به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرم‌آباد، در دشت‌های خیس بهار لرستان، جایی میان رطوبت خاک و بوی باران، ردیف‌های سبز باقلا نقشی فراتر از یک کشت معمولی بازی می‌کند؛ اینجا، باقلا فقط دانه‌ای خوراکی نیست؛ بخشی از چرخه بقاست، بخشی از اصلاح خاک، بخشی از امنیت غذایی و بخشی از نبرد کشاورزان با کم‌آبی.

در میان 13 هزار و 580 هکتار سطح زیر کشت باقلای کشور، بیش از 2 هزار هکتار آن در لرستان قرار دارد. شهرستان‌های بروجرد و چگنی بیشترین سهم تولید این محصول را به خود اختصاص داده‌اند.

کشاورزان این مناطق می‌گویند باقلا، محصولی کم‌هزینه اما پربازده است. یکی از بهره‌برداران لرستانی تخمین می‌زند امسال حدود 30 تن باقلای تر برداشت کند.

در شرایطی که بحران آب، الگوی کشت بسیاری از استان‌ها را دگرگون کرده، باقلا در لرستان به‌عنوان یک گیاه مکمل و کم‌آب‌بر، جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده‌است.

کارشناسان جهاد کشاورزی معتقدند این گیاه به‌دلیل تثبیت نیتروژن در خاک، نقش مهمی در پایداری تولید غلات دارد و می‌تواند عملکرد محصول بعدی، به‌ویژه گندم و جو، را تا 30 درصد افزایش دهد.

باقلا تنها محصول یک فصل نیست؛ سرمایه‌گذاری برای فصل بعد است. ریشه‌های این گیاه، خاک را تغذیه و بخشی از فرسایش طبیعی ناشی از کشت‌های متوالی را جبران می‌کند.

تولید باقلا به‌صورت دانه خشک در کشور بیش از 43 هزار تن است، اما نکته مهم، عملکرد بالای لرستان در این حوزه است. بر اساس آمار علی خادمی، رئیس جهاد کشاورزی چگنی، میانگین تولید این محصول در کشور حدود دو تن در هر هکتار برآورد می‌شود، درحالی‌که لرستان با ثبت عملکرد  2 هزار و 600 کیلوگرم در هکتار، بالاترین بهره‌وری کشور را در اختیار دارد.

همین شاخص باعث شده لرستان اکنون سومین تولیدکننده بزرگ این پروتئین گیاهی در ایران باشد. جهاد کشاورزی نیز برنامه توسعه‌ای مشخصی برای افزایش سطح زیر کشت باقلا با دو محور امنیت غذایی و سازگاری اقلیمی تدوین کرده‌است.

باقلا در لرستان، تنها با آب آبیاری زنده نمی‌ماند؛ بخش مهمی از نیاز رطوبتی آن از نزولات جوی تأمین می‌شود. همین ویژگی، آن را به محصولی راهبردی در دوره‌های کم‌آبی تبدیل کرده‌است. پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد امسال تولید باقلا از مرز 6 هزار و 500 تن عبور کند.

در لرستان، زمین هنوز حافظه دارد. در شیارهای خاک بروجرد و چگنی، هنوز رد پای فصل‌هایی مانده که کشاورزی با آسمان گفت‌وگو می‌کرد، باقلا از همان جنس کشت‌هاست؛ گیاهی که باران را می‌شناسد و با رطوبت خاک کنار می‌آید. ریشه‌هایش فقط در زمین فرو نمی‌روند، بلکه خاک را نفس می‌دهند.

انتهای پیام/ 644/.