به گزارش خبرنگار حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم، حسن ابراهیم‌زاده، جریان‌شناس انقلاب اسلامی و نویسنده حوزوی، در سوگواره «یادداشت نویسان حوزه» که با عنوان «بعثت خون؛ از کربلا تا تهران» در مرکز مطالعات راهبردی خبرگزاری تسنیم برگزار شد، با بیان اینکه قله‌ی بندگی شهادت است؛ چرا که شهید همه چیز خودش را در طبق اخلاص قرار می‌دهد، گفت: بلندترین قله شهادت، کربلاست. ما انسان‌های بزرگ را با آرمان‌های بزرگ‌شان می‌شناسیم. هرچقدر آرمان بزرگ‌تر باشد، مسیر دشوارتر است و هرچه که انسان به قله نزدیک‌تر شود، مسیر بسیار دشوارتر و ریزش‌ها بیشتر است.

او افزود: امام شهید ما فرمودند که ما به قله نزدیک هستیم. چون به قله نزدیک هستیم خیلی‌ها برای مرحله آخر آماده نیستند یا قبلا برای این مرحله خود را آماده نکردند؛ بنابراین ما ریزش بعضی از افرادی را خواهیم دید که حتی در مخیله ما هم نمی‌گنجد. چرا؟ چون از اول برای این مرحله خودشان را آماده نکردند و نمی‌دانستند وقتی که می‌خواهند به سطح بالاتری برسند ابتلائات الهی بیشتر می‌شود، زانوها خسته‌تر و بی‌تابی‌ها بیشتر می‌شود. آن کسی می‌تواند به آن قله برسد که تاب‌آوری‌های سیاسی و اقتصادی‌‌اش و تاب‌آوری‌هایی که برای دادن آبرو است را قبلا گذرانده باشد. یعنی کسی که تاب‌آوری اقتصادی، سیاسی و فرهنگی نداشته، غیر ممکن است که در مرحله آخر بتواند به آن قله شهادت برسد.

ابراهیم‌زاده خاطرنشان کرد: کسانی به آن قله، به شهادت، به کربلا و عاشورا می‌رسند که قبلا خودشان را ساخته باشند؛ بنابراین وقتی تاریخ کربلا را نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که در مرحله آخر رویش‌ها و ریزش‌هایی را داریم. رویش‌هایی مثل «جون» و «وهب مسیحی» را داریم؛ ولی ریزش‌هایی را هم داریم که کسانی در کنار امیرمؤمنان(ع) جنگیدند و سال‌ها نماز شب خواندند. ما به یک مرحله‌ای رسیدیم که باید منتظر رویش‌ها و ریزش‌های جدید باشیم. این درسی است که ما از عاشورا و کربلا آموختیم.

جریان‌شناس انقلاب اسلامی تصریح کرد: ما در انقلاب این را به وضوح دیدیم؛ یعنی از دوران نهضت تا به امروز هرچی جلوتر آمدیم کسانی که تاب‌آوری کمتری داشتند دچار ریزش شدند. اگر ما بپذیریم که امام راحل فرمودند که شهدای ما امتداد شهدای کربلاست باید بپذیریم که مبدأ تاریخی انقلاب هم امام تعیین کردند.

وی افزود: لیلی عشقی در کتاب «زمانی مابین زمان‌ها»، نکته قشنگی دارد و می‌گوید هم شاه مردم را به قدیم برگرداند و هم امام خمینی. اما یک رجعت‌طلبی که انسان را به سرچشمه بقا و کربلا می‌کشاند و یک رجعت‌طلبی انسان را به فنا می‌کشاند. زمانی که دولت دوم خرداد به پیروزی رسید گفتند که ما می‌خواهیم عید را در تخت جمشید جشن بگیریم. کاری نکنید که مبدأ تاریخی عوض شود. دشمن آنقدر زیرک است که حتی در این حرکت‌های شبانه و دسته‌جات ‌می‌تواند رخنه کند و مبدأ تاریخی را عوض کند.

او با بیان این مطلب که هم امام و هم رهبر شهید مبدأ تاریخی‌شان کربلا و عاشورا بود و به این مکتب اعتقاد داشتند، تأکید کرد:‌ مبدأ تاریخی را امام و رهبری تعیین کردند و در همان مسیر هم حرکت کردند. اگرچه امام به ظاهر شهید نشد؛ اما شهادت آفرین و شهادت طلب بود و آن پرچم شهادت طلبی را به دست قائد بعدی خودش داد.

 نویسنده حوزوی افزود: هم امام خمینی و هم امام خامنه‌ای، امام عاشورایی هستند. هر دو دعوت به عاشورا می‌کنند، مبدأ تاریخی هر دو یکی است و هر دو قائل به دو اردوگاه حق و باطل هستند؛ یکی حسینی و یکی یزیدی؛ شما رد پای یک نفر را می‌بینید.

