سید عباس انجام، استاد برجسته و داور بین‌المللی قرآن، در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، با بیان اینکه موضع‌گیری‌های اخیر العفاسی، قاری اهل کشور کویت، علیه جمهوری اسلامی ایران نشان‌دهنده غفلت از معیارهای اصیل قرآنی است، گفت: تأسف‌بار است که فردی سال‌ها با کلام وحی انس داشته باشد، اما در بزنگاه‌های تشخیص حق از باطل، دچار لغزش شود. این مسئله محدود به یک شخص یا صنف خاص نیست؛ هر انسانی، در هر جایگاه اجتماعی و دینی، در معرض خطر انحراف از مسیر هدایت قرار دارد.

او با اشاره به ضرورت تزکیه نفس پیش از کسب دانش، اظهار داشت: در مکتب اهل بیت (ع)، پاک‌سازی درون بر انباشت معلومات مقدم است. حتی علوم عالی مانند توحید و فقه، اگر با تهذیب اخلاق همراه نباشند، می‌توانند به جای نجات، موجب سقوط انسان شوند.

این استاد قرآنی، تصریح کرد: قرآن کریم نیز در آیه شریفه «وَ یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمْ» نخست از تزکیه یاد می‌کند و سپس از تعلیم؛ این ترتیب، پیام روشنی دارد: بدون پالایش روح، دانش می‌تواند به ابزاری برای توجیه هوای نفس تبدیل شود.

استاد بین‌المللی قرآن با تأکید بر تفاوت تلاوت ظاهری و عمل به محتوا، افزود: چه بسیار افرادی که قرآن را با صوتی دلنشین و تجویدی بی‌نقص می‌خوانند، اما در عمل، فاصله‌ای عمیق با پیام‌های آن دارند. روایت نبوی «رُبَّ تالِیَ القُرآنِ وَ القُرآنُ یَلعَنُهُ» هشداری جدی برای همه ماست؛ لعنت قرآن نه بر لهجه یا آواز، بلکه بر کسانی است که با وجود تلاوت، به مفاهیم آن بی‌اعتنا می‌مانند و در رفتار، خلاف آن عمل می‌کنند.

انجام با بیان اینکه هرچه انسان به منبع نور نزدیک‌تر باشد، وسوسه‌های انحراف نیز برای او پیچیده‌تر می‌شود، گفت: اگر قاری که نماد هدایت است، سخنی در تأیید ظلم یا همراهی با استکبار بر زبان آورد، این تناقض آثار مخربی فراتر از گناه یک فرد عادی خواهد داشت.

او با اشاره به نمونه‌های تاریخی انحراف قاریان، اظهار داشت: تاریخ اسلام گواه است که حتی در کنار پیامبر (ص) و امیرالمؤمنین(ع)، افرادی بودند که قرآن را حفظ بودند، اما در آزمون عمل، در جبهه باطل ایستادند، از ابن‌ملجم مرادی تا ماجرای قرآن به دوشان در صفین و نهروان. این وقایع به ما یادآوری می‌کند که حافظه قرآنی یا زیبایی صوت، به‌تنهایی مصونیت‌آور نیست؛ آنچه نجات‌بخش است، پیوند دل و عمل با روح قرآن است.

داور بین‌المللی قرآن کریم با تأکید بر مسئولیت جمعی جامعه قرآنی در برابر انحرافات، گفت: امروز که ملت‌های مظلومی مانند فلسطین زیر چکمه‌های استکبار می‌سوزند، سکوت یا همراهی برخی قاریان با قدرت‌های ستمگر، پرسش‌برانگیز است. آیا شایسته است کسی که عمرش را صرف تلاوت آیات عدالت‌خواهانه کرده، در برابر ظلم جهانی خاموش بماند، اما در برابر کشوری که دهه‌ها در خط مقدم مبارزه با استکبار ایستاده، موضع تهاجمی بگیرد؟ این رفتار، با منطق قرآن سازگار نیست.

این استاد بین‌المللی قرآن در پایان با بیان اینکه مقابله با انحراف، وظیفه‌ای همگانی است، گفت: همه فعالان عرصه قرآن، از قاری و حافظ تا مفسر و معلم، باید مانند یک پیکره واحد، در برابر هرگونه کج‌روی و حمایت از ظلم واکنش نشان دهند. سکوت در برابر انحراف، به معنای رضایت ضمنی است و در آموزه‌های دینی، راضی بودن به گناه دیگران، شریک شدن در آن گناه محسوب می‌شود. بنابراین، هرکس به اندازه توان خود باید با زبان، قلم یا عمل، از حریم قرآن حقیقی دفاع کند.

انتهای پیام/