به‌گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، با ادامه پیامدهای جنگ و تعدد جبهه‌های باز یا معلق، به‌نظر می‌رسد رژیم صهیونیستی عملاً وارد مرحله تحرکات انتخاباتی شده است. صحنه داخلی، اگرچه به‌شدت تحت تأثیر قرار گرفته، دیگر تنها تحت سیطره منطق جنگ نیست، بلکه به تدریج به سمت سؤالات داخلی پیش می‌رود: رهبری، سرنوشت نتانیاهو، شکل نقشه حزبی آینده و ....

به‌گزارش المیادین، اگرچه نتانیاهو همچنان بازیگر اصلی در زندگی سیاسی اسرائیل است، اما موقعیت او دیگر راحت و مطلوب نیست، حداقل در نظرسنجی‌ها؛ زیرا پیامدهای جنگ اخیر همچنان منشأ اختلاف میان صهیونیست‌هاست و پیروزی جزئی یا مطلق در هیچ یک از جبهه‌های جنگ از غزه تا ایران و لبنان و یمن به‌ارمغان نیاورده است، در حالی که حزب لیکود هم با تنش داخلی روبه‌روست که در برابر خطرات انشقاق جدید قرار گرفته است.

نتانیاهو محور انشقاق عمودی

با وجود ادامه پیامدهای جنگ و باز یا معلق ماندن تعدادی از جبهه‌ها، تحرکات داخلی صهیونیست‌ها نشان می‌دهد که احزاب، با وجود گرایش‌ها و رویکردهای مختلف خود، به‌شدت وارد فضای انتخاباتی شده‌اند. جنگی که در ماه‌های گذشته بر گفتمان عمومی غالب بود، دیگر تنها عامل تعیین‌کننده برای فضای سیاسی داخلی نیست، اگرچه به شدت بر آن تأثیر می‌گذارد، زیرا بحث به تدریج به سمت انتخابات آینده، سرنوشت بنیامین نتانیاهو و شکل نقشه حزبی که صندوق‌های رأی ممکن است به ارمغان بیاورند، تغییر کرده است.

در قلب این صحنه، وضعیت بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر و رهبر حزب لیکود، در بحث‌های سیاسی و رسانه‌ای پیشتاز است. او همچنان شخصیتی است که طبق معادله «یا با نتانیاهو باشید یا علیه او»، معیاری برای انشقاق عمودی در داخل اسرائیل را تشکیل می‌دهد.

اما این معادله، لایه‌های پیچیده‌تری دارد؛ از یک سو، نتانیاهو بعد از شکست وعده‌های خود در جنگ در جبهه‌های مختلف از اکتبر 2023 تاکنون، نتوانسته دستاورد انتخاباتی قابل توجهی داشته باشد. از سوی دیگر، محاکمه جنایی او همچنان باز است، در حالی که حزب حاکم شاهد تنش داخلی بوده و مخالفان در تلاش برای سازماندهی مجدد صفوف خود هستند.

گزارش‌های رسانه‌ای نشان می‌دهد که اسرائیل، ماه‌ها قبل از انتخابات بیست و ششمین کنست که رسماً در پایان ماه اکتبر آینده برگزار می‌شود- مگر اینکه اوضاع به سمت انتخابات زودهنگام پیش برود- عملاً در فضای یک نبرد انتخاباتی زودهنگام زندگی می‌کند که در آن محاسبات جنگ با بحران‌های رهبری و درگیری‌های احزاب در هم آمیخته است.

لیکود: تنش‌های داخلی و خطرات انشقاق

با وجود عدم وجود رقیب جدی برای نتانیاهو در داخل حزب لیکود، این حزب در وضعیت ثبات به نظر نمی‌رسد. قصد نتانیاهو برای رزرو تعداد زیادی از کرسی‌ها در لیست آینده حزب، نگرانی‌هایی را ایجاد کرده است؛ به خصوص با صحبت از تمایل او برای تضمین تا ده نامزد از انتخاب شخصی خود، در حالی که نظرسنجی‌ها تنها حدود 25 تا 27 کرسی را به لیکود می‌دهند. این عملاً به معنای کاهش فرصت‌های تعدادی از وزرا و اعضای کنست فعلی برای رسیدن به موقعیت‌های تضمین شده است.

این اقدام به عنوان بخشی از تلاشی گسترده‌تر برای بازسازی لیکود به شکلی وفادارتر به نتانیاهو تلقی می‌شود. طبق گزارش‌ها، نتانیاهو به دنبال ایجاد لیستی منظم است که شامل شخصیت‌هایی باشد که بیشتر به او وفاداری شخصی دارند و پایگاه‌های قدرت مستقل در داخل حزب ندارند.

