید و رشد علمی در هشت علم برتر دنیا جزو اولین‌های جهان باشند، عالم ربانی و دانای سیاست که حالا بعد از دویست سال، امتش، استقلال، عزت و اقتدار در مقابل مستکبران را رؤیا نمی‌دانند.

امام شهید و مجاهدی شجاع که کلام و سبک زندگی‌ زاهدانه‌اش امیدبخش و الگو بود و با روشنگری و جهاد تببین، هسته‌های مقاومت ملت‌ها علیه ویروس ظلم و فساد و غربزدگی را برانگیخت و در نهایت با نثار خون شریفش، مردم را مبعوث کرد و به پاسداری از حریم و حرم فراخواند.

سبحان‌الله که پروردگار عالم به ما رحم کرد و حسین علیه‌السلام را آفرید تا برای ایشان و فرزند آخرالزمانی‌اش به پهنای صورت اشک بریزیم و خون گریه کنیم و «إن کُنتَ باکِیاً لِشیءٍ» بخوانیم.

بعد از واقعه کربلا، سیدالساجدین و حضرت زینب سلام‌الله علیهما با نکوهش عدم اقدام بهنگام شیعیان کوفه و ترک فعل آنها در آن پیچ تاریخی، مسئولیت شهادت ثارالله و ننگ تاریخی آن جنایات را تا ابد گریبانگیرشان خواندند؛ چون هزاران شیعه بی‌تفاوت به هوای سازش و بیعت امام زمانشان با یزید در چند کیلومتری کربلا، ساکت نشسته بودند.

حتی بصیرت دیرهنگام گروه چهار هزار نفره توابین، زخم شیعه را التیام نبخشید و اهمیت امام‌شناسی و یتیمی آنها در خلأ رهبری را بر دوست و دشمن آشکار کرد؛ اما انتقام و خونخواهی مختار و مجازات اشقیا، قلوب آل‌الله را خشنود کرد و ترس و وحشت را به جان حکام جور انداخت تا دیگر بعد از کربلا امامان شیعه، اربا اربا نشوند و جریان نفاق نتواند آشکارا ایشان را به مسلخ بکشاند.

امروز نیز فریاد یا لثارات الخامنه‌ای فرزند آخرالزمانی‌ سیدالشهدا، حجت شرعی و شعار قانونی شیعه است، آنجا که خطاب به مسئولان حکم فرمودند: آنچه مسلم است گریبان جنایتکاران را بایستی گرفت و آنان را به سزای اعمال مجرمانه‌شان رساند.

حالا مردم با حضور جهادی و میلیونی، مربی و معلم مسئولان هستند؛ در خیابان‌هایی که دیگر کلاس درس همدلی، غیرت و خونخواهی امام شهید شده‌اند تا در آزمون ولایت‌مداری، دشمن شناسی، حفظ کرامت مردم، خدمت بی‌منت و بصیرت حول محور بیانات امام شهید و علی‌الاصول امام حکیم موفق شوند.

تربیت‌یافتگان خمینی کبیر و خامنه‌ای شهید که اینک بیش از هر زمان بر انتقام از قاتلان رهبر آزادگان جهان، مصمم و همدل هستند تا در روزگاری که تربیت‌شدگان شرق و غرب در مقابل کاخ ظلم سجده می‌کنند، آنها با پرچم «الله‌اکبر» به پا خاسته، سوره فتح بخوانند و تمدن نوین اسلامی را احیا کنند.

ملت مبعوث شده‌ای که بعد از چند ماه سوگ و حماسه، بغض و نفرتشان نسبت به جنایتکاران را با حضور رفراندوم‌گونه در تشییع میلیونی رهبر شهید نشان دادند و بر ادامه راه ایشان و تحقق آرمان‌های انقلاب عهد بستند، تا هم شروط امام جدید در مسیر عزت و اقتدار ایرانیان نادیده گرفته نشود.

تا مدعیان صلح‌طلب جنگ‌افروز که حتی به لحاظ سایز کورتکس مغزی نیز غربی‌ها را برتر می‌دانند، با ایجاد خطای محاسباتی در برخی مسئولان و دعوت آنها به تسلیم، ذلت نفت در برابر غذا را تئوریزه نکنند و عزت مردم را وجه‌المصالحه قرار ندهند.

تا سیاستمداران رفوزه‌شده بدمحاسبه که با وعده صلح، جنگ آوردند و با کلیدِ بازکردن معیشت، تحریم‌ها ساختند، دوباره مردم را از نابودی تیرهای چراغ برق نترسانند و هزینه‌های تسلیم و ذلت را به جای مقاومت فاکتور نکنند.

خرسندیم که با امامین انقلاب، معاصر و همدل بودیم و دوران زعامت بزرگترین رهبران دینی در عصر غیبت را درک کردیم و خرسند از این که غم عهدنامه‌های ترکمنچای و گلستان را به دل راه نمی‌دهیم و نفت ما تحت نظارت فدرال رزرو نیست و ارباب آمریکایی، پول ملت ما را اول نمی‌برد، تا بعد اگر صلاح دید، بازگرداند.

اینک در ایام تشییع تاریخی آقای شهید ایران حضور داریم که به ما آموخت، در هر شرایطی امید را از دست ندهیم و در تاریک‌ترین لحظات، روشنایی فردا را ببینیم و بدانیم «ولا تَهنوا و لاتحزنوا و أنتم الأعلَونَ إن کنتم مؤمنین»؛ سست نشوید و غمگین نباشید که شما برترید، اگر مؤمن باشید.

انتهای پیام/