به‌گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، در یک تحول میدانی و سیاسی برجسته، پس از حمله نیروی دریایی رژیم صهیونیستی در روز دوشنبه، به ناوگان جهانی الصمود، راهزنی‌های دریایی این رژیم، دوباره به کانون توجه بازگشته است.

به‌گزارش الجزیره، این ناوگان که با هماهنگی گسترده بین‌المللی به‌راه افتاده بود، تنها یک کاروان بشردوستانه برای شکستن محاصره نبود، بلکه به میدان آزمایشی واقعی برای رویکردهای نظامی جدید تل‌آویو تبدیل شد.

این گزارش بر تحلیل ابعاد این رویداد از طریق ردیابی مسیر ناوگان از زمان حرکت، و بررسی جزئیات حمله اسرائیل تمرکز دارد.

این گزارش همچنین بر تحول استراتژیک خطرناک ناشی از اعلام اسرائیل مبنی بر اتخاذ گزینه تهاجمی در برخورد با این کاروان‌ها، با بررسی تفاوت‌های اساسی که این ناوگان و نحوه مقابله با آن را از تمام تلاش‌های دریایی قبلی متمایز می‌کند، از طریق چهار پرسش و پاسخ، تأکید می‌کند:

هویت ناوگان جهانی الصمود چیست؟

ناوگان جهانی الصمود این بار در 14 مه جاری از شهر مارماریس ترکیه در سواحل مدیترانه به‌راه افتاد تا تلاشی جدید برای شکستن محاصره اسرائیل بر نوار غزه انجام دهد؛ با مشارکت 54 کشتی که 5 فروند از آنها متعلق به ائتلاف "ناوگان آزادی" بودند.

شرکت‌کنندگان در این ناوگان با وجود تشدید خشونت اسرائیل که از بیش از 40 کشور بودند، بر ادامه حرکت خود پافشاری کردند.

این ناوگان شامل اعضای هیئت مدیره آن، از جمله سمیرا آق دنیز اردو، ایمان المخلوفی، سعید ابوکشک، کو تینموانگ، و ناتالیا ماریا، و حدود 500 فعال، از جمله ده‌ها فعال ترک است.

نیروهای اسرائیلی صدها فعال شرکت‌کننده در ناوگان جهانی الصمود را پس از توقیف ده‌ها کشتی در آب‌های بین‌المللی در مسیر نوار غزه در تلاش برای شکستن محاصره آن، بازداشت کردند.

نیروهای اسرائیلی 345 فعال را که در 39 کشتی شرکت‌کننده در ناوگان بودند، بازداشت کردند، همچنین هنوز 9 کشتی دیگر همچنان در مسیر نوار غزه هستند و حدود 40 ساعت با سواحل فاصله دارند.

رسانه‌های عبری گزارش دادند که فعالان ناوگان الصمود به یک کشتی نیروی دریایی مجهز به زندان شناور منتقل شدند و از آنجا به بندر اشدود برده شدند.

این رسانه‌ها اعلام کردند که کنترل ناوگان الصمود توسط واحدهای نخبه نیروی دریایی اسرائیل انجام شده است و عملیات توقیف در سواحل قبرس در فاصله صدهاکیلومتری صورت گرفت و منجر به بازداشت ده‌ها فعال شد، که فعالان از دولت‌های خود خواستند آنها را که توسط اسرائیل ربوده شده‌اند، نجات دهند.

در این میان واکنش‌های رسمی صهیونیست‌ها آغاز شد و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم اشغالگر، در یک تماس تلفنی با فرمانده واحد نخبه نیروی دریایی این رژیم گفت: "شما یک طرح شیطانی برای شکستن محاصره ما بر حماس در غزه را خنثی می‌کنید."

پس از آن، نتانیاهو از مقر فرماندهی نیروی دریایی در وزارت جنگ رژیم صهیونیستی برای پیگیری عملیات کنترل ناوگان الصمود بازدید کرد. سازمان رادیو و تلویزیون رژیم صهیونیستی به‌نقل از یک منبع گزارش داد که عملیات کنترل کشتی‌ها طبق برنامه پیش می‌رود و تاکنون هیچ رویداد غیرعادی رخ نداده است،

در همین حال، وزارت خارجه رژیم صهیونیستی در بیانیه‌ای اعلام کرد که تل‌آویو اجازه هیچ گونه نقض محاصره دریایی غزه را نخواهد داد و از تمام شرکت‌کنندگان در ناوگان خواست مسیر خود را تغییر دهند و فوراً بازگردند.

