به گزارش خبرگزاری تسنیم از اسلامشهر، سه ماه از آغاز شب‌های سرنوشت‌ساز می‌گذرد؛ شب‌هایی که مردم اسلامشهر با اراده‌ای پولادین، سنگر خیابان را ترک نکردند. 

در این اجتماعات عظیم و خودجوش شبانه که شور و شعور سیاسی در آن موج می‌زند، تصویری کمتر دیده شده اما عمیقاً مؤثر وجود دارد؛ رانندگان حمل و نقل عمومی که پای در میدان جهاد تبیین و خدمت گذاشته‌اند.

وقتی تاریکی شب بر میدان نمادین شهر سایه می‌اندازد و خروش جمعیت به اوج می‌رسد، این مردان خستگی‌ناپذیر بی‌آنکه چشمداشت مادی داشته باشند، صحنه را ترک نمی‌کنند. آنها سرویس‌های افتخاری خود را نه از پایانه‌های شهری، که از پایگاه عشق و غیرت آغاز کرده‌اند.

حکایت آنان، حکایت تکلیف‌مداری است؛ هر یک از این رانندگان احساس وظیفه کرده‌اند که سهم خود را در این خیزش عمومی ادا کنند. وظیفه آنان در ظاهر، جابجایی مسافران از محل اجتماع به محلات مختلف شهرستان است، اما در باطن، آنها پاسداران امنیت روانی و آرامش خانواده‌هایی هستند که تا پاسی از شب، فریاد حق‌طلبی سر داده‌اند.

مرکز شهر مقابل دارالقرآن که این روزها به «سنگر خیابان» مشهور شده، تا ساعت 23 شب غرق در حضور پرشور مردمی است. درست در همان ساعاتی که خیابان‌ها خلوت می‌شوند، ناوگان حمل و نقل عمومی شهرداری اسلامشهر وارد عمل شده، مسافران خسته اما سرافراز را یک به یک از دل میدان به آغوش گرم منازلشان هدایت می‌کنند و این چرخه خدمت، هر شب بدون وقفه تکرار می‌شود.

آنچه این صحنه را به حماسه‌ای ماندگار بدل کرده، روحیه بدون چشمداشت و تکلیف‌محور این رانندگان است. آنها اهل منت نیستند و برق چشمانشان، تنها از شوق خدمت به مردم و سهیم شدن در یک پیروزی ملی است. 

این قشر زحمتکش با قوت قلب مثال‌زدنی، فرمان را به مقصد پیروزی نهایی ملت ایران می‌چرخانند و ثابت کرده‌اند تا آخر این مسیر پرافتخار، کنار مردم خواهند ماند.

انتهای پیام/