به گزارش عصر دوشنبه خبرگزاری تسنیم دفتر جزایر خلیج فارس، مهمانی غدیر که این روزها همه جا صحبت از آن است، اگر درست اجرا شود، فقط یک دورهمی شاد یا یک برنامه پذیرایی نیست؛ صورت مردمیِ یک پیام قدیمی است که هنوز هم در زندگی جمعی ما حرف دارد.

غدیر درباره انتخاب، مسئولیت و معنای رهبری در جامعه است؛ اما این مفاهیم وقتی اثر می‌گذارند که از سطح روایت‌های رسمی پایین بیایند و در تجربه زیسته مردم جا بگیرند. مهمانی غدیر دقیقاً می‌تواند همین نقش را بازی کند؛ تبدیل مفهوم ولایت از یک عنوان تاریخی به یک رفتار اجتماعی.

در سال‌های اخیر، بسیاری از آیین‌های مذهبی وقتی ماندگارتر شده‌اند که مردم در آن نقش واقعی داشته‌اند، نه صرفاً نقش تماشاگر. مهمانی غدیر هم هر قدر مردمی‌تر باشد، اصیل‌تر است.

مردمی بودن یعنی همه گروه‌ها احساس کنند سهم دارند؛ خانواده‌ها، نوجوان‌ها، سالمندان، کسبه محلی، گروه‌های فرهنگی و هیئت‌ها. غدیر ظرفیت این را دارد که دور یک مفهوم مشترک، یک «ما»ی اجتماعی بسازد و از همین مسیر به تحکیم وحدت و انسجام ملی کمک کند.

نقطه قوت چنین برنامه‌ای آنجاست که شادی را با معنا همراه می‌کند. جامعه فقط به شور نیاز ندارد، به امید هم نیاز دارد؛ امیدی که از همدلی و دیدن دست یاری دیگری به وجود می‌آید. وقتی در مهمانی غدیر، خدمت‌رسانی، دستگیری از نیازمند، احترام به کرامت انسان و توجه به همسایه و محله برجسته شود، پیام غدیر در قالبی قابل لمس منتقل می‌شود. اینجا دیگر بحث شعار نیست، بحث سبک زندگی است.

از طرف دیگر، غدیر فرصتی است برای گفت‌وگو با نسل جدید. بسیاری از نوجوان‌ها و جوان‌ها با خطابه‌های طولانی ارتباط نمی‌گیرند، اما با تجربه‌های کوتاه و اثرگذار چرا. برنامه‌ای که در آن روایت، هنر، نمایش، بازی‌های خانوادگی، کارهای داوطلبانه، مسابقه‌های ساده و فعالیت‌های خلاقانه حضور داشته باشد، می‌تواند پیام را بی‌واسطه‌تر منتقل کند. مهمانی غدیر اگر بخواهد اثر اجتماعی بگذارد، باید زبان‌های متنوع ارتباطی را جدی بگیرد و از تکرار قالب‌های کم‌اثر فاصله بگیرد.

غدیر همچنین می‌تواند تمرین نظم و همیاری باشد؛ یعنی مردم کنار هم برای یک هدف مشترک کار کنند. این تجربه کوچک، در مقیاس بزرگ‌تر به اعتماد اجتماعی کمک می‌کند. جامعه‌ای که یاد می‌گیرد برای یک مناسبت معنوی با هم کار کند، بهتر می‌تواند در موقعیت‌های سخت هم کنار هم بایستد. این آیین می‌تواند یادآور یک حقیقت ساده باشد: جامعه‌ای که روی مشترکاتش می‌ایستد، در برابر فشارها منسجم‌تر و امیدوارتر می‌ماند.

اما یک خطر هم همیشه وجود دارد؛ اینکه غدیر به نمایش ظاهری تقلیل پیدا کند و محتوا زیر سایه هیاهو گم شود. اگر همه چیز در تزئینات و اعداد و عکس‌ها خلاصه شود، مهمانی تمام می‌شود و چیزی در ذهن و رفتار نمی‌ماند. معیار موفقیت، شلوغی نیست؛ اثر است. اثر یعنی آدم‌ها بعد از مراسم، مهربان‌تر شوند، با همسایه‌شان نزدیک‌تر شوند، نسبت به دردهای جامعه بی‌تفاوت نباشند و معنای پیمان را در زندگی روزمره حس کنند.

مهمانی غدیر هرجا برگزار شود، وقتی ارزش پیدا می‌کند که یادمان بیاورد ولایت فقط یک موضوع تاریخی نیست؛ دعوتی است به وفاداری، مسئولیت‌پذیری و کنار هم بودن. اگر این معنا در متن جشن بنشیند، غدیر از یک روز در تقویم تبدیل می‌شود به یک حال خوب جمعی؛ حال خوبی که ریشه دارد، ادامه پیدا می‌کند و جامعه را کمی انسانی‌تر می‌سازد.

انتهای پیام/7558