خبرگزاری تسنیم، سعید شیری: کربلا فقط یک جنگ نبود، یک کلاس درس بزرگ بود برای همهٔ نسل‌ها. جایی که آدم‌ها در سخت‌ترین شرایط، نشان دادند اصل و ریشه‌شان چیست. در آن روزهای سخت، تشنگی و تنهایی و درد، نتوانست چیزی از غیرت و حیا و عزت آنها کم کند. تازه، در همان سختی‌ها بود که معنای واقعی این صفات را بهتر می‌شد فهمید.

غیرت در کربلا معنای دیگری داشت. غیرت یعنی اینکه در اوج بی‌آبی، اجازه ندهی حرمت‌ها زیر پا گذاشته شود. مردانِ حسین علیه‌السلام با آنکه لب‌هایشان ترک خورده بود، اما به ناموس و آبرو بیشتر از جانشان اهمیت می‌دادند. غیرتشان باعث شد حتی وقتی تیر باران می‌شدند، ذره‌ای از حریم اهل‌بیت کم نگذارند. این غیرت، نه از سر تعصب کور که از سر معرفت و عشق بود.

حیا و عفت هم در آن میدان کم نشد. زنانی که در میان سپاه دشمن اسیر شده بودند، چنان با وقار و متانت رفتار کردند که دشمنان را به حیرت وامداشتند. حضرت زینب سلام‌الله علیها با خطبه‌هایش نشان داد که عفّت یعنی در بدترین شرایط هم عقب‌نشینی نکنی و در عین حال حریم نگه داری. حیا یعنی اینکه حتی در سختی هم زشتی‌ها را ببینی و از آنها دور باشی. این صفات در کربلا نه تنها کم نشد، بلکه درخشان‌تر هم شد.

عزت در کربلا یعنی ذلت را نپذیری. امام حسین و یارانش به روشنی گفتند که تن به خواری نمی‌دهند، حتی اگر در برابرشان لشکری انبوه صف کشیده باشد. اما عزتشان همراه با تواضع بود. همان‌طور که وقتی حضرت برای کودک شیرخوارش آب خواست، از موضعِ قدرت نبود، از موضعِ انسانیت بود. می‌خواست ببیند آیا در آن سپاه سنگیندل، کسی هست که به فطرت خود برگردد و به کمک بیاید؟ چون امام خود را موظف به هدایت امت می‌داند و تا می‌تواند سعی دارد با روحیه‌ی شفقت و رحمت، پاک‌طینتان را جذب خود کند.

از دیگر سو، همین درخواست آب برای حضرت علی‌اصغر، یک امتحان بزرگ بود. امتحانی برای دشمن و نواصب تا چهرهٔ واقعی خود را نشان دهد. کسانی که به روی کوچک‌ترین کودکِ حسین تیر انداختند، ثابت کردند که سنگدلیشان تا کجاست. اما در مقابل، کرامتِ امام و یارانش حفظ شد. آنها هرگز از مسیر انسانیت خارج نشدند؛ با اسیرانِ دشمن به نیکی رفتار کردند و حتی برای دشمنانِ خود دعا کردند که هدایت شوند. این کرامت، بزرگ‌ترین درسِ کربلاست.

در آن روزهای سخت، نه تنها غیرت و حیا کم نشد، بلکه به همه نشان دادند که ارزش‌های والا در سختی‌ها خودشان را بیشتر نشان می‌دهند. مثل کوهی که در طوفان استوارتر می‌شود. یارانِ امام با خونشان ثابت کردند که می‌توان در اوج گرفتاری، عزت را حفظ کرد، به دشمن درس انسانیت داد و از کرامتِ خود دست نکشید.

کربلا امروز هم برای ما یک مدرسه است. یادآوری می‌کند که غیرت فقط مخصوصِ دورانِ خوشی نیست؛ حیا و عفت را نمی‌توان در سختی‌ها کنار گذاشت؛ عزت را باید حتی در سخت‌ترین لحظه‌ها هم حفظ کرد. این همان پیامی است که از آن دشتِ سوزان برای همهٔ زمان‌ها باقی مانده است.

انتهای‌پیام/