به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری تسنیم، مصطفی غفاری عضو هیئت علمی دانشگاه امام صادق (ع) در نشست «بعثت مردم و ساخت آینده» با بیان اینکه سیاست در چشم‌انداز مردم در اواخر دهه 90 و اوایل دهه 1400 کمتر کار می‌کرد، اظهار کرد: من حس می‌کنم بعد از برجام، در افق سیاست ملی کشور ما اساساً سیاست دیده نمی‌شد. مردم بدون احساس آینده، روزبه‌روز با نمایندگی‌نشدن بیشتر در عرصه رسمی سیاسی، حس می‌کردند «داریم له می‌شویم توی زندگی». به همین دلیل موج‌های اعتراضی نزدیک‌تر به هم و بلندتر می‌شد.

غفاری افزود: جنگ آمد و این نیروی عاملیت را دوباره آزاد کرد و امیدوار کرد. مهمترین استعاره‌ای که مردم به آن فکر می‌کنند، تنگه هرمز است. شما یک برگ قدرت جدید رو کردید؛ دشمن تهاجم کرد تا برگه‌های قدرت شما را بگیرد، اما شما دو برگ جدید روی میز گذاشتید. مردم حس می‌کنند سیاست کار می‌کند، دارد برگ جدید می‌گذارد روی میز. تنگه هرمز حتی بیش از برجام می‌تواند برای قدرت ملی معنا ساز باشد.

وی در ادامه به مخاطرات پیش روی این دستاورد اشاره کرد و گفت: این صحنه مثبت و خوشحالی‌آور به شدت در معرض مخاطرات است. ما تجربه داریم که گاهی موفقیت‌های ملی را از دست می‌دهیم و فرصت‌های گرانقدر را قدر نمی‌دانیم. اگر خیابان را ضلع اصلی جنگ بدانیم، مهمترین نگرانی، مسئله وحدت است. اگر خیابان به دلیل مسائل مربوط به وحدت بشکند یا محل تنازع شود، فرصت ملی را در لحظه‌ای بسیار حساس از دست می‌دهیم.

غفاری با اشاره به مشاهدات میدانی خود از تجمعات شبانه در مشهد گفت: من چندین شب اول در تجمعات شرکت کردم. مردم عادی همان 40 تا 50 درصد گاهی به تجمعات نزدیک می‌شدند. با استقبال ساده با شکلات و پرچم نگاه می‌کردیم ببینیم چه واکنشی نشان می‌دهند. من به نحو کاملاً تجربی فهمیدم که شدنی است. می‌شود حرف زد، می‌شود با خوشرویی افراد را جذب کرد.

وی در پایان با مقایسه جماعت کنونی با جماعت معترض دی‌ماه گفت: تفاوت این جماعت با آن جماعت در شاخص دیگری‌پذیری است. جماعت دی‌ماه دیگری‌پذیری نداشت، بسیار خلوص‌گراتر و خشن‌تر بود. اما این جماعت بسیار دیگری‌پذیرتر است. حتی در مسئله حجاب و خیلی چیزهای دیگر، دیگری‌ها را می‌پذیرند و آماده‌اند به سمت آنها بیایند. بسیاری در آمارهایی که منتشر می‌شود خودشان نیامده‌اند، اما همدل هستند. واقعاً همدل هستند.

انتهای پیام/