به گزارش خبرگزاری تسنیم از تبریز، در حالی که دونالد ترامپ با تکرار الگوهای قدیمی جنگ روانی، فضای رسانه‌ای را با ادعاهای ضدونقیض پر کرده است، واقعیت‌های سخت اقتصادی در می 2026 نشان می‌دهد که دیپلماسی دیجیتال واشینگتن در برابر اقتدار میدانی تهران به بن‌بست رسیده است. ترامپ که زمانی با سودای توافق‌های سریع و فروپاشی‌های خیالی، سیاست خارجی خود را بر پایه توییت‌های فیک بنا کرده بود، اکنون با واقعیتی روبروست که نه با بلوف‌های رسانه‌ای تغییر می‌کند و نه با پروپاگاندای انتخاباتی.

پاشنه آشیل سیاست‌های تهاجم‌آمیز آمریکا، امروز در تضاد میان ادعا و بازار نهفته است. در حالی که کاخ سفید بارها مدعی بازگشایی نمادین تنگه هرمز شده، بازارهای جهانی نفت با بی‌اعتنایی کامل به این پیام‌ها، قیمت‌ها را در سطوح بحرانی نگاه داشته‌اند. معامله‌گران انرژی به خوبی می‌دانند که ادعای عبور چند ناو به معنای تامین امنیت پایدار برای شریان‌های حیاتی اقتصاد نیست. تثبیت رژیم حقوقی جدید توسط ایران در تنگه هرمز، عملاً قواعد بازی را از تنش نظامی به حاکمیت قانونی تغییر داده و غرب را در تنگنای انتخاب میان تورم افسارگسیخته یا پذیرش نظم جدید منطقه قرار داده است.

نکته عبرت‌آموز اینجاست که دغدغه‌ی آمریکا و متحدان غربی‌اش، از مهار برنامه هسته‌ای ایران به تلاشی مستأصلانه برای جلوگیری از فروپاشی اقتصادی خود تغییر یافته است. ترامپ با هدف قرار دادن ثبات داخلی ایران از طریق اخبار جعلی مبنی بر تسلیم رهبران جدید» یا فروپاشی درونی، سعی داشت شکافی ملی ایجاد کند؛ اما پیام‌های قاطع تهران مبنی بر اخراج قطعی نیروهای بیگانه از خلیج فارس، نشان داد که انسجام راهبردی ایران در مواجهه با تهدیدات، فراتر از محاسبات سطحی واشینگتن است. امروز، قیمت بنزین در خیابان‌های آمریکا و لرزه بر اندام بورس‌های جهانی، صادقانه‌ترین راویانی هستند که شهادت می‌دهند: در نبرد میان واقعیت میدان‌و توهمات توییتری، این بشکه‌های نفت و قوانین حاکمیتی هستند که حرف آخر را می‌زنند، نه لایک‌ها و بازنشرهای یک رئیس‌جمهور گرفتار در دنیای موازی.

نویسنده: هادی دادگر، فعال رسانه‌ای

انتهای پیام/