به گزارش خبرگزاری تسنیم از بندرعباس، برای دهه‌های متمادی، نام هرمزگان با گلایه‌های تلخی گره خورده بود که فراتر از یک مشکل اداری، مستقیماً با جان انسان‌ها بازی می‌کرد؛ روزگاری که دیر رسیدن آمبولانس در جاده‌های طولانی، کمبود تخت‌های بیمارستانی و نبود تجهیزات تشخیصی، بیماران این دیار را ناچار به سفرهای پرهزینه و فرساینده به یزد، شیراز و تهران می‌کرد. 

در این جغرافیای پهناور که جزایر دورافتاده و مناطق محرومش هر دقیقه تأخیر را به مرز میان زندگی و مرگ تبدیل می‌کردند، ضعف زیرساخت‌های درمانی زخمی عمیق بر پیکر اعتماد عمومی بود. 

اما در دو سال اخیر، با آغاز جریانی که می‌توان آن را «نهضت سلامت» نامید، ورق برگشته و حرکتی با محوریت استانداری، نماینده ولی‌فقیه در هرمزگان، نمایندگان استان در مجلس، دانشگاه علوم پزشکی و همراهی خیرین و صنایع شکل گرفته است که آثار امیدآفرین آن اکنون در جای‌جای این استان ساحلی خودنمایی می‌کند.

نوسازی ناوگانِ حیات؛ از بازسازی آمبولانس‌ها تا تجهیز مراکز تخصصی

یکی از ارکان اصلی این تحول، دمیدن روح تازه در کالبد فرسوده ناوگان اورژانس استان است که سال‌ها به دلیل استهلاک بالا و کمبود خودرو به یک بحران جدی تبدیل شده بود ورود ده‌ها آمبولانس جدید و بازگشت خودروهای ازکارافتاده به چرخه خدمت از طریق بازسازی علمی، نه‌تنها واکنشی هوشمندانه به محدودیت‌های اقتصادی است، بلکه به معنای نجات جان ده‌ها انسانی است که پیش از این در انتظارهای طولانی جان خود را از دست می‌دادند. 

در کنار این جهش تجهیزاتی، استقرار دستگاه‌های پیشرفته MRI، سی‌تی‌اسکن و تجهیزات پرتودرمانی در داخل استان، رنج خانواده‌هایی را که پیش از این آواره جاده‌ها می‌شدند به شدت کاهش داده و دفاع از کرامت مردمانی را معنا کرده است که سهم بزرگی در اقتصاد ملی دارند اما سال‌ها از حقوق اولیه درمانی خود محروم مانده بودند.

توسعه فیزیکی و چالشِ «ماندگاریِ نخبگان»؛ بیمارستان‌هایی که جان می‌گیرند

در افق پیش‌روی سلامت استان، بهره‌برداری از پروژه‌های کلان بیمارستانی نظیر بیمارستان 531 تختخوابی بندرعباس، بیمارستان 264 تختخوابی نفت ستاره و مرکز درمانی 160 تختخوابی میناب، می‌تواند نقطه عطفی در جبران کمبود تخت‌های بیمارستانی و رسیدن به استانداردهای ملی باشد. 

با این حال، تجربه نشان داده است که سازه‌های بتنی بدون نیروی متخصص، تنها کالبدهایی بی‌روح هستند؛ چالشی که امروز هرمزگان با آن دست به گریبان است، مسئله ماندگاری پزشکان و پرستارانی است که زیر فشار گرانی مسکن و هزینه‌های بالای زندگی، تمایل چندانی به اقامت طولانی‌مدت در استان ندارند. 

در این میان، مسئولیت اجتماعی صنایع بزرگ ایجاب می‌کند که با ورود به ساخت مجتمع‌های مسکونی ویژه کادر درمان، امنیتِ سلامت استان را تضمین کنند، چرا که بدون ثبات نیروی انسانی، حتی پیشرفته‌ترین تجهیزات نیز بلااستفاده خواهند ماند.

حفظ شأن خانواده بیمار؛ از همراه‌سراهای خیرساز تا ضرورت مرکز سوانح و سوختگی

نگاه جامع به نظام سلامت نشان می‌دهد که درمان، تنها در اتاق عمل خلاصه نمی‌شود، بلکه حفظ آرامش و شأن خانواده بیماران نیز بخشی از این زنجیره است؛ اقدامی که امروز با مشارکت اتاق بازرگانی هرمزگان در ساخت همراه‌سرا برای بیمارستان‌های شهید محمدی، کودکان و شریعتی در حال تحقق است تا تصویر تلخ استراحت همراهان در پیاده‌روها و پارک‌ها برای همیشه پاک شود. از سوی دیگر، حوادث ناگواری نظیر انفجار سال گذشته در بندر شهید رجایی، لزوم احداث یک بیمارستان فوق‌تخصصی سوانح و سوختگی در غرب بندرعباس را بیش از پیش نمایان کرده است؛ ضرورتی که مشارکت مستقیم صنایع غرب استان را می‌طلبد تا از تکرار فجایع انسانی جلوگیری شود.

بومی‌گزینی، کلید طلایی پایداری نهضت سلامت

نهضت سلامت در هرمزگان، گرچه مسیری امیدبخش را آغاز کرده، اما پایداری آن در گرو تربیت نیروی انسانی بومی و افزایش سهمیه دانش‌آموزان استان در رشته‌های تخصصی علوم پزشکی است، زیرا تجربه ثابت کرده که نیروهای بومی، وفادارترین نگاهبانان سلامت در این جغرافیای خاص هستند. 

امروز که صدای آژیر آمبولانس‌های جدید و هیاهوی کارگاه‌های ساختمانی بیمارستان‌ها در استان پیچیده، زمان آن است که با مطالبه‌گری مستمر و پرهیز از آمارهای نمایشی، این تحول اداری به یک دگرگونی ماندگار اجتماعی تبدیل شود تا روزی فرا برسد که هیچ بیمار هرمزگانی، برای درمان، جاده‌های غربت را در پیش نگیرد.

انتهای پیام/864