به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرم‌آباد، جنگ‌ها معمولاً با عدد شناخته می‌شوند؛ اما در برخی رخدادها، عدد فقط نشانه است، نه واقعیت. آنچه در اسفند 1404 و فروردین 1405 در لرستان رخ داد، از همین جنس است؛ رخدادی که اگر فقط با عدد روایت شود، ناقص می‌ماند و اگر عدد از آن حذف شود، مقیاسش گم می‌شود.

در نخستین روزها، وقتی هنوز صداها در هوا بود و تصویرها کامل نشده بود، آمار اولیه از بیش از 50 مدرسه آسیب‌دیده سخن می‌گفت، اما این عدد خیلی زود تغییر کرد و به 116 واحد آموزشی رسید.

در همین بستر، یازدهمین جشنواره نوجوان خوارزمی در لرستان برگزار شد و هزاران دانش‌آموز در محورهای پژوهش، علوم آزمایشگاهی، برنامه‌نویسی، زبان و ادبیات فارسی، مناظره علمی، فرهنگ و هنر، قرآن و معارف اسلامی، کسب‌وکار و ریاضی با یکدیگر رقابت کردند.

ابعاد این جشنواره نیز قابل‌توجه بود. به‌گفته زهرا نظری، معاون آموزش متوسطه آموزش‌وپرورش لرستان، از میان حدود 54 هزار شرکت‌کننده، 950 دانش‌آموز به مرحله استانی راه یافتند.

در نهایت 97 نفر موفق شدند به مرحله کشوری برسند و هشت مقام کشوری نیز برای لرستان ثبت شد. اما آنچه این جشنواره را از یک رویدادآموزشی فراتر برد، روایت‌هایی بود که در آن دانش‌آموزان شرکت‌کنندهبه تجربه زیسته‌شان در جنگ اشاره می‌کردند.

در همین شرایط امیراحمد حسنوند، دانش‌آموزپایه نهم مدرسه شهید بهشتی، از حملات اسرائیل و آسیب به آزمایشگاه سخن گفت و از فضایی که جنگ، حتی به آزمایشگاه و مدرسه هم رسیده بود.

این همان نقطه‌ای است که جشنواره خوارزمی دیگر فقط یک برنامه آموزشی نیست. این جشنواره تبدیل می‌شود به تصویر نسلی که می‌خواهد میان جنگ آینده را از دست ندهد.

طبق داده‌های رسمی، بیش از 116 واحد آموزشی دولتی و  22 واحد آموزشی غیردولتی لرستان در حملات موشکی صهیونی، آمریکایی آسیب دیده‌اند و هشت دانش‌آموز نیز به شهادت رسیده‌اند.

این فقط یک عدد نیست. هر عدد یعنی یک نیمکت خالی. یعنی معلمی که زنگ آخرش ناگهان به پایان رسید. و یعنی مدرسه‌ای که دیگر فقط محل درس نبود؛ بخشی از جغرافیای جنگ شده بود.

انتهای پیام/ 644