وی با اشاره به کتاب «انسان 250 ساله» که برای رهبر شهید است، امام خمینی و رهبر شهید را نیز در سیره و عملکرد یکی دانست و خاطرنشان کرد که ما با یک انسان 125 ساله‌ای(امام و رهبر شهید) مواجه هستیم که یک جا می‌جنگند و یک جا ایستادگی می‌کند. اگر اراده خداوند اینگونه است که رهبر انقلاب، سید مجتبی حسینی خامنه‌ای هم بیاید و این را ادامه بدهد، این انسان عمرش بیشتر می‌شود. امام و رهبری مثل دو سر نخ یک تسبیح هستند که گویا مقدر بود در آخرالزمان همه عاشوراییان را گرد هم جمع کنند.

محرم‌های سرنوشت‌ساز

ابراهیم‌زاده با اشاره به بیان امام راحل که محرم و صفر اسلام را زنده نگه داشته است، گفت: ما چهار محرم داریم. محرم اول شکل‌گیری نهضت انقلاب است؛ یعنی امام، عصر عاشورای سال 1342 با روضه سید یونس رودباری نهضت را آغاز می‌کند؛ عاشورا را رنگ دیگری داد و شعارها سیاسی شد. عاشورا از سوگ بیرون آمد و به سمت حماسه و پیام رفت. آن دودمه ها شروع شد و نهضت شکل گرفت.

وی ادامه داد: محرم دوم سال 1357 بود که به زعم ساواک و سفارت آمریکا و به زعم خیلی از کارشناسان آن زمان گفته بودند که اگر شاه از این محرم و صفر گذشت سالم می ماند؛ وگرنه نخواهد گذشت. اراده خداوند بر این شد با آن شعارهای سیاسی و حماسی مردم مرگ سلطنت و پهلوی‌ها رقم خورد و آن سیطره غرب از این کشور تمام شد.

ابراهیم‌زاده محرم سوم را محرم سال 88 عنوان کرد و گفت: محرم 1388 بدترین فتنه در طول تاریخ سیاسی ایران بود. اگر تاریخ سیاسی ایران را بخوانید، هیچ وقت ندیدید رئیس جمهور سابقش رئیس مجلس سابقش و... گرد هم بیایند و بخواهند براندازی کنند. اما با عاشورا و محرم سال 1388 که رسید بازم این محرم بساط کار را جمع کرد.

وی افزود: آن دو محرم شکل‌گیری نهضت و محرم پیروزی انقلاب برای رهبر اول بود و محرم سخت و نفس‌گیر برای رهبر دوم. الان در این محرم برای رهبر سوم هستیم. اگر از این محرم، شعارها همان شعارهای 15 خردادی و هیئت‌های سینه زنی 57 و 88 بشود ان شاء الله انقلاب به سلامت خواهد گذشت. به یک شرط؛ محرم و صفر با هم هستند. این‌ها خیلی تلاش دارند که محرم و صفر را تفکیک کنند. اگر ما توانستیم تا اربعین پرچم سرخ و سبز و سیاه محرم و امام حسین علیه‌السلام را در کنار پرچم سه رنگ ایران منتسب به وجود مقدس امام رضاعلیه‌السلام در میدان بودیم، بدانید که این رهبر سوم به سلامت و این انقلاب و اسلام به سلامت از این مسیر خارج خواهد شد.

استاد یادداشت‌نویسی حوزه توصیه کرد که یادداشت‌های نویسندگان باید به این سمت برود که ما باید این محرم را تا اربعین امتداد بدهیم و یک فضایی را برای رهبر انقلاب ایجاد کنیم که ایشان بتوانند کارهایی که بوده را به سرانجام برسانند.

این جریان‌شناس انقلاب اسلامی با اشاره به اینکه در بینش توحیدی یک حق و یک باطل و یک نور و ظلمت داریم، تأکید کرد: ما ثالثی نداریم. زیارت عاشورای ما هم بر همین معناست؛ یعنی وقتی در زیارت عاشورا لعن می‌کنیم، هم لعن بر عمر بن سعد و لشکریان است و هم کسانی که راضی شدند و هم کسانی که ساکت بودند.

وی افزود: در عاشورای امام حسین علیه‌السلام تمام زشتی‌ها، پستی‌ها و پلیدی‌ها در دشمن ظهور کرد تا جایی که حتی اینها به یک طفل شش ماه هم آب ندادند؛ ولی این طرف تمام خوبی‌ها، رحمت‌ها و مروت‌ها جلوه کرد تا آنجایی که حتی امام حسین به اسب آن‌ها هم آب داد؛ یعنی تمام تجلی کفر و ضد انسانیت در مقابل تجلّی حق به منصه ظهور درآمد.

ابراهیم‌زاده خاطرنشان کرد: اگر حق با تمام جلواتش جلوه می‌کند و اگر باطل با تمام دنائت و پستی خودش را نشان می‌دهد، شک نکنید ضلع سوم که نفاق است این هم در اوج است؛ این را نادیده نگیرید. ما امروز با پیچیده‌ترین و مرموزترین افرادی در این مقطع انقلاب روبه‌رو هستیم که نه در دهه شصت، نه در دوره نهضت و نه در دوره فتنه سال 88 با این‌ها روبه‌رو نبودیم. چون آن دو، خودشان را در قله نشان می‌دهند این ضلع سوم هم باید در قله باشد؛ یعنی بدوی‌ترین جریانی که خودش را نزدیک‌ترین فرد به جریان حق نشان می‌دهد و این کارش بسیار سخت است.

خبرنگار: بابک شکورزاده

انتهای پیام/