به گزارش خبرگزاری تسنیم از بیرجند، مهدی قمری، خیر میراث فرهنگی و مسئول موزه پهلوانی امیر عرب بیرجند،  امروز در نشست خیرین میراث فرهنگی خراسان جنوبی، با اشاره به تفاوت میان وظیفه اداری و عشق فردی در صیانت از تاریخ اظهار داشت: میراث فرهنگی برای ما یک تکلیف اداری نیست، بلکه عشقی توفنده است که ریشه در هویت و اصالت ملی دارد.

وی با یادآوری خاطره‌ای از دهه 50 شمسی گفت: در سال 1352، پدر بنده با جسارتی ستودنی، اولین قدم‌ها را برای مرمت یک بنای مخروبه که تبدیل به زباله‌دانی شده بود، برداشت. ایشان با هزینه شخصی و حتی فروش اندوخته‌های خانواده، این بنا را مرمت کرده و در آذرماه 1353 زورخانه «امیر عرب» را افتتاح کردند. این اقدام، تلاشی برای حفظ یادگار نیاکان و خاطرات مردان بزرگی بود که در این فضا ورزش می‌کردند.

مدیر موزه پهلوانی امیر عرب با تأکید بر اینکه فرهنگ پهلوانی و جوانمردی کاملاً متعلق به ایران است، تصریح کرد: ما تلاش کردیم بخشی از این فرهنگ را که در دوران دفاع مقدس نیز تجلی یافت، حفظ کنیم. از همین رو، عکس‌ها و اسناد ارزشمندی را از لابلای کتاب‌ها و پستوهای ورزشکاران قدیمی جمع‌آوری کردیم که اگر این اقدام صورت نمی‌گرفت، امروز بخشی از تاریخ مصور پهلوانی ما از بین رفته بود.

وی با اشاره به ثبت ملی مراسم «گلریزان» بیرجند به عنوان یک میراث ناملموس، این موفقیت را مایه افتخار استان دانست و افزود: میراث فرهنگی، چه ملموس و چه غیرملموس، شناسنامه ماست. سیستم اداری و خیرین باید در کنار هم باشند تا این شعله عشق به تاریخ خاموش نشود.

قمری در پایان با حمایت از دیدگاه‌های دکتر مجیدی در خصوص ضرورت نمایش زیبایی‌های این استان زرخیز به دنیا، خاطرنشان کرد: از تمامی خیرین و کسانی که توانمندی مالی دارند دعوت می‌کنم تا در حوزه میراث فرهنگی ورود کنند؛ چرا که این حوزه، میراث مشترک همه ایرانیان است و پاسداری از آن، وظیفه‌ای ملی و همگانی است.

روایت «جهانی» از احیا و وقف آب‌انبار تاریخی سه قلعه؛ تلفیق سنت و نوسازی

جهانی، از خیرین برجسته حوزه میراث فرهنگی خراسان جنوبی،  هم در نشست مشترک خیرین با تأکید بر لزوم صیانت از هویت تاریخی اظهار داشت: مشارکت در مرمت آثار باستانی، حفظ شناسنامه و اصالت ماست و این اقدام، مصداق بارز باقیات و صالحات محسوب می‌شود.

این خیر میراث فرهنگی با اشاره به تاریخچه آب‌انبار تاریخی «سه قلعه» گفت: این بنا در سال 1322 هجری شمسی توسط مرحوم پدرم ساخته شد و در سال 1326 به ثبت رسید. بنده با علاقه‌ای که به حفظ این میراث داشتم، در سال 1370 یک بار آن را مرمت کردم و در نهایت با پیگیری‌های صورت گرفته، بنا ثبت ملی و وقف گردید تا از گزند تخریب‌های احتمالی در جریان بهسازی‌های روستایی در امان بماند.

جهانی به نوآوری در بهره‌برداری از این بنای تاریخی اشاره کرد و افزود: با توجه به سختی تردد از 22 پله آب‌انبار برای مردم، در سال 1401 پروژه‌ای را برای ساخت یک سقاخانه در مجاورت بنا آغاز کردیم. اکنون آب شیرین با کیفیت بالا، در فصل زمستان با تانکر از فاصله 24 کیلومتری (منطقه سرایان) به مخزن 250 هزار لیتری آب‌انبار منتقل شده و به وسیله پمپ به سقاخانه هدایت می‌شود تا در دسترس عموم قرار گیرد.

وی همچنین از تعامل مثبت با نهادهای دولتی خبر داد و تصریح کرد: در سال 1395 با مشارکت در هزینه‌های شهرداری، مخروبه‌های اطراف آب‌انبار که موجب نارضایتی اهالی شده بود، پاکسازی و به یک پارک محله‌ای باصفا تبدیل شد. این فضا اکنون علاوه بر اهالی روستا، میزبان گردشگرانی است که برای بازدید از نمکزار «سه قلعه» به این منطقه سفر می‌کنند.

این خیر فرهنگی ضمن تشکر از همکاری‌های اداره میراث فرهنگی سرایان و جناب مهندس آرک، خاطرنشان کرد: تمامی مراحل مرمت پله‌های آجری، بدنه و احداث سقاخانه که حدود سه سال به طول انجامید، تحت نظارت دقیق کارشناسان میراث فرهنگی انجام شد تا اصالت این بنای ثبت ملی شده کاملاً حفظ شود.

جهانی در پایان با دعوت از علاقه‌مندان برای ورود به حوزه مرمت آثار تاریخی، این کار را گامی ارزشمند در جهت پیوستگی نسلی و حفظ ریشه‌های فرهنگی ایران زمین دانست.

انتهای پیام/