منوچهر سوری، شاعر پیشکسوت دشت ورامین، در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در ورامین، با بازخوانی خاطره سفر تاریخی حضرت آیت‌الله شهید سیدعلی حسینی خامنه‌ای به این شهرستان، آن مقطع را از ماندگارترین لحظات حافظه فرهنگی و انقلابی مردم منطقه توصیف کرد و اظهار کرد: سفر رهبر شهید به ورامین، صرفاً یک حضور رسمی در یک جغرافیای مشخص نبود، بلکه جلوه‌ای از پیوند عمیق مردم این خطه با گفتمان ولایت، دیانت و وفاداری به آرمان‌های انقلاب اسلامی به شمار می‌رفت؛ پیوندی که در گذر زمان نه‌تنها کمرنگ نشد، بلکه در حوادث گوناگون، استحکام و عمق بیشتری پیدا کرد.

وی با اشاره به فضای اجتماعی و فرهنگی آن روزها افزود: هم‌زمان با اعلام این سفر، شور و شوقی کم‌نظیر در میان اقشار مختلف مردم، به‌ویژه اهالی فرهنگ و ادب، شکل گرفت و دفتر امام‌جمعه وقت نیز برای ثبت این ارادت عمومی، فراخوانی ادبی با محور استقبال از این حضور تاریخی منتشر کرد.

سوری ادامه داد: در آن مقطع، جمعی از شاعران منطقه آثار خود را سرودند و بنده نیز غزلی را با همه دلبستگی و ارادت قلبی‌ام تقدیم کردم که همان شعر در میان آثار برگزیده قرار گرفت؛ اتفاقی که برای من تنها یک توفیق ادبی نبود، بلکه نشانه‌ای از سهم کوچک یک شاعر در انعکاس محبت مردم ورامین به ساحت رهبری محسوب می‌شد.

این شاعر آیینی با اشاره به ماندگاری آن غزل در ذهن و زبان خود، بخشی از ابیات آن را چنین بازخوانی کرد:

حسرت پنجره، یار تو را می‌خواند  اشتیاق در و دیوار تو را می‌خواند

 در گلستان شهیدان به خون آغشته  لاله و سرو و سپیدار تو را می‌خواند

 وی در ادامه گفت: آن شعر، برخاسته از احساس فردی یک شاعر نبود، بلکه تبلور حال‌وهوای مردمی بود که از صمیم جان، ولایت را پناه فکری و معنوی خود می‌دانستند و حضور رهبر شهید در ورامین را فرصتی ارزشمند برای تجدید عهد با این مسیر روشن تلقی می‌کردند؛ هرچند برای من، این خاطره با حسرتی ماندگار نیز همراه شد و توفیق دیداری که در انتظارش بودم، حاصل نشد.

سوری در ادامه، با عبور از خاطره‌گویی صرف و پرداختن به شرایط امروز، تصریح کرد: اگر بخواهیم حوادث جاری را درست تحلیل کنیم، باید آن‌ها را در امتداد همان تقابل تاریخی حق و باطل ببینیم؛ تقابلی که در برهه‌های مختلف تاریخ اسلام، از غربت اهل‌بیت(ع) تا حماسه عاشورا و صحنه‌های سرنوشت‌ساز انقلاب اسلامی، خود را با چهره‌های گوناگون نشان داده است.

وی در ادامه افزود: آنچه امروز ملت ایران را در برابر طوفان حوادث پابرجا نگه داشته، صرفاً یک تعلق عاطفی نیست، بلکه نوعی معرفت ریشه‌دار نسبت به ولایت، حقیقت دین و مسئولیت تاریخی در صیانت از راه شهیدان است؛ حقیقتی که هر بار با خون پاک مجاهدان، حیاتی دوباره می‌یابد.

این شاعر پیشکسوت ورامینی با تأکید بر ضرورت حفظ بصیرت، وحدت و استقامت در فضای کنونی اظهار داشت: در مقاطع حساس، آنچه می‌تواند جامعه را از غبار فتنه، جنگ روایت‌ها و فشارهای پیچیده دشمن عبور دهد، بازگشت به همان ستون‌های اصلی هویت انقلاب یعنی ایمان، ولایت‌مداری، حضور آگاهانه مردم و وفاداری به جبهه حق است.

وی خاطرنشان کرد: ملت ایران در طول دهه‌های گذشته نشان داده است که در بزنگاه‌های دشوار، نه‌تنها دچار گسست و انفعال نمی‌شود، بلکه با اتکا به سرمایه معنوی خود، آرایش تازه‌ای از مقاومت و همبستگی را شکل می‌دهد و اجازه نمی‌دهد پرچم این مسیر بر زمین بماند.

سوری همچنین با اشاره به مسئولیت اهل قلم در چنین روزگاری گفت: شعر و ادبیات، اگر از متن حقیقت و درد مردم فاصله نگیرد، می‌تواند به یکی از نافذترین ابزارهای تبیین، بیدارسازی و ثبت حماسه تبدیل شود. وی در ادامه، ابیاتی از سروده تازه خود را قرائت کرد و افزود:

شور این حس و حال می‌ماند  وحدت و اتصال می‌ماند

بی‌گمان می‌رود زمستان و   روسیاهی به ذغال می‌ماند

 به گفته او، این ابیات تلاشی برای صورت‌بندی ادبی همان باور روشن است که راه حق، اگرچه آماج دشمنی‌ها قرار گیرد، در نهایت ماندگار می‌شود و آنچه به تاریکی و انکار پیوند خورده، جز رسوایی و زوال، سرانجامی نخواهد داشت.

شاعر پیشکسوت دشت ورامین در پایان، از پیگیری طرحی تازه در حوزه ادبیات آیینی و انقلابی خبر داد و گفت: در این پروژه، به دنبال ترسیم شباهت‌ها و پیوندهای معنایی میان سفر رهبر شهید به ورامین و سفر تاریخی حضرت امام رضا(ع) به نیشابور هستم؛ موضوعی که از یک‌سو واجد ظرفیت‌های عمیق تاریخی، معرفتی و ادبی است و از سوی دیگر، می‌تواند نسبت مردم این سرزمین با فرهنگ ولایت و سیره اهل‌بیت(ع) را در قالبی ماندگار بازنمایی کند و  ابراز امیدواری کرد که این اثر، بتواند سهمی هرچند اندک در حفظ حافظه معنوی و انقلابی منطقه و انتقال آن به نسل‌های آینده ایفا کند.

انتهای پیام/