به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرم‌آباد، پس از دو ماه توقف اورژانس هوایی پرواز امداد دوباره از زمین لرستان برخاست. در تازه‌ترین مأموریت بالگرد اورژانس هوایی الیگودرز راهی مناطق صعب‌العبور پشت‌کوه ذلقی و روستای پز شد؛ جایی که جاده معنا ندارد و فاصله، فقط با پرواز شکسته می‌شود.

ماجرا از تماس با مرکز پیام اورژانس  آغاز شد. گزارش از وضعیت یک مادر باردار در منطقه‌ای دورافتاده حکایت داشت. این‌جا دیگر زمان عدد نیست؛ زمان مرز میان بودن و نبودن است.

به‌گفته علی‌مهرزاد صفدری، رئیس اورژانس پیش‌بیمارستانی لرستان، با دریافت مأموریت پایگاه اورژانس هوایی الیگودرز وارد عمل شد و هماهنگی میان چند بخش صورت گرفت؛ از مرکز واحدهای تخصصی گرفته تا خلبانان و پدافند هوایی.

پشت کوه ذلقی، جایی است که زمین راه را پس می‌زند. شیب، سنگ، و فاصله، هر کدام مانعی مستقل‌اند. خلبان باید با خواندن خطوط ناپیدای کوه، مسیر را بسازد. فرود، خود یک عملیات است؛ انتخاب نقطه‌ای که هم ایمن باشد، هم نزدیک، هم قابل دسترسی برای تیم درمان.

بالگرد در نهایت با مهارتی بالا در منطقه فرود آمد. تیم پزشکی بلافاصله ارزیابی اولیه را انجام داد. گزارش اولیه حاکی از آن بود که وضعیت بیمار به‌گونه‌ای است که هرگونه تأخیر در انتقال، می‌تواند خطرات جدی برای جان او و جنین به‌همراه داشته باشد.

فرآیند آماده‌سازی، انتقال به داخل بالگرد و تثبیت شرایط بیمار در زمان بسیار کوتاهی انجام شد. دقایقی بعد، پرواز بازگشت آغاز شد و این‌بار با باری که وزنش فقط یک بدن نبود، یک آینده بود.

دقایقی بعد، مادر باردار با موفقیت به بیمارستان امام جعفر صادق الیگودرز منتقل شد و مأموریت با صدای دوباره بالگرد که مثل شکافتنِ خوابِ سنگ در زاگرس است به پایان رسید.

صدا در زاگرس فقط پیام‌رسان نیست؛ مقیاس خطر است. کوتاه یا کشیده بودن صدا، نزدیکی یا دوری مرگ را تعیین می‌کرده. طنین، جای نقشه را می‌گرفته. در اینجا صدای بالگرد فقط حکایت نجات نیست؛ جغرافیا است، نه چیزی که شنیده شود، چیزی که در آن زندگی می‌کنند.

انتهای پیام/ 644/.