مرکز مطالعات راهبردی خبرگزاری تسنیم درگزارشی با عنوان «کمدی انسانی دونالد» ابعاد شخصیتی و ویژگی‌های دونالد ترامپ را مورد واکاوی و بررسی قرار داده است.

دونالد ترامپ را دشوار می‌توان در قالب‌های معمول سیاستمداران آمریکایی جا داد. او نه فقط یک رئیس‌جمهور، نه فقط یک تاجر رسانه‌دوست، و نه حتی صرفاً یک چهره جنجالی است؛ ترامپ بیشتر شبیه نمایشی دائمی است که گاهی در کاخ سفید اجرا می‌شود، گاهی در دادگاه، گاهی در شبکه‌های تلویزیونی و گاهی هم در چند جمله کوتاه و آتشین در شبکه‌های اجتماعی. او سیاست را بیشتر به‌مثابه صحنه‌ای برای پیروزی، تحقیر رقیب و تصاحب کامل توجه عمومی می‌بیند.

گزارش راهبردی با عنوان «کمدی انسانی دونالد» تلاشی است برای تبیین جامع شخصیت سیاسی ترامپ؛ از ریشه‌های شکل‌گیری پرسونای سلطه‌جوی او در جهان تجارت و رسانه، تا شیوه‌ای که سیاست را به میدان رقابت حیثیتی، دوقطبی‌سازی اجتماعی و مدیریت توجه عمومی تبدیل می‌کند.

این گزارش کوشیده است این چهره پیچیده، پرسر و صدا و گاه به‌طرز عجیبی سرگرم‌کننده را از زاویه‌ای تحلیلی بررسی کند. به همین خاطر از سطح شخص ترامپ به‌عنوان رییس‌جمهوری با مواضع سیاسی مشخص فراتر رفته و او را به‌عنوان نوعی از سیاست‌ورزی آمریکایی معاصر واکاوی می‌کند؛ سیاستی که در آن شعار از برنامه جلو می‌زند، تصویر از واقعیت پیشی می‌گیرد و هر بحران، پیش از آنکه مسئله‌ای برای حل شدن باشد، فرصتی برای دیده شدن است.

زبان ترامپ، زبانی کوتاه، تکراری و برچسب‌زننده بوده و کاملاً مناسب دورانی که حوصله افکار عمومی اغلب کمتر از یک تیتر خبری است. او با همین زبان توانسته خشم، ترس، امید و سرگرمی را در بسته‌ای واحد عرضه کند؛ بسته‌ای که برای هوادارانش نشانه اقتدار است و برای منتقدانش نمونه‌ای تمام‌عیار از سیاست نمایشی.

ترامپ را در یک نگاه کلی و اجمالی می‌توان چنین معرفی کرد:

• دونالد ترامپ سیاست را نه عرصه‌ی حل‌وفصل فنی مسائل، بلکه میدان تثبیت برتری، قدرت و غلبه می‌داند.
• الگوی حکمرانی او بر پایه‌ی شخصی‌سازی قدرت، ملی‌گرایی پوپولیستی و منطق نمایش شکل گرفته است.
• ترامپ در هر مناقشه با دوقطبی‌سازی، جامعه را به دو اردوگاه مردم واقعی و نخبگان و دشمنان تقسیم می‌کند.
• شخصیت او در بستری از رقابت سرسختانه، غلبه‌طلبی مادی و تقدم بی‌قیدوشرط پیروزی شکل گرفته است.
• تجربه‌ی او در تجارت و برندسازی شخصی باعث شد که تصویر قدرت و پیروزی را حتی مهم‌تر از واقعیت عینی بداند.
• در خوانش روان‌شناختی، ترامپ شخصیتی با برون‌گرایی بالا، توافق‌پذیری پایین و گرایش به خودشیفتگی و سلطه‌جویی دارد.
• او مخالفت را نه فرصتی برای بازبینی، بلکه نوعی تعرض می‌بیند که باید با تهاجم متقابل پاسخ داده شود.
• در منطق رفتاری ترامپ، میانه‌روی نشانه‌ی ضعف است و تقابل مستقیم ارزش بیشتری از مصالحه دارد.
• زبان سیاسی ترامپ با جملات کوتاه، واژگان ساده، تکرار، اغراق و برچسب‌زنی برای بسیج توده‌ها بسیار کارآمد است.
• او به‌جای دفاع خطی از خود، معمولاً با تنش‌آفرینی تازه و انحراف کانون توجه، دستورکار عمومی را تغییر می‌دهد.
• ترامپ مسائل پیچیده را به دوگانه‌های اخلاقی مانند حق و باطل، مردم و نخبگان و امنیت و خیانت تبدیل می‌کند.
• برای ترامپ، سیاست هم‌زمان نمایش، نبرد منزلتی و ابزار معامله است و این سه سطح هویت سیاسی او را می‌سازند.
• او به‌صورت ساختاری به شخصی‌سازی قدرت گرایش دارد و نهادها را تا جایی معتبر می‌داند که به افزایش قدرتش کمک کنند.
• جذابیت اجتماعی ترامپ از توان او در ترجمه‌ی نارضایتی‌ها به زبان اقتصاد، مرز، امنیت و احیای انصاف ناشی می‌شود.
• مهم‌ترین سرمایه‌ی عاطفی ترامپ نزد هوادارانش نه لزوماً صداقت، بلکه ایستادگی، قدرت و درگیری با وضع موجود است.
• الگوی تصمیم‌گیری او معمولاً شامل آغاز تهاجمی، سنجش واکنش‌ها، بازتنظیم تاکتیکی و سپس اعلام یک پیروزی نمادین است.
• در موضوع مهاجرت، ترامپ مرز را نماد حاکمیت ملی می‌داند و از این حوزه برای نمایش نظم، قدرت و رهبری استفاده می‌کند.
• در سیاست خارجی نیز او با منطق معامله‌گری اجبارآمیز، تهدید و ابهام راهبردی به‌دنبال گرفتن بیشترین امتیاز است.
• ترامپ چهره‌ای است که قدرت، نمایش، هویت و جنگ روایت‌ها را به هم پیوند زده و سیاست را به نبردی بر سر ادراک قدرت تبدیل کرده است.

خواندن متن کامل این گزارش برای کسانی که می‌خواهند پشت این نمایش پرهیاهو، سازوکارهای جدی‌تر قدرت، رسانه و جامعه آمریکا را بهتر ببینند، مفید است. این فایل را در بخش مستندات، پایین همین صفحه دانلود کنید.

انتهای پیام/