به گزارش خبرگزاری تسنیم از بیرجند، در امتداد جاده‌های خاکی و در میان سکوت سنگین و باوقار کویر خراسان جنوبی، جایی که خانه‌های گلی زیر تیغ آفتاب، حکایت‌گر صبوری مردمان مرزنشین هستند، این بار صدای چرخ‌های یک کاروان، سکوت را با ترانه امید شکست.

کاروان سلامت جمعیت هلال احمر شهرستان درمیان، نه به عنوان یک گروه درمانی صرف، بلکه به عنوان پیامی از جنس «دیده شدن» و «فراموش نشدن»، راهی روستاهای دورافتاده «رزه»، «ذکری» و «گل نی» شد. اینجا، در انتهای مسیرهای صعب‌عبور، طبیبانی قدم بر خاک گذاشتند که مرهم را نه فقط در کیف‌های دارویی، که در نگاه پرمهرشان به ارمغان آورده بودند.

ایستگاه اول: رزه؛ جایی که فاصله از میان رفت

در روستای «رزه»، نخستین شعاع‌های امید در چشمان مادری درخشید که فرزند خردسالش را به آغوش کشیده بود. «فاطمه»، زنی که سال‌هاست رنج دوری از مراکز درمانی را با صبوری تاب آورده، آمدن پزشکان به روستا را فراتر از یک ویزیت ساده می‌بیند. او با بغضی که طعم قدرشناسی دارد، می‌گوید: هزینه رفت‌وآمد به شهر و از دست دادن یک روز کاری، کمرمان را خم کرده بود، اما امروز احساس می‌کنیم صدایمان شنیده شده است. برای پیرزنانی که زانو دردشان را در سکوت تحمل می‌کردند، این کاروان، حکم طبیبی را داشت که پیش از نسخه، با گوش دادن به دردهایشان، نیمی از مسیر درمان را طی می‌کرد.

گل‌نی و ذکری؛ تجلی غیرت در قاب خدمت

در روستای «گل‌نی»، پیرمردی به نام «عباس خالقی» در صف کنترل فشار خون ایستاده است. او که گرد سال‌ها تلاش بر چهره دارد، با کلامی ساده اما عمیق می‌گوید: ما پیر شده‌ایم و توان جاده‌های طولانی را نداریم. همین که یک نفر بیاید و حالمان را بپرسد، برای ما غنیمت است؛ انگار این‌ها فقط برای دارو نیامده‌اند، آمده‌اند دل ما را به دست بیاورند. در سوی دیگر، «زهرا لطفی»، مادر جوانی از روستای «ذکری»، از دلهره‌های شبانه هنگام بیماری کودکانش می‌گوید؛ دلهره‌هایی که امروز با معاینه دقیق متخصص اطفال، جای خود را به آرامش داده است.

پشت صحنه حماسه؛ ده متخصص در سنگر محرومیت‌زدایی

حسین‌زاده، رئیس جمعیت هلال احمر شهرستان درمیان، با صلابتی برخاسته از مکتب خدمت، جزئیات این مانور مهربانی را تشریح می‌کند. او از حضور 10 پزشک متخصص و عمومی سخن می‌گوید که به مناسبت هفته هلال احمر، سنگر عافیت را رها کرده و به سنگر خدمت در مناطق مرزی آمده‌اند. متخصصانی در حوزه‌های پوست، اطفال، زنان و زایمان و داخلی، در یک روز پرکار، بیش از 100 نفر از اهالی را به صورت رایگان ویزیت کردند. در این میان، داروخانه سیار کاروان نیز داروهای مورد نیاز را بی‌منت در اختیار بیماران قرار داد تا چرخه درمان در همان نقطه صفر مرزی تکمیل شود.

 فراتر از درمان، توزیع پیوند معنوی

اما خدمات این کاروان به نسخه و دارو ختم نشد؛ توزیع 200 بسته بهداشتی و اقلام معیشتی میان خانواده‌های نیازمند، بخش دیگری از این حماسه بود که با هدف ارتقای سلامت عمومی انجام شد. کاروان سلامت درمیان ثابت کرد که در جغرافیای ایثار، هیچ بن‌بستی وجود ندارد. وقتی پزشک با سعه صدر، دست لرزان پیرمرد روستایی را می‌گیرد و دانش‌آموز داوطلب، بسته‌های بهداشتی را به دست کودکان می‌رساند، پیوندی میان قلب‌ها شکل می‌گیرد که هیچ طوفانی در کویر نمی‌تواند آن را متزلزل کند. این گزارش، تنها روایت یک اقدام درمانی نیست؛ روایت «ماندن پای عهد» با مردمانی است که قهرمانان گمنامِ حراست از مرزهای ایران اسلامی هستند.

انتهای پیام/254