چرا ایجاد تردید در نخبگان، خواست دشمن است؟

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، از جمله آثار غیرقابل انکار جنگ رمضان، ارتقای سطح میزان توجه همگان به مقولاتی همچون جنگ شناختی و نبرد ترکیبی و ابعاد و همچنین حوزه تأثیرگذاری آن است، کما این‌که به جهت اقتضائات زمانی، پرداختن به این مباحث در وضع کنونی بیش از پیش در سطح رسانه‌ها و سکّوها و بسترهای فضای مجازی مورد توجه قرار گرفته است.

در این میان، یکی از این مقوله‌های مرتبط ناظر به حوزه و چگونگی تأثیرگذاری رسانه بر اراده و شناخت افراد به ویژه نخبگان جامعه است.این سخن تحلیلگران و کارشناسان جنگ شناختی را بارها شنیده‌ایم که "ذهن انسان میدان اصلی چنین نبردی است و رسانه، مهم‌ترین سلاح آن".

در وهله نخست مفهوم جنگ را نباید صرفاً به سطوح درگیری نظامی آن هم به شکل فیزیکی و مستقیم تقلیل داد چه آن که در همین روزها هر چند که در برخی زمینه‌ها، نظاره‌گر سکوت صحنه نبرد در بُعد نظامی هستیم اما تقابل دشمن با ملت ایران در زمینه‌ها و عرصه‌های دیگر به ویژه از منظر جنگ شناختی با شدت و پیچیدگی بیشتری تداوم دارد، به نحوی که باید گفت ساحات مختلف این تقابل، اینک در عرصه‌های رسانه، افکار عمومی، فرهنگ، اقتصاد، علم، فناوری، آموزش و حتی در لایه‌های هویتی و سبک زندگی پیگیری می‌شود.

به همین خاطر هنگامی که صحبت ازجنگ ترکیبی به‌میان می‌آید،باید توجه داشت که با مجموعه‌ای از فشارها و عملیات‌های توأمان روبرو هستیم که هدف آنها تضعیف قدرت ملی، اخلال در محاسبات جامعه و به تبع آن ایجاد اختلال در روند پیشرفت کشور عزیزمان است.

از سوی دیگر یکی از اهداف مهم جنگ شناختی و ترکیبی، تحت تأثیر قراردادن نیروی محرّکه اراده و تضعیف قوه‌ی تفکر و تحلیل نخبگان دانشگاهی است. از این روست که دشمن اگر نتواند در میدان سخت به نتیجه لازم دست یابد، می کوشد تا اثر تخریبی خود را در میدان ذهن و ادراک، محاسبه و انگیزه افزایش دهد و طبعاً در این راستا سلسله اقداماتی را در دستور کار جدی خود قرار داده است؛ از تخریب مرجعیت‌های فکری و فرهنگی گرفته تا القای نااُمیدی و یأس، تحقیر توان داخلی، ایجاد شکاف میان نسل جوان و واقعیات پیشرفت کشور و همچنین تضعیف حس مسئولیت اجتماعی و ملی.

در واقع نیت و خواست دشمن این است که نخبه دانشگاهی به‌جای آن‌که خود را عنصر مؤثر در ساخت آینده کشور بداند، دچار شک و تردید در توانایی‌های خود و ایضاً بدبینی نسبت به مسیر پیش‌رو شود.

اهمیت این قضیه بدان جهت است که می‌دانیم نخبه دانشگاهی به جهت سرمایه شناختی قابل توجه مشتمل بر مؤلفه‌هایی چون تحلیلگری، پرسش‌گری و در نهایت بحث هدایتگری، نقش مرجع فکری برای دیگران به خصوص نسل جوان دارد، ضمن آن که به لحاظ عقلانیت و اثرگذاری اجتماعی در جایگاه و مرتبتی است که اگر ذهن او دچار تردید شود، اثر دومینویی این مسأله را بر لایه‌های دیگر اجتماع شاهد خواهیم بود.

بر همین اساس چنانچه نخبه دانشگاهی، برخلاف خواست و غرض دشمن با اشرافیت نسبت به مقوله هویت و دارا بودن اصل باور عمیق و فهم درست نسبت به جایگاه خود در امر پیشرفت کشور دست به کنشگری فعال بزند، نه‌تنها در برابر آسیب‌ها و آفت‌های جنگ شناختی، مصون خواهد بود، بلکه خود به یکی از مهم‌ترین عناصر خنثی‌کننده طراحی دشمن در مقطع حساس کنونی تبدیل می شود و این ترجمان سخن معروف حاج قاسم سلیمانی است که معتقد بود در جنگ بهترین شرایط برای تبدیل تهدیدها به فرصت‌ها وجود دارد.

در این میان از نخبگان متعهد دانشگاهی که دل در گرو تعالی هر چه بیشتر این مُلک و مملکت دارند و به دنبال ارتقای شأن و هویت ایرانی در جهان هستند، انتظار می رود که بیش و پیش از سایرین در برابر موج روایت‌های تکرارشونده دشمن از "بی‌آیندگی" و ایجاد هراس از آینده نامطمئن ایستاده و فراتر از این ایستادگی، ایفاگر نقش کلیدی خود در تحقق فریضه جهاد تبیین با درنظر گرفتن شاخصه‌های نخبگی در سطح جامعه امروز باشند.

یادداشت از: سید محمدمهدی موسوی

انتهای پیام/