به گزارش خبرگزاری تسنیم، جمشید نایب‌رئیس سابق اتاق بازرگانی ایران بیان داشت: واقعیت این است که اگر به جایگاه دلار نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که 20 سال پیش، یعنی در سال 2000، حدود 71 درصد از ذخایر ارزی بانک‌های مرکزی جهان به دلار اختصاص داشت. اما امروز، پس از 26 سال، این رقم به 58 درصد کاهش‌یافته است.

 این استاد دانشگاه ادامه داد: دلار هنوز ارز اول دنیاست، اما دیگر آن جایگاه سابق و انحصاری را ندارد. این تغییر دو عامل اصلی دارد. عامل اول خود آمریکاست که دلار را به‌عنوان یک ابزار سیاسی استفاده می‌کند. وقتی کشوری مانند روسیه یا ایران از سیستم سوئیفت کنار گذاشته می‌شود، سایر کشورها نیز بیدار می‌شوند و فکر می‌کنند: اگر فردا نوبت ما باشد، چه می‌شود؟ بنابراین شروع به تنوع دادن به ذخایر ارزی خود می‌کنند.

 وی عامل دوم را رشد چشمگیر اقتصاد چین دانست و افزود: اگر شاخص برابری قدرت خرید را در نظر بگیریم، چین از سال 2016 بزرگ‌ترین اقتصاد جهان است. اقتصاد چین با این شاخص حدود 35 تریلیون دلار و آمریکا 28 تریلیون دلار است. چین دیگر فقط کارخانه جهان نیست، بلکه یک بازار مصرفی بزرگ نیز شده است. پکن آرام‌آرام جایگاه خود را باز می‌کند. حتی روسیه، عربستان و برزیل قراردادهایی بسته‌اند که معاملات با ارز ملی و یوان انجام شود. برای مثال، عربستان حدود 25 درصد از نفت خود را با یوان معامله می‌کند.

 عدالتیان با اشاره به پروژه «یوان دیجیتال» و شبکه جدید پرداختی که کشورهایی مانند ایران نیز در آن عضو هستند، تصریح کرد: این‌ها سازوکارهای جدیدی هستند که نشان می‌دهند جهان به‌زودی نمی‌تواند بگوید دلار حذف می‌شود، زیرا هنوز حدود 80 درصد معاملات فارکس با دلار است، اما دنیا به سمت چندقطبی شدن پولی می‌رود. برای کشوری مانند ایران که تحت تحریم سوئیفت است، این قطعاً فرصتی است تا گزینه‌های بیشتری داشته باشد و بتواند از یوان و حتی یوان دیجیتال بیشتر استفاده کند.

 وی پیش‌بینی کرد که چین در 20 سال آینده می‌تواند یوان را به یک ارز جهانی تبدیل کند و با ذکر آماری شگفت‌انگیز گفت: جالب است بدانید که چین به 150 کشور جهان یوان وام داده است. یعنی یوان در حساب‌های 50 کشور دیگر به‌عنوان بدهی یا دارایی ثبت شده است. اما یک مشکل وجود دارد؛ دولت چین اجازه نمی‌دهد یوان آزادانه از کشور خارج شود و هنوز 100 درصد اعتماد جهانی به آن وجود ندارد.

 نایب‌رئیس سابق اتاق بازرگانی ایران با مقایسه دلار با کشتی تایتانیک، وضعیت فعلی آمریکا را تحلیل کرد و ادامه داد: دلار مانند تایتانیک است که غرق شد. دلار بسیار بی‌ارزش شده است. آمریکا با چاپ پول بدون پشتوانه کافی، بزرگ‌ترین بدهکار جهان است. اگر بدهی 35 تریلیون دلاری آمریکا را بر تعداد ساکنان تقسیم کنیم، هر آمریکایی حدود 100 هزار دلار بدهکار است. این کاهش ارزش دلار در بازار داخلی خود آمریکا نیز محسوس است. در مقابل، چین با رشد اقتصادی و افزایش قدرت خرید، جایگاه خود را تثبیت می‌کند.

 عدالتیان درباره آینده دلار و تأثیر آن بر ایران نیز گفت: ما نباید انتظار داشته باشیم که فردا اتفاق عجیبی بیفتد. این یک فرایند تدریجی است که به 20 تا 30 سال زمان نیاز دارد. اما اگر همین روند ادامه یابد، سهم دلار به 20 یا 30 درصد کاهش خواهد یافت. چندقطبی شدن برای ما بهتر است. اگر سلطه دلار تضعیف شود و نظم چندقطبی حاکم شود، از وابستگی به یک کشور نجات پیدا می‌کنیم.

 وی در پایان تأکید کرد که راه‌حل نهایی، ایجاد پول مشترک توسط بریکس است.

 ایران و کشورهای بریکس باید فعالانه عمل کنند و یک پول جدید ایجاد کنند. این پول می‌تواند یک غول اقتصادی جدید باشد که مورد پذیرش جهانی قرار گیرد. چندقطبی بودن بهتر از این است که یک کشور سلطه داشته باشد. ما باید منتظر نسل بعدی باشیم، اما با تغییرات سریع قرن بیست و یکم، این تغییرات سریع‌تر از آن چیزی است که تصور می‌کنیم.

انتهای پیام/