همچنین، به تعویق افتادن کنفرانس حزب لیکود و اختلافات بر سر انتخابات داخلی (مقدماتی) نشان‌دهنده ترس از این است که انتخابات مقدماتی، میزان نارضایتی در داخل حزب لیکود را آشکار کند، یا راه را برای درگیری‌های داخلی در زمانی حساس باز کند. این نشان‌دهنده بحران اعتماد بین نتانیاهو و کادرهای حزب او است که نگرانند لیست آینده به جای یک لیست حزبی سنتی، به ابزاری شخصی تبدیل شود.

اما آنچه اوضاع را بدتر می‌کند، صحبت از احتمال تشکیل یک حزب راست‌گرای جدید است که در پشت پرده با نام "لیکود ب" شناخته می‌شود، یعنی یک حزب راست‌گرای رسمی با روح "لیکود قدیمی". اهمیت این سناریو، به گفته تحلیلگران، در این است که چپ یا مرکز را هدف قرار نمی‌دهد، بلکه مستقیماً به سمت مخزن انتخاباتی احتمالی لیکود می‌رود.

در این زمینه، نام‌هایی مانند گیلعاد اردان، موشه کحلون و یولی ادلشتاین مطرح می‌شود که همگی از کادرهای لیکود هستند، اگرچه هنوز چارچوب نهایی اعلام نشده است.

این گزینه ممکن است رأی‌دهندگان راست‌گرایی را که از شخص نتانیاهو ناراضی هستند، به ویژه کسانی که به دنبال جایگزینی راست‌گرایی هستند که نه به اپوزیسیون سنتی پراکنده تعلق دارد و نه به راست افراطی که بزالل اسموتریچ و ایتمار بن گویر نماینده آن هستند، جذب کند.

به نظر می‌رسد خود حزب لیکود نیز از خطر این ایده آگاه است، زیرا یک نظرسنجی داخلی سناریوی تشکیل حزب جدیدی به ریاست کحلون و اردان را بررسی کرده است. در جبهه جنگ و نتایج آن، نتانیاهو از اینکه جنگ اخیر با ایران و حزب‌الله، به افزایش ملموسی در قدرت لیکود منجر نشده، ناامید است.

به گفته تحلیلگران، در این میان غزه همچنان یک صحنه باز است، حماس در حال بازیابی و بازسازی توانایی‌های خود بوده و قصد ندارد سلاح خود را کنار بگذارد. لبنان نیز به عنوان باتلاقی آشفته برای اسرائیل معرفی می‌شود که بهای گزافی را به این رژیم تحمیل می‌کند، در حالی که حزب‌الله نیز در حال بازیابی و بازگشت به فعالیت است. بنابراین، نتانیاهو نمی‌تواند تصویر یک پیروزی قاطع یا یک راه‌حل نهایی برای هیچ یک از جبهه‌ها را به افکار عمومی اسرائیل ارائه دهد.

نبرد شخصی و سیاسی نتانیاهو؛ خطرناک‌ترین ایستگاه برای آینده سیاسی

محاکمه نتانیاهو، فارغ از پیامدهای قضایی آن، یکی از برجسته‌ترین مسائل تفرقه‌افکن برای اسرائیل است، به ویژه که هنوز به روی احتمالات متعدد، قضایی و سیاسی، باز است. این صحنه در سایه بُعد خارجی که این پرونده به خود گرفته است، پیچیده‌تر می‌شود، به ویژه با دخالت مستقیم  دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا که برای صدور عفو برای نتانیاهو فشار آورد، اما اسحاق هرتزوگ، رئیس رژیم صهیونیستی تحت فشار افکار عمومی، این مسئله را نپذیرفت.

محاکمه نتانیاهو همچنین با نتایج انتخابات آتی مرتبط است؛ زیرا شکست وی ممکن است سناریوهای شخصی سختی را برای او باز کند، جایی که گفته می‌شود او به عنوان یک "شهروند عادی" و بدون مصونیت سیاسی یا حمایت مردمی محاکمه خواهد شد.

بنابراین، انتخابات آتی برای نتانیاهو همزمان یک نبرد سیاسی و شخصی به نظر می‌رسد: یا موفق می‌شود آنچه از "دستاوردهای" جنگ که ادعا می‌کند به دست آورده است را به سرمایه انتخاباتی تبدیل کند، یا با ایستگاهی روبرو خواهد شد که ممکن است تهدیدآمیزترین ایستگاه برای آینده او از زمان بازگشتش به ریاست کابینه باشد.

انتهای پیام/