گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم- جی دی ونس معاون رئیس جمهور آمریکا در تازه‌ترین اظهارات خود مدعی شده است:

"برخی از حامیان اسرائیل تفاوتی میان منافع ایالات متحده و منافع اسرائیل قائل نیستند و انتقاد از یک دولت خاص را با یهودستیزی اشتباه می‌گیرند."

این مقام ارشد آمریکایی، به‌گونه‌ای سخن می‌گوید که گویا هزاران نفر دانشجو و انسان بی‌گناه در ایالات گوناگون کشورش بابت انتقاد از جنایات رژیم اشغالگر و نامشروع صهیونیستی در غزه، لبنان و ایران در زندان به سر نمی‌برند!

سال گذشته، مجلس نمایندگان آمریکا با حمایت اکثریت هر دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه  طرحی را به تصویب رسانده که با گسترده‌تر کردن دامنه تعریف «یهودستیزی» به‌دنبال محدود کردن انتقادها از رژیم صهیونیستی در بحبوحه گسترش اعتراضات در این کشور علیه این رژیم به دلیل جنگ در غزه بود.

به عبارتی گویاتر، هر نوع انتقاد از رژیم صهیونیستی در داخل آمریکا مصداق جرم (و حتی نه اتهام) محسوب می‌شود. در اینجا، قانونگذاران و مقامات سیاسی-امنیتی آمریکا کمترین تفاوتی میان یهودستیزی و صهیونیسم‌ستیزی قائل نیستند!

در چنین شرایطی دی ونس به‌عنوان معاون رئیس جمهور آمریکا، در تله‌ای گرفتار شده که خود و دیگر مقامات کشورش علیه انسان‌های آزاده و دادگر ایجاد کرده‌اند! هم‌اکنون حتی نفر دوم کاخ سفید باید بابت اختلاف مواضع خود با مقامات رژیم صهیونیستی به‌دنبال بهانه‌تراشی و توجیه باشد و تاکید کند چنین موضوعی مصداق یهودستیزی نیست!

همگان به‌یاد دارند که ونس و ترامپ، پس از اینکه دانشجویان دانشگاه هاروارد مخالفت قاطعانه خود را با نسل‌کشی رژیم صهیونیستی در نوار غزه به نمایش گذاشتند، بودجه عمومی (دولتی) این دانشگاه را قطع کرده و مقامات ارشد آن را برکنار کردند!

ونس در حالی از تفکیک یهودستیزی و صهیونیسم‌ستیزی سخن به میان می‌آورد که در حال حاضر، هزاران تن از مخالفان جنایات رژیم منحوس اسرائیل در زندان‌های ایالاتی به سر می‌برند و حتی رسانه‌های پرادعای آمریکایی نیز کمترین اشاره‌ای به نقض حقوق آن‌ها نمی‌کنند!

در چنین شرایطی باید مراقب بود تا فریب آدرس سیاستمدارانی مانند ترامپ و ونس درخصوص وجود اختلاف میان واشنگتن و تل‌آویو را نخورد! بهتر است ونس به‌جای آنکه خود را فردی ضد نتانیاهو جلوه دهد، بابت حمایت‌های مکرر کاخ سفید، پنتاگون و سنتکام از جنایات رژیم صهیونیستی در نقاط گوناگون منطقه غرب آسیا و جهان پاسخگو باشد.

تاریخ مصرف این ژست‌های سیاسی و تبلیغاتی  پوچ مدت‌هاست به سر رسیده است!

انتهای پیام/