به گزارش خبرگزاری تسنیم از رشت، شب‌های خیابان‌های رشت این روزگار روشن‌تر از شب‌های دیگر، صحنه‌های پایمردی و استقامت مردمی از تبار باران، ایمان، غیرت و همبستگی‌اند. 

شهری که چراغ دل‌های مردمش را با پرچم، ذکر و حضور روشن نگه داشته است، از میدان فرهنگ تا خواهر امام، از کوچه‌های منتهی به مسیر هیئت‌ها تا میدان شهدای ذهاب، هر شب موجی از مردم به راه می‌افتد، موجی آرام در ظاهر، اما پرخروش، که معنای «ایستادگی و مقاومت» را دوباره روایت می‌کند. 

این شب‌ها پرچم‌گردانی در میدان فرهنگ رشت فقط یک آیین نیست، تجلی یک عهد است. عهدی میان مردم و آرمان‌هایی که از دل تاریخ این سرزمین سر برآورده‌اند و هنوز در تپش قلب نسل امروز زنده‌اند. 

در این شب‌ها پرچم‌ها در دست نوجوانان، جوانان، پیرغلامان و خانواده‌ها، همچون نشانه‌هایی از وفاداری در هوا می‌رقصند؛ گویی هر حرکت پرچم، پاسخی است به همه آنانی که خیال خام فرسودن این مردم را در سر می‌پرورانند. 

میدان فرهنگ در این شب‌ها تنها یک میدان شهری نیست، میعادگاهی است برای دل‌هایی که آمده‌اند تا بگویند هنوز می‌شود با ذکر، با اشک، با حضور و با ایستادگی، تاریخ را روشن نگه داشت و آنگاه که دسته‌های هیئت از فرهنگ و خواهر امام به راه می‌افتند، شهر رنگ دیگری می‌گیرد، رنگی از حزن مقدس، حماسه عاشورایی و ارادت ناب به اهل‌بیت (ع)، که در شب شهادت امام جواد (ع) به اوج می‌رسد. 

صدای نوحه‌ها در خیابان‌ها می‌پیچد و با شعارهای دشمن‌شکن درهم می‌آمیزد، شعارهایی که از عمق باور و بیداری برمی‌خیزند و در گوش شهر طنین می‌افکنند. 

این حرکت جمعی، فقط عزاداری نیست، اعلام حضور است. حضوری که می‌گوید مردم این دیار، هم در سوگ فرزندان آسمانی اهل‌بیت (ع) می‌گریند و هم در برابر دشمن، قامت استوار خود را حفظ می‌کنند. 

در چهره‌های حاضر در این مراسم، می‌توان روایت گیلان را خواند؛ روایت مردمی که تاریخ‌شان با مقاومت، غیرت، دیانت و غیرت‌مندی آمیخته است و هر بار در بزنگاه‌ها، معنای تازه‌ای از وفاداری می‌آفرینند. 

از کودک خردسال تا پیرمردی که عصا به دست آمده، از مادرانی که فرزندانشان را در آغوش گرفته‌اند تا نوجوانانی که با شوق شعار می‌دهند، همه در این شب‌ها یک حقیقت را فریاد می‌زنند: این شهر که در 18 و 19 دی ماه شاهد کودتایی سیاه بود، هنوز زنده است، هنوز می‌تپد، هنوز ایستاده است. 

راهپیمایی شبانه هیئت‌ها تا میدان شهدای ذهاب، تنها پیمودن یک مسیر نیست، عبور از یک جغرافیاست به سوی یک معنا. معنای وفاداری، معنای ایثار، و معنای پیوندی که میان عزاداری حسینی و مقاومت اجتماعی شکل گرفته است. 

میدان شهدای ذهاب در پایان این مسیر، به نقطه اوج احساس جمعی بدل می‌شود، جایی که صداها به هم می‌پیوندند، اشک‌ها با شعارها هم‌نفس می‌شوند و جمعیت، شکوه یک ایمان عمومی را به نمایش می‌گذارد. 

در این شب‌ها، رشت نه فقط شهر باران، که شهر پرچم و ذکر و حماسه است. شهری که خیابان‌هایش، در هیئتِ عزاداری و پرچم‌گردانی، به سطرهایی زنده از کتاب ایمان بدل شده‌اند و چه زیباست که در شب شهادت امام جواد (ع)، مردم این دیار، با دل‌هایی مملو از ارادت، هم نام امام را بر زبان دارند و هم پیام ایستادگی را به گوش تاریخ می‌رسانند؛ پیامی روشن، صریح و بی‌پرده. 

این حضور، پیامی برای امروز و فرداست: ملتی که پرچم را با احترام در دست می‌گیرد، هیئت را با عشق به راه می‌اندازد و در میدان‌ها با شعارهای دشمن‌شکن می‌ایستد، ملتی نیست که از تهدید و هیاهو بترسد؛ این ملت، ملت بقا و بیداری و استقامت است. 

سارا ناصری

انتهای پیام/