مرتضی نعمتی در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم، درباره کسب مدال طلای مسابقات قهرمانی آسیا اظهار داشت: این دومین حضورم در بخش انفرادی مسابقات قهرمانی آسیا در رده بزرگسالان بود. در دوره گذشته به مدال نقره رسیدم، اما این بار با آمادگی کامل وارد مسابقات شدم و از ابتدا هدفی جز کسب مدال طلا نداشتم که خوشبختانه با لطف خدا به آن رسیدم. در این رقابت‌ها ابتدا حریفانی از ازبکستان و کویت را شکست دادم و سپس در مرحله نیمه‌نهایی، همانند سال گذشته، برابر نماینده ژاپن به پیروزی رسیدم.

وی درباره جبران شکست دوره گذشته مقابل حریف قزاقستانی گفت: در فینال با کاراته‌کای قزاقستانی روبه‌رو شدم که سال گذشته مقابل او شکست خورده بودم و این بار موفق شدم شکست قبلی را جبران و با او تسویه حساب کنم. همچنین برابر نماینده کویت نیز که در مسابقات کشورهای اسلامی به او باخته بودم، به پیروزی رسیدم. البته اعتقاد دارم این تسویه‌حساب‌ها باید چندین برابر شود.

قهرمان کاراته آسیا درباره تأثیر موفقیت تیم ملی برای درخشش در بازی‌های آسیایی گفت: با توجه به شرایط کشور و اینکه از مسابقات جهانی سال گذشته فرصت حضور در رقابت‌های بین‌المللی را نداشتیم، مسابقات این دوره اهمیت ویژه‌ای برای ما داشت. این رقابت‌ها علاوه بر اینکه باعث شد شناخت بیشتری از رقبای آسیایی پیدا کنیم، از نظر دید داوران نسبت به ورزشکاران نیز اهمیت زیادی داشت. از سوی دیگر، موفقیت در بازی‌های آسیایی همواره برای جامعه ورزش و مسئولان اهمیت ویژه‌ای دارد. خوشبختانه این مدال طلا از نظر روحی تأثیر بسیار مثبتی روی من و کل تیم ملی گذاشت. همچنین توانستیم پس از هفت سال دوباره عنوان نایب‌قهرمانی آسیا را برای تیم ایران به دست بیاوریم که اتفاق ارزشمندی بود.

وی درباره همزمانی قهرمانی خودش و برادرش محمود نعمتی و ثبت یک رکورد تاریخی در کاراته ایران گفت: برادران روحانی در بازی‌های آسیایی 2006 دوحه هر دو به مدال طلا رسیدند و حالا من و محمود نیز نخستین برادرانی شدیم که در یک دوره مسابقات قهرمانی آسیا هر دو صاحب مدال طلا می‌شوند. محمود سال گذشته به دلیل برخی اشتباهات دست خالی از مسابقات برگشت و شرایط سختی را پشت سر گذاشت.

نعمتی ادامه داد: محمود مدت‌ها با یک آسیب‌دیدگی قدیمی دست‌وپنجه نرم می‌کرد. بعد از مسابقات قهرمانی آسیا او را قانع کردم که پایش را جراحی کند. عمل سختی انجام داد و مدت زیادی درگیر دوران درمان و بازتوانی بود. پس از بازگشت نیز در یکی از مسابقات انتخابی تیم ملی دستش شکست و مجبور شد دو عمل جراحی دیگر انجام دهد. واقعاً در یک سال گذشته آسیبی نبود که محمود تجربه نکرده باشد. به همین دلیل از کسب مدال طلای او بی‌نهایت خوشحال شدم. مدال طلای خودم ارزشمند بود، اما طلای محمود چند برابر برایم شیرین‌تر بود. فکر می‌کنم آن روز، روزی تاریخی برای کاراته، ورزش ایران و خانواده ما بود و امیدوارم بتوانیم این موفقیت را در بازی‌های آسیایی ناگویا نیز تکرار کنیم.

ملی‌پوش کاراته ایران درباره شکل‌گیری نسل جدید تیم ملی گفت: در هر دوره‌ای شرایط و شیوه‌های کاری متفاوت بوده و سبک کاراته نیز در طول سال‌ها تغییر کرده است. نسل‌های موفق به مرور زمان شکل می‌گیرند. نسل طلایی کاراته ایران سال‌ها برای کشور افتخارآفرینی کرد و همه اعضای آن تیم برای ما الگو و اسطوره هستند. ما همیشه از آنها یاد گرفته‌ایم. اکنون نیز سجاد گنج‌زاده به عنوان یکی از بزرگان کاراته به عنوان سرمربی در کنار تیم حضور دارد و از تجربیات او استفاده می‌کنیم. مطمئن هستم نسل جدید نیز به مرور ساخته خواهد شد و امیدوارم بتوانیم راه بزرگان کاراته ایران را ادامه دهیم.

