به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج، در روزگاری که انسان بیش از هر زمان دیگری با اضطراب، آشفتگی ذهنی و بحران‌های روحی روبه‌روست، بازگشت به معنویت و ارتباط عمیق با خداوند، بیش از گذشته اهمیت پیدا کرده است.

در میان همه عبادات، نماز جایگاهی متفاوت دارد؛ عبادتی که در فرهنگ اسلامی تنها یک تکلیف شرعی نیست، بلکه مسیری برای آرامش، پالایش درون و رسیدن به تعادل روحی و اخلاقی به شمار می‌رود.

نماز از نگاه عارفان و اندیشمندان دینی، لحظه دیدار انسان با معبود و فرصتی برای رهایی از هیاهوی جهان مادی است؛ جایی که انسان می‌تواند خویشتن واقعی خود را بازیابد.

با وجود این جایگاه والا، گاه نماز به مجموعه‌ای از حرکات و الفاظ تقلیل یافته و فلسفه عمیق آن در زندگی فردی و اجتماعی کمتر مورد توجه قرار گرفته است.

در همین زمینه کامل گلباغی، دبیر شورای اقامه نماز فرهنگ و ارشاد اسلامی کردستان در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم، با نگاهی معرفتی و تحلیلی به فلسفه نماز، نقش آن در شکل‌گیری ایمان و آرامش انسان را تشریح کرد.

وی معتقد است نماز زمانی اثر حقیقی خود را نشان می‌دهد که انسان آن را نه صرفاً یک عادت، بلکه «دیدار» و «گفت‌وگو با خدا» بداند.

نماز نور چشم انسان مؤمن است

گلباغی با اشاره به حدیثی از پیامبر اکرم(ص) عنوان کرد: رسول خدا(ص) فرمودند که «محبت سه چیز از دنیای شما در وجود من قرار داده شد؛ زنان، بوی خوش و نور چشمم در نماز نهاده شد.»

وی افزود: تعبیر «قره‌العین» یا نور چشم، نشان‌دهنده آرامش عمیق و اطمینانی است که انسان در نماز به آن دست پیدا می‌کند، زیرا نماز لحظه دیدار و گفت‌وگوی انسان با خداوند است.

دبیر شورای اقامه نماز فرهنگ و ارشاد اسلامی کردستان تصریح کرد: کسی که به یاد خدا باشد، در حقیقت همنشین خداوند است و این همنشینی، نوعی بصیرت و روشن‌بینی به انسان می‌بخشد.

نماز فراتر از الفاظ و حرکات ظاهری

وی با بیان اینکه نماز تنها خواندن چند جمله و انجام حرکات ظاهری نیست گفت: در قرآن کریم دستور به «اقامه نماز» داده شده، نه صرفاً قرائت آن؛ یعنی نماز باید در زندگی انسان جاری و اثرگذار باشد.

گلباغی افزود: اقامه نماز به معنای زنده کردن مفاهیم الهی در رفتار، اخلاق و سبک زندگی انسان است؛ موضوعی که اگر تحقق پیدا کند، بسیاری از آسیب‌های اخلاقی و اجتماعی کاهش خواهد یافت.

وی با اشاره به ریشه واژه «صلاه» بیان کرد: نماز در مفهوم حقیقی خود، انسان را نرم، منعطف و پالایش می‌کند و همانند عبور دادن ناخالصی‌ها از صافی، روح انسان را آماده رشد و تعالی می‌سازد.

فلسفه نماز؛ آرامش و اتصال به سرچشمه هستی

دبیر شورای اقامه نماز فرهنگ و ارشاد اسلامی کردستان، ایمان را «رابطه صمیمی انسان با خداوند» توصیف کرد و گفت: انسان در نماز به سرچشمه هستی متصل می‌شود و همین اتصال، آرامش حقیقی را برای او به همراه می‌آورد.

وی ادامه داد: نماز، انسان را از آشفتگی‌های درونی دور می‌کند و او را به پناهگاهی امن می‌رساند؛ همانند کودکی که پس از سال‌ها دوری، والدین خود را پیدا می‌کند و احساس امنیت و آرامش دارد.

گلباغی خاطرنشان کرد: بسیاری از تجربه‌های معنوی اولیای الهی و انسان‌های بزرگ، در بستر همین ارتباط عمیق با خداوند شکل گرفته است.

تفاوت «خوف» و «خشیت» در نماز

وی با تبیین مفهوم «خشیت» گفت: خشیت با ترس معمولی تفاوت دارد؛ خشیت حالتی است که انسان در برابر عظمت بی‌پایان خداوند احساس کوچکی و فروتنی می‌کند.

دبیر شورای اقامه نماز فرهنگ و ارشاد اسلامی کردستان افزود: وقتی انسان در نماز به درک عظمت الهی برسد، خودبینی و غرور در وجودش فرو می‌ریزد و جای آن را توکل، اعتماد و آرامش می‌گیرد.

گلباغی با اشاره به داستان حضرت موسی(ع) گفت: مواجهه با عظمت الهی، همان حالتی را در انسان ایجاد می‌کند که قرآن از آن به خشیت یاد می‌کند؛ حالتی که مقدمه رشد معنوی و اخلاقی انسان است.

نماز؛ ستون ماندگاری دین

دبیر شورای اقامه نماز فرهنگ و ارشاد اسلامی کردستان با تأکید بر جایگاه ویژه نماز در اسلام تصریح کرد: گرچه روزه، حج، زکات و جهاد از ارکان مهم دین هستند، اما نماز ستون اصلی حفظ و پایداری سایر عبادات به شمار می‌رود.

وی افزود: بسیاری از عبادت‌ها در زمان یا شرایط خاص واجب می‌شوند، اما نماز ارتباط دائمی انسان با خداوند است و همین استمرار، نقش تربیتی و معنوی آن را برجسته می‌کند.

آنچه از نگاه دینی و معرفتی درباره نماز مطرح می‌شود، فراتر از یک تکلیف عبادی ساده است؛ نماز، مسیری برای آرامش، پالایش روح، فروتنی و بازگشت انسان به حقیقت خویش است.

در شرایطی که جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری با بحران‌های روحی، اضطراب و گسست‌های اخلاقی روبه‌روست، توجه عمیق‌تر به فلسفه نماز و اقامه حقیقی آن می‌تواند بخشی از خلأ معنوی جامعه را جبران کند، موضوعی که نیازمند تبیین جدی‌تر از سوی نهادهای فرهنگی و دینی است.

انتهای پیام/481/