خبرگزاری تسنیم، یادداشت؛ مجتبی لشکربلوکی، مدرس دانشگاه| در تاریخ عاشورا، نام حضرت علی‌اکبر(ع) نه فقط به عنوان یک شهید، بلکه به عنوان یک «الگو» و «معیار» درخشان از انسان کامل در فرهنگ عاشورایی ثبت شده است؛ جوانی که سیمای پیامبر(ص) را در چهره، اخلاق و منطق بازتاب می‌داد و در میان یاران امام حسین(ع)، جایگاهی ویژه و ممتاز داشت.

حضرت علی‌اکبر(ع) نخستین شهید از بنی‌هاشم در روز عاشورا بود؛ جوانی که پیش از هر نبردی، با معرفت و بصیرت قدم در میدان گذاشت و در نهایت جان خویش را در راه حق فدا کرد. در زیارت عاشورا نیز نام او در کنار امام حسین(ع) به عنوان نمادی از پیوند عمیق ولایت و وفاداری یاد می‌شود: «السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین…»

در منابع تاریخی و روایی، از حضرت علی‌اکبر(ع) به عنوان شبیه‌ترین فرد به رسول خدا(ص) در سه بُعد «چهره، اخلاق و گفتار» یاد شده است. این شباهت صرفاً ظاهری نبود، بلکه در منش رفتاری و نوع نگاه او به زندگی و حقیقت نیز نمود داشت.

حضرت علی‌اکبر(ع) در مواجهه با دشمنان و حتی در سخت‌ترین شرایط، زبان به ادب و اخلاق می‌گشود. در نگاه او، حقیقت بر خشم و هیجان مقدم بود و همین ویژگی، او را به الگویی ماندگار از جوان مؤمن و آگاه تبدیل کرده است.

او در روز عاشورا، زمانی که امام حسین(ع) برای آخرین بار با او وداع کرد، با بصیرتی عمیق راه میدان را برگزید و نخستین شهید بنی‌هاشم در آن روز خونین شد؛ شهادتی که آغازگر موجی از ایثار در خیمه اهل بیت(ع) بود.

در مکتب عاشورا، حضرت علی‌اکبر(ع) تنها یک شخصیت تاریخی نیست؛ بلکه یک «معیار تربیتی» است. معیار سنجش ایمان، ادب، ولایت‌پذیری و اخلاق جوان مسلمان در هر عصر و زمان.

او نه تنها فرزند امام، بلکه فرزند مکتب بود؛ مکتبی که در آن، تقوا، مسئولیت‌پذیری و فداکاری بر همه تعلقات دنیوی غلبه دارد.

زیارت ناحیه مقدسه، حضرت علی‌اکبر(ع) را «اول فدایی از بهترین نسل ابراهیم خلیل(ع)» معرفی می‌کند؛ جوانی که شهادتش نه پایان یک زندگی، بلکه آغاز یک مکتب شد. مکتبی که تا امروز الهام‌بخش آزادگان جهان است.

در این زیارت، با ادبیاتی سرشار از عشق و معرفت، بر او سلام فرستاده می‌شود و بر دشمنانش بیزاری اعلام می‌گردد؛ نشانه‌ای روشن از جایگاه محوری او در منظومه عاشورا.

حضرت علی‌اکبر(ع) یک «سبک زندگی» است. سبکی مبتنی بر ایمان، ادب، بصیرت و ایثار. در روزگاری که الگوهای جوانی دستخوش تغییرات فراوان شده‌اند، بازخوانی سیره او می‌تواند راهی برای بازگشت به حقیقت انسانیت و معنویت باشد.

انتهای پیام/