به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج، شب هنوز کامل پایین نیامده بود که میدان دوباره جان گرفت؛ پرچم‌ها بالا رفت، بلندگوها روشن شد و صدای شعارها در خیابان‌های اطراف پیچید. بعد از 72 شب نه از شور جمعیت کم شده بود و نه از حرارت میدان. انگار مردم آمده بودند تا دوباره ثابت کنند بعضی حضورها مقطعی نیست، ریشه در باور دارد.

هفتادودومین شب میدان‌داری مردم استان کردستان باردیگر باشکوه برگزار شد و برگ زرین دیگری بر دفتر افتخارات نیروهای مردمی و جهادی افزود، نمایشی از آمادگی، هماهنگی و روحیه‌ای که ثابت کرد مقاومت و ایستادگی همچنان زنده و جاری است.

در گوشه‌ای نوجوانی پرچم نظام مقدس جمهوری اسلامی را روی شانه انداخته بود و هم‌صدا با جمعیت شعار می‌داد. چند متر آن‌طرف‌تر، پیرمردی با چفیه‌ای خاکی آرام ایستاده بود و میدان را نگاه می‌کرد؛ میدانی که برای خیلی‌ها فقط محل تجمع نیست، بخشی از حافظه تاریخی این شهر است. حافظه‌ای از روزهای انقلاب، دفاع مقدس و تمام بزنگاه‌هایی که مردم کردستان نشان داده‌اند پای آرمان‌هایشان می‌ایستند.

صدای «مرگ بر آمریکا و مرگ اسرائیل» و «لبیک یا خامنه‌ای» در فضای میدان می‌پیچید و مردم هر لحظه فشرده‌تر کنار هم قرار می‌گرفتند. خانواده‌ها آمده بودند، جوان‌ها پرچم در دست داشتند و نیروهای جهادی بی‌وقفه میان جمعیت در رفت‌وآمد بودند. اینجا فقط یک تجمع سیاسی دیده نمی‌شد؛ تصویر یک همبستگی زنده بود؛ تصویری که دشمنان سال‌ها تلاش کرده‌اند آن را کمرنگ نشان دهند اما هر بار میدان پاسخ دیگری داده است.

خبرنگار ما میان جمعیت قدم می‌زد؛ جایی که هر چند متر یک روایت تازه شنیده می‌شد. مادری که کودک خود را روی دوش گرفته بود می‌گفت: «آمده‌ایم بگوییم هنوز پای انقلاب هستیم.» جوان دیگری با صدایی بلندتر از شعارها می‌گفت: «اگر مردم خسته بودند، 72 شب دوام نمی‌آوردند.» این جمله شاید کوتاه بود، اما خلاصه حال و هوای میدانی بود که هنوز زنده است.

میدان آزادی سنندج در این شب‌ها فقط محل حضور مردم نیست؛ نماد استمرار یک روحیه است. روحیه‌ای که در کردستان سابقه‌ای طولانی دارد؛ از مقابله با ناامنی‌ها تا دفاع از تمامیت کشور و حمایت از جبهه مقاومت و نیروهای مسلح. حالا نیز بعد از 72 شب، همان میدان‌داری ادامه دارد؛ با همان صداها، همان پرچم‌ها و همان مردمی که نشان داده‌اند در روزهای حساس، عقب نمی‌نشینند.

صدای شعارها از چند خیابان آن‌سوتر هم شنیده می‌شد. میدان، فقط یک محل تجمع نبود؛ صحنه‌ای بود از حضور مردمی که بعد از 72 شب هنوز ایستاده‌اند، هنوز پرچم‌ها بالا است و هنوز شعارها با همان حرارت شب‌های نخست تکرار می‌شود. جوانان، خانواده‌ها، نیروهای جهادی و مردم عادی شانه‌به‌شانه در میدان حضور داشتند و هر گوشه روایت متفاوتی از حمایت، غیرت و همبستگی شنیده می‌شد.

«مرگ بر اسرائیل»، «مرگ بر آمریکا» و «حیدر حیدر» در میان جمعیت طنین انداخته بود. پرچم‌ها در دستان نوجوانان می‌چرخید و صدای بلندگوی میدان لحظه‌ای خاموش نمی‌شد. فضای میدان فقط سیاسی نبود؛ بیشتر شبیه یک عهد جمعی بود؛ عهدی برای ماندن پای انقلاب و دفاع از آرمان‌هایی که مردم کردستان سال‌ها برای آن هزینه داده‌اند.

در میان جمعیت، پیرمردی که چفیه بر گردن داشت به خبرنگار ما گفت: «ما مردم کردستان همیشه در میدان بوده‌ایم؛ از روزهای انقلاب تا دفاع مقدس و امروز هم کنار نظام ایستاده‌ایم.» چند قدم آن‌طرف‌تر، یک دانشجو با پرچم فلسطین و ایران در دست می‌گفت: «حضور مردم یعنی دشمن هنوز ملت ایران را نشناخته است.»

روایت میدان فقط محدود به شعارها نبود. گروهی از نیروهای جهادی مشغول در موکب‌ها خدمت‌رسانی بودند، عده‌ای نظم میدان را مدیریت می‌کردند و خانواده‌ها با کودکان خود در مراسم حضور داشتند. همین حضور نسل‌های مختلف کنار هم، تصویری متفاوت از انسجام اجتماعی در کردستان به نمایش گذاشته بود.

ادامه این روایت و موضع‌گیری و روحیه مردم و حال و هوای میدان آزادی سنندج را در گزارش ویدئویی خبرنگار تسنیم ببینید.

انتهای پیام/481/