وی درباره شانس کاراته برای موفقیت در بازی‌های آسیایی اظهار داشت: کاراته همیشه یکی از رشته‌های مدال‌آور کاروان ایران در بازی‌های آسیایی بوده است. نتایج دوره گذشته را باید فراموش کنیم، چون اتفاقاتی رخ داد که اجازه نداد کاراته آن‌طور که شایسته بود به کاروان ایران کمک کند. در بازی‌های آسیایی جاکارتا هر هشت عضو تیم ملی موفق به کسب مدال شدند و این نشان می‌دهد کاراته همیشه پشتوانه کاروان ایران بوده است. ما نیز تمام تلاش خود را می‌کنیم تا در ناگویا بهترین نتیجه ممکن، یعنی مدال طلا، را به دست بیاوریم و دین خود را به مردم و کشور ادا کنیم.

نعمتی درباره خداحافظی بهمن عسگری از دنیای قهرمانی گفت: افتخار داشتم در دو سال اخیر در وزنی رقابت کنم که قهرمانان بزرگی مانند بهمن عسگری و علی‌اصغر آسیابری در آن حضور داشتند. در این مدت رقابت بسیار سالم و برادرانه‌ای با عسگری داشتم و واقعاً از او چیزهای زیادی یاد گرفتم. او در مسیر پیشرفتم کمک‌های زیادی به من کرد. خداحافظی قهرمانان همیشه تلخ است و می‌دانم روزی نوبت خود من هم خواهد رسید. خداحافظی با تاتامی بسیار سخت است. بهمن عسگری یکی از اسطوره‌های تاریخ کاراته ایران است و با کسب مدال طلا در تمام رده‌های سنی، نام خود را برای همیشه در تاریخ این رشته ثبت کرده است. برای او در ادامه زندگی آرزوی سلامتی و موفقیت دارم.

ملی‌پوش کاراته ایران در مورد مشکل خدمت سربازی‌اش با وجود کسب مدال در مسابقات جام جهانی گفت: از سال 1403 که نایب قهرمان جام جهانی شدیم، پیگیری این موضوع بودم و قول‌هایی نیز به من داده شد. از وزیر محترم ورزش و جوانان درخواست می‌کنم که ورود کنند و شرایط من را درک کنند. حدود یک سال است که در معافیت پزشکی به سر می‌برم. برای یک عضو تیم ملی خوب نیست که درخواست معافیت پزشکی بدهد تا در معیت تیم ملی باشد. همه این کارها را کردم تا بتوانم به عنوان یک سرباز در خدمت تیم ملی باشم و خدا را شکر نتیجه آن نیز مدال طلای آسیا شده است. باید اردیبهشت ماه به سربازی می‌رفتم، اما برای اینکه تیم ملی و خودم آسیب نبیند دوباره درخواست معافیت پزشکی دادم. امیدوارم وزیر ورزش و جوانان کمکم کند تا بتوانم این موضوع را پشت سر بگذارم و با خیال راحت مسیر را ادامه و پرقدرت در بازی‌های آسیایی شرکت کنم. 

وی درباره مشکل خدمت سربازی خود نیز گفت: از سال 1403 و پس از کسب عنوان نایب‌قهرمانی جام جهانی، پیگیر حل این موضوع بوده‌ام و قول‌هایی نیز به من داده شد. از وزیر محترم ورزش و جوانان درخواست می‌کنم به این موضوع ورود و شرایط مرا درک کنند. حدود یک سال است که با معافیت پزشکی در کنار تیم ملی حضور دارم. برای یک ملی‌پوش خوب نیست که مجبور شود برای ادامه حضور در تیم ملی از معافیت پزشکی استفاده کند، اما این کار را فقط برای آن انجام دادم که بتوانم در خدمت تیم ملی باشم.

قهرمان کاراته آسیا تصریح کرد: خوشبختانه نتیجه این تلاش‌ها نیز کسب مدال طلای آسیا بود. قرار بود اردیبهشت‌ماه به خدمت سربازی اعزام شوم، اما برای اینکه هم تیم ملی و هم خودم آسیب نبینیم، دوباره درخواست معافیت پزشکی دادم. امیدوارم این موضوع هرچه زودتر حل شود تا با آرامش خاطر بتوانم مسیر آماده‌سازی خود را برای بازی‌های آسیایی ادامه دهم.

از خدا تشکر می‌کنم که هر چیزی دارم از لطف خدا است. از زحمات پدر و مادرم عزیزم که از من و برادرم حمایت کردند تشکر می‌کنم. همچنین از مربی عزیزم، کادرفنی، فدراسیون و همه عزیزانی که در این سال‌ها از من و برادرم حمایت کردند تا بتوانیم برای کشور عزیزمان افتخارآفرین باشم نیز کمال قدردانی و تشکر را دارم. 

وی در پایان گفت: هرچه دارم از لطف خداوند است و بابت همه این نعمت‌ها شکرگزارم. از پدر و مادرم که همیشه حامی من و برادرم بودند، صمیمانه تشکر می‌کنم. همچنین از مربی عزیزم، اعضای کادرفنی، فدراسیون و همه کسانی که در این سال‌ها از من و محمود حمایت کردند تا بتوانیم برای کشور عزیزمان افتخارآفرینی کنیم، قدردانی می‌کنم.

انتهای پیام/