به گزارش خبرگزاری تسنیم از اصفهان، محمدعلی کاظمی از گسترش مناطق بیابانی استان به یک میلیون هکتار طی یک دهه اخیر خبر داد و گفت: وسعت مراتع استان 6.3 میلیون هکتار است که 60 درصد مساحت استان را شامل می‌شود. متأسفانه 30 درصد مساحت استان، یعنی حدود 3.2 میلیون هکتار، عرصه بیابانی است؛ این در حالی است که میانگین بیابان‌زایی در کشور 20 درصد و در جهان حدود 10 درصد است.

وی افزود: پیش از این 12 شهرستان بیابانی داشتیم، اما به تازگی شهرضا و گلپایگان نیز به جمع شهرستان‌های بیابانی اضافه شدند.

مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان اصفهان با اشاره به روند افزایش مناطق تحت تأثیر فرسایش بادی تصریح کرد: بر اساس مطالعات سال 1389، مساحت این مناطق در استان یک میلیون و 889 هزار و 642 هکتار بود که در مطالعات سال 1398 به 2 میلیون و 834 هزار و 456 هکتار رسید. این یعنی تقریباً یک میلیون هکتار به بیابان‌های استان در طول یک دهه اضافه شده است. کانون‌های بحرانی فرسایش بادی نیز از یک میلیون هکتار در سال 1389 به یک میلیون و 500 هزار هکتار در سال 1398 افزایش یافته که نشان‌دهنده رشد 413 هزار هکتاری است.

14 کانون فعال گردوغبار در کمین اصفهان

کاظمی با بیان اینکه در حال حاضر 14 کانون داخلی فرسایش بادی و تولید گردوغبار در 13 شهرستان وجود دارد، گفت: با اضافه شدن شهرضا و گلپایگان، مساحت این کانون‌ها به یک میلیون و 500 هزار هکتار رسیده و حدود 14 درصد مساحت استان را در بر می‌گیرد. ضمن اینکه کانون‌های بحرانی استان‌های همجوار مانند قم، سمنان، یزد و خراسان جنوبی نیز پتانسیل غبارخیزی بالایی دارند که استان اصفهان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

وی در تشریح پراکندگی این کانون‌ها توضیح داد: 105 هزار هکتار از کانون‌های بحرانی در مناطق چهارگانه محیط زیستی اصفهان، 116 هزار هکتار در اراضی کشاورزی، بایر و رها شده، 575 هکتار جاده‌های خاکی، سه هزار و 348 هکتار مسیل‌های خشک رودخانه‌ها از جمله زاینده‌رود و 24 هزار و 555 هکتار نیز در معادن و دپوی باطله قرار دارد.

تهدید جدی برای اراضی کشاورزی و سکونتگاه‌ها

مدیرکل منابع طبیعی استان با هشدار نسبت به تبعات گسترش بیابان‌زایی اظهار کرد: مجموعاً یک میلیون و 255 هزار و 710 هکتار از کانون‌ها در عرصه‌های تحت حفاظت منابع طبیعی است که 178 هزار هکتار آن را جنگل‌های دست‌کاشت تشکیل می‌دهد. تهدید برای مزارع و اراضی کشاورزی به حدی جدی است که بدون وجود این جنگل‌ها، بسیاری از این اراضی و روستاها احتمالاً خالی از سکنه می‌شدند.

کاظمی به تخریب‌های معادن در دشت سجزی به عنوان بحرانی‌ترین منطقه شرق اصفهان اشاره کرد و گفت: برداشت بی‌رویه و تخلیه نخاله‌ها در معادن سنگ، شن، ماسه، گچ و خاک رس این منطقه، شرایط را به شدت بحرانی کرده است.

وی در ادامه به اقدامات انجام‌شده برای مهار بیابان‌زایی اشاره کرد و افزود: مدیریت روان‌آب و بذرکاری در 13 هزار و 155 هکتار، مالچ‌پاشی در 30 هزار و 86 هکتار که عمدتاً مالچ نفتی بوده و اکنون به دلیل مسائل زیست‌محیطی به سمت مالچ‌های طبیعی و معدنی حرکت کرده‌ایم، مطالعه یک میلیون و 157 هزار و 563 هکتار از بیابان‌ها، احداث تل‌های رسوب‌گیر در 106 کیلومتر، ایجاد بادشکن در هزار و 207 هکتار و حفاظت و قرق سالانه از جمله این اقدامات بوده است.

انتهای پیام/170/