به گزارش خبرگزاری تسنیم از زنجان، وضعیت منابع آبی در استان زنجان به مرحله‌ای از بحران رسیده که حالا پای صحبت از «فاجعه‌ای غیرقابل بازگشت» به میان آمده است. در تازه‌ترین تحولات، شصت و یکمین نشست شورای حفاظت از منابع آب و کارگروه سازگاری با کم‌آبی استان، به محلی برای اعلام هشدار جدی معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری تبدیل شد؛ نشستی که در آن بر ضرورت تغییر ریل سیاست‌گذاری‌های کلان استان تأکید شد.

مسعود بیات‌منش، معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری زنجان، با توصیفی تکان‌دهنده از وضعیت فرونشست زمین، آن را به معنای پایان حیات اقتصادی و اکولوژیک آبخوان‌ها دانست. 

وی تصریح کرد: فرونشست زمین تنها یک پدیده فیزیکی نیست، بلکه به معنای نابودی ابدی ظرفیت آبخوان‌ها برای ذخیره‌سازی آب است؛ وضعیتی که با هیچ راهکاری دیگر قابل احیا نخواهد بود.

بیات‌منش در این جلسه ضمن گلایه از تصمیم‌گیری‌های جزیره‌ای، از فرمانداران خواست تا با ورود مقتدرانه به میدان، مدیریت بحران آب را در سطح شهرستان‌ها با انسجام کامل پیش ببرند. وی همچنین بر اصلاح زیربنایی سیاست‌های صنعتی و جمعیتی استان بر پایه مطالعات آمایش سرزمین تأکید کرد.

زنگ خطر در دشت‌های زنجان؛ خرمدره در صدر فهرست بحران

سعید صنعتی‌منفرد، مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای زنجان با ارائه آمارهای نگران‌کننده از کاهش محسوس و مستمر سطح تراز سدها و سفره‌های زیرزمینی خبر داد. بر اساس گزارش ارائه‌شده، نرخ فرونشست زمین در زنجان از میانگین جهانی پیشی گرفته و شهرستان‌های «خرمدره»، «سلطانیه» و «زنجان» به ترتیب در وضعیت قرمز و بحرانی قرار دارند.

اکبر کرامتی، رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان زنجان نیز با اعلام جزئیات طرح‌های نوین، بر اجرای سخت‌گیرانه «الگوی کشت» تأکید کرد. تمرکز اصلی این سازمان، مدیریت مکان‌محور کشت‌های پُرآب‌بر به‌ویژه برنج است تا از روند کنونی تخلیه زودهنگام منابع آبی جلوگیری شود.

علی‌محمد نادرخانی، مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب استان زنجان نیز بر ضرورت مقابله با انشعابات غیرمجاز آب به عنوان یکی از چالش‌های اصلی کاهش سرانه مصرف بهینه تأکید کرد. 

وی با ارائه گزارشی از وضعیت آب‌رسانی به شهرهای استان، از برخورد قاطع با متخلفانی که با رفتارهای غیرقانونی، پایداری تأمین آب شهروندان را به مخاطره می‌اندازند، خبر داد.

این نشست در حالی پایان یافت که خروجی آن، پیامی روشن برای مسئولان اجرایی داشت: زمان برای آزمون و خطا به پایان رسیده و بقای منابع آبی استان در گرو اجرای بی‌ملاحظه راهکارهای میان‌مدت و بلندمدتِ آبخیزداری، تغذیه مصنوعی و تغییر الگوی کشت است.

انتهای پیام/.