گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم - اکثر استراتژیست‌ها و نظریه پردازان حوزه روابط بین الملل معتقدند میان روایت‌سازی رئیس جمهور آمریکا از سفر به چین و واقعیات فرامتنی و متنی این سفر، اختلاف زیادی وجود دارد!

صورت مسئله گویاست: ترامپ در روایت‌سازی خود از این سفر، به مانند همیشه تلاش کرده خود و همراهانش در کاخ سفید را به مثابه بازیگری مسلط و صحنه گردان در مناسبات دوجانبه واشنگتن -پکن جلوه دهد و در مقابل، احساس نیاز مبرم خود نسبت به اصلاح روابط متشنج یکسال اخیر با چین را کتمان نماید.

در مقابل، مقامات چینی با تاکید بر موضوعاتی مانند عدم تسامح در قبال پرونده تایوان، استمرار خرید نفت ایران و تاکید بر لزوم پایان جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه کشورمان، مانع از چینش پازل‌های تصویر القایی و دروغین مدنظر ترامپ و همراهانش شده‌اند.

رئیس جمهور آمریکا از یک سو قدرت کتمان شکست خود در جنگ تعرفه ای 15 ماهه اخیر خود در برابر پکن را از دست داده و از سوی دیگر، توان مدیریت تعارضات راهبردی کشورش و چین در حوزه‌های جغرافیایی و راهبردی گوناگون (از جمله شرق آسیا، غرب آسیا و اروپا) را از دست داده است.

در عرصه جنگ تعرفه‌ای، نه تنها کسری تراز تجاری آمریکا بر اثر سیاست‌های تعرفه‌ای واشنگتن برطرف نشده، بلکه تبعات ناشی از فقدان توانایی ترامپ در مدیریت عوارض تورمی جنگ تعرفه‌ای با پکن بر روی زندگی شهروندان آمریکایی تاثیر منفی گذاشته است. مخالفت حدود 70 درصدی شهروندان آمریکایی با سیاستهای اقتصادی کاخ سفید نشان دهنده همین حقیقت است.

در حوزه های امنیتی-راهبردی مسئله به مراتب پیچیده‌تر است! رئیس جمهور آمریکا قصد دارد با استفاده از کلید واژگانی تصنعی مانند "همزیستی با چین"، مانع از تمرکز افکار عمومی دنیا بر روی مصادق شکست راهبردی خود در برابر پکن شود. با این حال چینی ها بدون اینکه اهمیتی برای شانتاژهای تبلیغاتی رئیس جمهور آمریکا قائل باشند، بر روی سیاستگذاری های کلان خود در حوزه روابط بین الملل از جمله تبدیل شدن به قدرت برتر اقتصادی جهان و مهار همه جانبه آمریکا در عرصه جنگ ترکیبی متمرکز هستند.

قدر متیقن سفر رئیس جمهور آمریکا به پکن، پرده برداری از استیصال همه جانبه کاخ سفید در برابر چین بوده است. مقامات چینی در حالی که آمریکا در اسناد راهبردی خود از پکن به عنوان "تهدید اصلی" علیه واشنگتن یاد می‌کنند، فریب لبخندها و ظاهرسازی های ترامپ را نمی‌خورند. به این ترتیب نه تنها ترامپ قدرت بازگشایی گره‌های کور راهبردی در قبال پکن را ندارد، بلکه در پیشبرد استراتژی کلان مهار همه جانبه چین نیز بیش از پیش احساس شکست و ناتوانی می‌کند.

انتهای پیام/