به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرم‌آباد، در روزگاری که تغییرات اقلیمی، تخریب زیستگاه‌های طبیعی و بهره‌برداری‌های غیراصولی، بسیاری از گونه‌های گیاهی را در معرض تهدید قرار داده است، ایجاد و توسعه باغ‌های گیاه‌شناسی به یکی از مهم‌ترین راهکارهای علمی برای حفاظت از ذخایر ژنتیکی و تنوع زیستی تبدیل شده است. 

در این میان، منطقه زاگرس به‌عنوان یکی از ارزشمندترین رویشگاه‌های گیاهی کشور و خاستگاه صدها گونه بومی، نیازمند برنامه‌های هدفمند حفاظتی است.

استقرار صدها گونه گیاهی در باغ گیاه‌شناسی زاگرس و شکل‌گیری کلکسیون‌های تخصصی در این مجموعه، گامی مهم در صیانت از سرمایه‌های طبیعی این پهنه ارزشمند محسوب می‌شود که می‌تواند علاوه بر حفظ گونه‌های در معرض خطر، به توسعه دانش زیست‌محیطی، گردشگری علمی و بهره‌برداری پایدار از منابع طبیعی نیز کمک کند.

محمد مهرنیا، عضو هیئت‌علمی و رئیس باغ گیاه‌شناسی زاگرس اظهار کرد: عملیات ایجاد باغ گیاه‌شناسی زاگرس از سال 1397 آغاز شده و این مجموعه اکنون در زمینی به وسعت حدود 12 هکتار توسعه یافته است.

وی افزود: تاکنون شش کلکسیون گیاهی درباغ گیاه‌شناسی زاگرس شکل گرفته و بیش از 300 گونه گیاهی در بخش‌های مختلف باغ کاشته و نگهداری می‌شوند.

رئیس باغ گیاه‌شناسی زاگرس با اشاره به ظرفیت‌های گیاهی موجود در این مجموعه افزود: بخش قابل‌توجهی از گونه‌های شاخص و ارزشمند رویشگاه زاگرس که نقش مهمی در حفظ تنوع زیستی این منطقه دارند، در باغ گیاه‌شناسی زاگرس حفظ و نگهداری می‌شوند.

مهرنیا توضیج داد: شش گونه بلوط، انواع درختان و درختچه‌های بومی، گونه‌های دارویی و خوراکی و همچنین گیاهان آبزی از جمله این ذخایر گیاهی هستند.

وی در تشریح مأموریت‌های این مجموعه بیان کرد: باغ‌های گیاه‌شناسی در سه حوزه حفاظت از گونه‌های گیاهی در معرض تهدید و خطر انقراض، کمک به بهبود معیشت جوامع محلی از طریق توسعه کشاورزی و بهره‌برداری پایدار از منابع گیاهی و همچنین ارتقای سطح آگاهی‌های عمومی و زیست‌محیطی فعالیت می‌کنند.

رئیس باغ گیاه‌شناسی زاگرس ادامه داد: باغ گیاه‌شناسی زاگرس امروز به یکی از مراکز مهم حفاظت از گونه‌های بومی و ارزشمند منطقه تبدیل شده و در کنار صیانت از تنوع زیستی، نقش مؤثری در آموزش، ترویج فرهنگ حفاظت از محیط‌زیست و آشنایی مردم با سرمایه‌های طبیعی کشور ایفا می‌کند.

باغ گیاه‌شناسی زاگرس امروز تنها یک مجموعه تحقیقاتی یا فضای نگهداری از گونه‌های گیاهی نیست، بلکه نمادی از تلاش برای صیانت از میراث طبیعی یکی از مهم‌ترین رویشگاه‌های کشور به شمار می‌رود.

مجموعه‌ای که با گردآوری گونه‌های ارزشمند و بومی، علاوه بر حفاظت از ذخایر ژنتیکی زاگرس، زمینه را برای توسعه پژوهش‌های علمی، ارتقای آگاهی‌های زیست‌محیطی و ترویج فرهنگ حفاظت از طبیعت فراهم کرده است.

در شرایطی که بسیاری از زیست‌بوم‌های طبیعی با تهدیدهای گوناگون روبه‌رو هستند، تقویت و توسعه چنین ظرفیت‌هایی می‌تواند نقش مؤثری در حفظ تنوع زیستی و انتقال این سرمایه ارزشمند به نسل‌های آینده ایفا کند.