خبرگزاری تسنیم ـ اکبر عباس‌زاد*؛ پیروزی خون بر شمشیر، خلاصه هندسه حاکم بر تاریخ انبیاست. شمشیرِ زر و زور، در نگاه محاسبه‌گرانه دنیا آخرین برگ برنده است؛ اما خونِ ریخته‌شده در راه خدا، جغرافیای زمان را درمی‌نوردد و فتوحاتی می‌گشاید که هیچ سلاحی توان گشودنش را ندارد.

درست همان‌جا که دشمن می‌پندارد با بریدن حنجره یک مصلح، خط پایان را کشیده است، خداوند فصلی تازه آغاز می‌کند؛ فصلی که در آن، قطره‌های خون به موج تبدیل می‌شود و بنیان کاخ‌های ستم را می‌لرزاند. این قاعده را هیچ‌کس به‌روشنی حسین‌بن‌علی(ع) تفسیر نکرد و هیچ‌کس در روزگار ما به‌اندازه «رهبر شهید» تجسم نبخشید.

ظهر عاشورا، شمشیرهای لشکر عمربن‌سعد به جسم حسین(ع) رسیدند، اما نتوانستند حتی یک گام به عهد او با خدا نزدیک شوند. خون سیدالشهدا(ع) بر خاک گرم کربلا جاری شد، درحالی‌که فریاد «هَیهَاتَ مِنَّا الذِّلَّة» او نه‌تنها خاموش نشد، که از حنجر هزاران آزاده در طول تاریخ بازتاب یافت.

یزید گمان کرد با درهم‌کوبیدن پیکر قلیلی از مردان، خورشید حقیقت را غروب داده؛ اما همان خون، چشمان بصیرت را در شام و کوفه گشود و پایه‌های حکومت اموی را سست‌تر از آن کرد که در تصور بگنجد.

چهارده قرن بعد، شمشیرِ زمانه به لبه تیز تکنولوژی و ائتلاف جهانی زر و زور مسلح شده بود. دشمن می‌پنداشت با هدف‌قراردادن «رهبر شهید» معادله مقاومت را برای همیشه تغییر می‌دهد؛ غافل از آنکه هویت مقاومت در خون ریشه دارد، نه در پیکر؛ در «عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ» جاری است، نه در سیمان پناهگاه!

رهبر شهید با همان منطق حسینی زیست، از بیعت با یزید عصر سرباز زد، در قلب میدان ایستاد و در میان خانواده‌اش همان صحنه‌ای را بازآفرینی کرد که در کربلا رقم خورده بود؛ رهبری که عزیزترین داشته‌هایش را سپر حقیقت می‌کند و نشان می‌دهد که خون، نه‌تنها بها، که پیام است.

امروز کسانی که می‌پندارند با حذف فیزیکی رهبران الهی می‌شود روند تاریخ را معکوس کرد، بار دیگر درس بزرگ کربلا را از مقابل چشمان خود عبور دهند.

شهادت رهبر شهید امتداد همان قاعده‌ای است که خدا در محشر کربلا به رخ بشریت کشید؛ مرگ در راه خدا، مرز قدرت‌های مادی است و آغاز حیات حقیقی.

«وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاءٌ» فرمان قطعی پروردگار است و شهید زنده را هرگز از معادله نمی‌توان حذف کرد. شمشیرها زنگ می‌زنند، پهپادها سقوط می‌کنند و ارتش‌های مجهز در باتلاق شکست فرو می‌روند؛ اما خونی که ریخته شده، هزاران پای برهنه را به میدان می‌آورد، هزاران قلب را مالامال عزم جهاد می‌سازد و هزاران قیام را در نطفه برمی‌انگیزاند.

*پژوهشگر علوم اجتماعی

انتهای پیام/