به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج، سه‌شنبه شب میدان دوباره بیدار بود، نه از جنس یک تجمع تکراری و مناسبتی، بلکه از جنس خروش مردمی که آمده بودند بگویند هنوز ایستاده‌اند. هفتادوسومین شب میدان‌داری در کردستان، تنها یک برنامه نبود؛ روایت زنده مردمی بود که سال‌هاست در سخت‌ترین روزها، پشت خاکریز انقلاب و ایران ایستاده‌اند و امروز نیز پیام روشنی برای دشمنان فرستادند؛ اینکه این سرزمین با تهدید، تحریم و جنگ روانی عقب‌نشینی نمی‌کند.

از نخستین دقایق آغاز برنامه، موج جمعیت در میدان به چشم می‌آمد؛ پیر و جوان، زن و مرد، خانواده‌هایی که کودکانشان را هم آورده بودند تا شاید نسل بعدی نیز معنای «ایستادگی» را نه در کتاب‌ها، بلکه در متن خیابان و کنار مردم یاد بگیرد. پرچم‌ها بالا بود، شعارها پیوسته و فضای میدان آمیخته‌ای از خشم، غیرت و همبستگی.

در روزهایی که دشمن تلاش می‌کند تصویر ایران را متزلزل و مردم را خسته نشان دهد، میدان‌داری‌های پیاپی در کردستان معنایی فراتر از یک حضور ساده پیدا کرده است. این حضورها، پاسخ مستقیم به اتاق‌های فکر رسانه‌ای و سیاسی دشمنانی است که سال‌ها روی شکاف‌سازی قومی و تضعیف انسجام ملی حساب باز کرده‌اند اما هر بار با صحنه‌ای متفاوت روبه‌رو شده‌اند؛ مردمی متحد، مدافع انقلاب و مقاوم.

هفتادوسومین شب، شبِ دست‌های گره‌خورده بود. شرکت‌کنندگان دست در دست هم حلقه‌های وحدت تشکیل دادند و با بالا بردن دستانشان، فریاد «لبیک یا محمد» سر دادند؛ صحنه‌ای که برای دقایقی میدان را به تصویری از انسجام کامل بدل کرد. صدای «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» بارها در میدان پیچید و مردم، جنایات رژیم صهیونیستی و حامیانش را محکوم کردند.

اما آنچه بیش از هر چیز در میدان به چشم می‌آمد، اصرار مردم بر ادامه راه بود. بسیاری می‌گفتند این حضورها خستگی نمی‌شناسد؛ حتی اگر روزها و شب‌ها ادامه پیدا کند. یکی از جوانان حاضر در میدان با صدایی رسا فریاد زد: «73 شب سهل است؛ اگر 70 سال هم طول بکشد، پای کار می‌مانیم.»

روایت خبرنگار از قلب میدان

میدان فقط محل شعار نبود؛ میدان روایت بود. روایت چهره‌هایی که هر کدام داستانی از وفاداری، درد، مقاومت و امید داشتند. صدای نوحه‌ها و شعارها در هم تنیده بود و جمعیت، آرام‌آرام به موجی واحد تبدیل می‌شد.

در گوشه‌ای از میدان، جمعی از پیشمرگان مسلمان کرد ایستاده بودند، مردانی که بسیاری از آنان سال‌های دفاع مقدس و مقابله با ضدانقلاب را در حافظه دارند. یکی از آنان که موهای سپیدش حکایت سال‌ها ایستادگی بود، به خبرنگار ما گفت: ما روزهایی را دیده‌ایم که دشمن می‌خواست کردستان را از ایران جدا کند، اما مردم این دیار اجازه ندادند. امروز هم همان مردم ایستاده‌اند. اگر لازم باشد باز هم جان می‌دهیم.

وی با اشاره به تهدیدهای اخیر آمریکا افزود: ترامپ و امثال او باید بدانند ملت ایران با تهدید نمی‌ترسد. این مردم اهل معامله روی وطن و اعتقادشان نیستند.