تفاوت‌های اساسی بین ناوگان الصمود و تلاش‌های قبلی برای شکستن محاصره غزه چیست؟

چینی ماروم، ژنرال بازنشسته ارتش صهیونیستی و فرمانده سابق نیروی دریایی این رژیم، حمله بزرگی به ترکیه انجام داد و به رادیو رسمی ارتش اشغالگر گفت که "ترکیه مانند یک کشور متخاصم عمل می‌کند".
او تأکید کرد که اسرائیل قبلاً از طریق دولت آمریکا تلاش کرده بود آنکارا را برای توقف ناوگان الصمود تحت فشار قرار دهد، اما بی‌فایده بود.

از سوی دیگر، آنکارا و سازمان‌دهندگان ناوگان الصمود بر غیرقانونی بودن توقیف این ناوگان توسط رژیم صهیونیستی پافشاری می‌کنند،

به این ترتیب حرکت مدنی صلح‌آمیز برای شکستن محاصره اسرائیل بر غزه و کاهش شدت فاجعه انسانی ساکنان این باریکه، به‌سرعت به یک بحران و جنگ رسانه‌ای بین آنکارا و تل‌آویو تبدیل شد که با اتهامات متقابل "دزدی دریایی" و رفتار "کشور متخاصم" آغاز شد.

این حادثه یادآور حمله صهیونیست‌ها به کشتی "ماوی مرمره" در سال 2010 بود، زمانی که نیروهای اسرائیلی در آب‌های بین‌المللی به این کشتی حمله کردند و 10 فعال ترک را به شهادت رساندند، این حادثه بحران دیپلماتیکی را شعله‌ور ساخت که صرفاً با عذرخواهی اسرائیل در سال 2013 و توافق عادی‌سازی روابط در سال 2016 حل‌وفصل شد.

در سال 2010 حملات صهیونیست‌ها به کشتی ماوی مرمره در راه غزه، غافلگیرکننده بود و از همان ابتدا منجر به تلفات قطعی جانی شد، اما اکنون استراتژی رژیم صهیونیستی در حمله به این کاروان‌ها، بر "کنترل جامع و بازداشت دسته‌جمعی سازمان‌یافته فعالان" قبل از نزدیک شدن کشتی‌ها به غزه، همراه با شانتاژ سیاسی و رسانه‌ای شدید مانند بازدید نتانیاهو از مقر نیروی دریایی اسرائیل، متکی است.

این بار همچنین تعداد کشتی‌ها در مقایسه با کاروان‌های قبلی که شامل چند کشتی بودند، بیشتر بود که چالش لجستیکی را برای اسرائیل بزرگتر و پیچیده‌تر کرد،

همچنین، حرکت ناوگان کنونی در سایه تنش و وخامت بی‌سابقه در روابط ترکیه و اسرائیل پس از جنگ 2023 غزه و پیگردهای قضایی بین‌المللی علیه جنایتکاران جنگی صهیونیست همچون نتانیاهو صورت می‌گیرد، به‌خلاف سال 2010 که روابط دیپلماتیک میان دو طرف به‌طور رسمی همچنان برقرار بود.

اسرائیل چگونه از مسئولیت راهزنی دریایی خود شانه خالی می‌کند؟

تحلیلگران متفق‌القول هستند که اسرائیل در حمله به کاروان‌های آزادی، دکترین "انتقال نبرد به عمق دریا" یا آنچه را "برخورد تهاجمی" می‌نامد، اتخاذ کرده است.

به‌گفته ولید العمری، مدیر دفتر الجزیره در فلسطین، علاوه بر این، رژیم صهیونیستی از کشتی‌ها و سکوهای شناور حاوی بازداشتگاه‌های میدانی برای بازداشت فعالان استفاده می‌کند تا از انتقال آنها به بنادر فلسطین اشغالی یا منطقه طرف سوم جلوگیری کند؛ اتفاقی که در حمله به ناوگان الصمود قبلی افتاد.

