یادداشت| زمین، امروز امانت‌دار عزتِ «هیهات مِنَّا الذِّلَّه» شد

به گزارش خبرگزاری تسنیم از ایلام، ای خاکِ پاکِ این سرزمین مقدس! امروز، سنگین‌ترین و والاترین امانتِ تاریخ بر دوشِ تو نهاده می‌شود. امانتِ مردی که تمام هستی‌اش، یک کلمه بود و آن کلمه، «لا إلهَ إلا اللَّه» و تمام قامتش، تجسّمِ عینی «هیهات مِنَّا الذِّلَّه». او که از اولین روزهای مبارزه تا آخرین لحظه‌ی حیاتِ پربرکتش، هرگز در برابرِ زَرِ فریبنده، زورِ تزویر و تزویرِ دشمنان، حتی به اندازه‌ی یک ذرّه، عقب‌نشینی نکرد.

او «قائدِ شهید» ما بود؛ کسی که شهادت را نه پایانِ راه، که افتخارِ وصال یافت و در مسیری گام نهاد که پیش‌تر، بنیان‌گذارِ کبیرِ انقلاب، حضرت امام خمینی (قدس‌سره)، معلمِ بزرگِ عشق، عزت و مقاومت، برافراشته بود. فریادِ «هیهات مِنَّا الذِّلَّه» او، پژواکی بود از نسلِ سوخته‌ی کربلا و ادامه‌ی همان ندای تاریخیِ امامِ راحل که می‌فرمود: «ما عزت خود را در اسلام می‌دانیم، نه در ذلتِ تسلیم در برابرِ زورگویان». این ندا را او در محافلِ علمی، در میدان‌های سیاست، در بسترِ بیماری و حتی بر فرازِ منبر و در میانِ هیاهوی توطئه‌ها سر داد و هیچ‌گاه، هیچ‌گاه، درِ خانه‌ی ذلّت را بر رویِ امّت خود نگشود.

اینک که پیکرِ مطهّر این اسطوره‌ی بزرگ، بر دستانِ میلیون‌ها مشتاق و دلسوخته، وداع می‌گویند و راهیِ حرم تا حرم، راهیِ بیت تا بیت، راهیِ دل‌های مؤمنین می‌شود، یک حقیقت را باید بر پیشانیِ تاریخ نقش زد: خاکسپاری این رهبر، نه یک پایان، که یک نقطه‌ی عطف است.

خاک، امروز صاحبِ امانتی می‌شود که اگر چه جسمش را در خود جای می‌دهد، اما روحِ بلندش، به ملکوت پیوسته و چشم از این جهان فروبسته است. این خاک، به خود خواهد بالید که پیکرِ کسی را در آغوش می‌کشد که عمری برای عزّتِ این خاک و خاکیان، جان کنده است؛ کسی که میراث‌دارِ مکتبِ نورانیِ امامِ خمینی بود و پرچمِ «نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی» را تا آخرین نفس، برافراشته نگه داشت. این خاک، امروز به خود می‌بالد که میزبانِ مردی است که «عزّت» را به عنوان یک مکتب، یک مسلک و یک هویّتِ ملی و دینی، به یادگار نهاد.

و ما، امّتِ شهیدپرورِ ایران، امروز عهد می‌بندیم که ذرّه‌ای از این راه و مرام، کوتاه نیاییم. ما عهد می‌بندیم که «هیهات مِنَّا الذِّلَّه»، نه فقط یک شعار، که خطِّمشیِ زندگی ما خواهد بود. ما عهد می‌بندیم که در برابرِ مستکبران و زورگویانِ عالم، سرِ تسلیم فرود نیاوریم و راه او را که همان راهِ امامِ راحل و انبیا و اولیای خداوند است، تا ظهورِ حضرتِ حجّت (عجّل‌اللّه‌تعالی‌فرجه‌الشریف)، با تمامِ توان ادامه دهیم.

ای خاک! این امانت را پاس بدار و بر وجودت ببال، که امروز، پاره‌ی تنِ امامِ زمان (عجّل‌اللّه‌تعالی‌فرجه‌الشریف) و وارثِ اندیشه‌های نابِ امامِ خمینی، در سینه‌ی تو آرام می‌گیرد. روحش شاد، راهش پررهرو، و مکتبش تا ابد، جاویدان باد.

اللّٰهُمَّ ارحَم مَن کانَ یَنطِقُ بِالحَقِّ وَ یَعمَلُ بِالعَدلِ وَ یُجاهِدُ فی سَبیلِک، اللّٰهُمَّ إنّا نَشهَدُ أنَّهُ قَد بَلَّغَ الرِّسالَه وَ أدَّی الأمانَه وَ نَصَحَ الأُمَّه.

وَ السَّلامُ عَلی مَنِ اتَّبَعَ الهُدی.

رضا میرزاد

انتهای پیام/180/