چند متر آن‌طرف‌تر، استاد دانشگاه و تحلیلگر مسائل سیاسی که در میان مردم حضور یافته بود، معتقد بود دشمن در شناخت جامعه ایران دچار خطای محاسباتی شده است.

وی گفت: آمریکا و متحدانش تصور می‌کنند فشار اقتصادی و عملیات رسانه‌ای می‌تواند مردم را از آرمان‌هایشان جدا کند، در حالی که هر تهدید خارجی معمولاً انسجام داخلی را بیشتر می‌کند. این میدان نمونه روشن همین واقعیت است.

این تحلیلگر مسائل سیاسی با لحنی تند خطاب به ترامپ گفت: ترامپ شمرصفت و ملعون باید بداند مردم این کشور در برابر زورگویی تسلیم نمی‌شوند. تاریخ نشان داده هرجا دشمن فشار را بیشتر کرده، مردم متحدتر شده‌اند.

خانواده‌هایی که آمده بودند تا بگویند هنوز امید زنده است

یکی از متفاوت‌ترین صحنه‌های میدان، حضور خانواده‌ها بود. پدری که دست کودک خردسالش را گرفته بود، می‌گفت آمده‌اند تا فرزندانشان «ایران و مقاومت» را از نزدیک ببینند.

مادر خانواده نیز با چشمانی اشک‌آلود گفت: ما آمده‌ایم بگوییم کنار و پای انقلاب هستیم و از جنایت‌هایی که علیه کودکان اتفاق می‌افتد، خشمگینیم. بچه‌های ما باید یاد بگیرند در برابر ظلم سکوت نکنند.

کودکی که پرچم نظام در دست داشت، میان شعارها فریاد می‌زد: «مرگ بر اسرائیل». شاید همین تصویر، خلاصه تمام آن چیزی بود که در میدان جریان داشت؛ انتقال روحیه ایستادگی از نسلی به نسل دیگر.

کردستان سرزمین ایستادگی‌های فراموش‌ نشدنی

کردستان سال‌ها است نشان داده در بزنگاه‌های تاریخی، پای ایران ایستاده است. از روزهای خونین مقابله با ضدانقلاب تا دفاع مقدس، از مبارزه با ناامنی تا حضور در صحنه‌های مختلف انقلاب، مردم این دیار بارها ثابت کرده‌اند امنیت و عزت این سرزمین را با هیچ چیز معامله نمی‌کنند.

هفتادوسومین شب میدان‌داری نیز ادامه همان تاریخ بود؛ تاریخی که در آن مردم کردستان نه‌تنها تماشاگر تحولات نبوده‌اند، بلکه خود بخشی از خط مقدم دفاع از کشور بوده‌اند. دشمن شاید روی خستگی مردم حساب باز کرده باشد، اما تصاویر این شب نشان داد هنوز ریشه‌های مقاومت در این سرزمین زنده و عمیق است.

اکنون پرسش اصلی متوجه مسئولان نیز هست؛ مردمی که 73 شب پیاپی به میدان آمده‌اند، انتظار دارند صدایشان فقط در قاب دوربین‌ها نماند. حفظ این سرمایه اجتماعی، شنیدن مطالبات مردم و تقویت وحدت ملی، وظیفه‌ای است که نباید در هیاهوی شعارها فراموش شود.

کردستان بار دیگر پیام خود را شفاف فرستاد؛ این مردم تا آخر ایستاده‌اند، همان‌گونه که سال‌ها ایستادند؛ با دست‌هایی گره‌خورده، صدایی واحد و قلب‌هایی که هنوز برای ایران می‌تپد.

ادامه این روایت و موضع‌گیری و روحیه مردم و حال و هوای میدان آزادی سنندج را در گزارش ویدئویی خبرنگار تسنیم ببینید.

انتهای پیام/481/