رژیم صهیونیستی همچنین شروع به بسیج نیروهای زیادی از نیروی دریایی خود، واحد نخبه "شایتت 13" و نیروهای پیاده‌نظام برای اجرای عملیات تصرف کشتی‌ها و بازداشت فعالان کرده است.

رژیم اشغالگر این اقدام را به‌بهانه ترس خود از حضور فعالان وابسته به سازمان امداد بشردوستانه ترکیه (IHH) و تمایل برای عدم‌تکرار سناریوی جنایت مربوط به حمله به کشتی مرمره در سال 2010 که منجر به شهادت و زخمی شدن ده‌ها فعال در آن زمان شد، توجیه می‌کند.

سابقه صهیونیست‌ها در حمله به ناوگان‌های آزادی غزه

اکتبر 2025 شاهد حمله شدید رژیم صهیونیستی به "ناوگان الصمود" در مأموریت قبلی خود بود، جایی که سازمان‌دهندگان این ناوگان گزارش دادند که حداقل 21 کشتی ـ از 44 کشتی ـ در آب‌های بین‌المللی مورد حمله قرار گرفتند که منجر به بازداشت ده‌ها فعال شد.

حادثه حمله به ناوگان آزادی و حمله به کشتی ماوی مرمره در مه 2010 شدیدترین و تأثیرگذارترین حمله به یک ناوگان آزادی غزه، در افکار عمومی جهانی بود، زیرا در آن زمان این ناوگان از 6 کشتی حامل 663 فعال از 37 کشور تشکیل شده بود.

نیروهای اسرائیلی هدف قراردادن این کشتی را در 64 مایل دریایی از ساحل انجام دادند و نیروهای کماندوی نیروی دریایی اسرائیل با استفاده از هلیکوپترها و قایق‌های تندرو عملیات پیاده‌سازی را انجام دادند که طی آن از گلوله جنگی استفاده شد و منجر به شهادت 10 فعال ترک و زخمی شدن ده‌ها نفر شد.

اما این شوکی که خشونت اسرائیل ایجاد کرد، با موجی از کارزارهای حمایتی از غزه دنبال شد که هر بار با حملات اسرائیل مواجه می‌شدند، از جمله:

ـ کشتی "امید" لیبی در جولای 2010.

ـ کشتی "روح راشل کوری" مالزی در مه 2011.

ـ کشتی‌های "التحریر" کانادا و "الحرّیه" ایرلند در نوامبر 2011.

ـ کشتی‌های "امل" و "زیتونه" که در سپتامبر 2016 از بندر بارسلون اسپانیا حرکت کردند.

نیروی دریایی رژیم صهیونیستی همچنین در طول جنگ نسل‌کشی که علیه نوار غزه به‌راه انداخت، به هدف قراردادن کشتی‌های شکستن محاصره غزه ادامه داد؛ از جمله کشتی مادلین ـ که سی و ششمین کشتی در ائتلاف ناوگان آزادی بود ـ پس از اینکه در اوایل ژوئن 2025 از بندر کاتانیا ایتالیا به‌سمت نوار غزه حرکت کرد.

ارتش اسرائیل همچنین کشتی "حنظله" را در 13 ژوئیه جولای 2025 هدف قرار داد؛ زمانی که این کشتی از ایتالیا در سفری با شعار "برای کودکان غزه" حرکت کرده و قبلاً در ابتکارات همبستگی گسترده‌ای در سراسر جهان بین سال‌های 2023 و 2024 شرکت کرده بود.

لازم به ذکر است که اولین عملیات دریایی شکستن محاصره اسرائیل بر نوار غزه در آگوست 2008 موفقیت‌آمیز بود، جایی که دو کشتی "الحرّیه" و "غزة الحره" توانستند به سواحل غزه برسند، در حالی که آخرین کشتی‌هایی که موفق به رسیدن شدند، کشتی "الکرامه" قطر بود که در دسامبر 2008 نیز به بندر غزه رسید.

انتهای پیام/+