به گزارش خبرگزاری تسنیم، رنجرز از گردونه رقابت‌ها کنار رفت، اما هارتس و سلتیک همچنان برای قهرمانی می‌جنگند و باشگاه گلاسکو دیگر مدعی اصلی نیست.

این فصل، لیگ‌های برتر فوتبال اروپا جذابیت چندانی برای قهرمانی نداشته‌اند. انگلیس تنها استثنا بود، هرچند در آنجا نیز همه چیز به سمت پیروزی نهایی آرسنال (به لطف اورتون) پیش می‌رود اما لیگ اسکاتلند، حتی اگر جزو پنج لیگ برتر اروپا نباشد، فوق‌العاده جذاب است. چند هفته پیش، سه باشگاه برای قهرمانی رقابت می‌کردند.

اکنون دو مدعی اصلی قهرمانی وجود دارند و آنها در هفته پایانی که چند هفته دیگر برگزار می‌شود، به مصاف هم خواهند رفت. احتمالاً تفاضل گل نیز باید در نظر گرفته شود. مهمتر از همه، قهرمان می‌تواند باشگاهی باشد که بیش از شش دهه عنوان  قهرمانی را در اختیار نداشته است. چه رقابت هیجان‌انگیزی!

وقتی به لیگ برتر اسکاتلند فکر می‌کنید، کدام باشگاه‌ها به ذهن‌تان خطور می‌کنند؟ به احتمال زیاد، سلتیک و رنجرز اما تیم‌های دیگری نیز در اسکاتلند وجود دارند ولی در سال‌های اخیر عنوان قهرمانی اسکاتلند منحصراً توسط باشگاه‌های بزرگ گلاسکو به دست آمده است. «اخیراً» کمی اغراق‌آمیز است؛ اسکاتلند از فصل 85-1984 قهرمان دیگری به خود ندیده است. در آن زمان، بهترین باشگاه کشور، آبردین با هدایت الکس فرگوسن بود.

سلتیک و رنجرز هر کدام 55 بار قهرمان لیگ اسکاتلند شده‌اند. تیم بعدی کیست؟ هارتس، آبردین و هیبرنیان هر کدام چهار بار قهرمان شده‌اند. تفاوت چشمگیر است. اجازه دهید تکرار کنیم: سلتیک و رنجرز 41 سال است که عنوان قهرمانی را به هیچ تیمی واگذار نکرده‌اند. فقط به این اعداد فکر کنید. اما در این فصل باشگاهی ظهور کرده که آماده شکستن این روند طولانی است.

هارتس از فصل 60-1959  قهرمان نشده بود. بیش از نیم قرن است که هواداران این باشگاه شاهد موفقیت‌های سایر تیم‌های اسکاتلندی هستند. درست است، از آن زمان، هارتس پنج بار نایب قهرمان شده و سه بار جام حذفی اسکاتلند را فتح کرده است (آخرین جام در سال 2012 به دست آمد). و حالا تیم ادینبورگ فقط سه بازی تا قهرمانی فاصله دارد. هنوز باورش سخت است!

هارتس مدت زیادی در صدر جدول بود. این دستاورد دور از دسترس به نظر می‌رسید. با وجود سلتیک و رنجرز که هنوز در رقابت بودند، هارتس چگونه توانست؟ اما زمان گذشت و باشگاه ادینبورگی صدرنشینی خود را در لیگ برتر اسکاتلند حفظ کرد. یک سال پیش، درک مک‌اینس به عنوان سرمربی منصوب شد. او قبلاً آبردین را به جام اتحادیه و فینال جام حذفی اسکاتلند رسانده بود. هارتس فصل گذشته را در رتبه هفتم با 40 امتیاز اختلاف نسبت به قهرمان به پایان رساند. پس از نیم فصل اول، رنجرز دوم بود، با یک امتیاز اختلاف نسبت به هارتس. قهرمانی یک احتمال جدی بود اما تیم گلاسکو دو بازی متوالی را واگذار کرد و اکنون شانس آنها برای کسب عنوان قهرمانی بسیار کم به نظر می‌رسد.

12 باشگاه در لیگ برتر اسکاتلند بازی می‌کنند. آنها با یک سیستم "تقسیم سه‌گانه" شروع می‌کنند، به این معنی که هر باشگاه 33 بازی انجام می‌دهد. پس از آن، تیم‌ها بر اساس امتیازشان به دو نیمه تقسیم می‌شوند. حریفان از هر شش تیم برتر یک بار دیگر با یکدیگر بازی می‌کنند.

و سلتیک چطور؟ آنها کم و بیش مسیر رنجرز را دنبال کرده‌اند. بیایید شمارش کنیم. فصل را با برندن راجرز آغاز کردند که در اکتبر 2025 تیم را ترک کرد. مارتین اونیل تا دسامبر به عنوان سرمربی موقت خدمت کرد و تیم هشت بازی را تحت هدایت او انجام داد. سپس ویلفرد نانس هدایت تیم را بر عهده گرفت و او نیز هشت بازی دوام آورد. پس از آن، اونیل دوباره بازگردانده شد. اتفاقاً، مارتین اونیل به عنوان بهترین مربی لیگ در ماه آوریل انتخاب شد.

سلتیک چهار برد متوالی کسب کرد و به رقیب اصلی و در واقع تنها رقیب هارتس تبدیل شد. اگر باشگاه گلاسکو فصل را در صدر جدول به پایان برساند، پنجمین قهرمانی متوالی خود را کسب خواهد کرد. هارتس در بازی خود مقابل رنجرز در 4 می گام بزرگی به سوی قهرمانی برداشت. چهار امتیاز اختلاف بین دو تیم قبل از بازی وجود داشت. پیروزی رنجرز می‌توانست تنش را بیشتر کند.

باشگاه گلاسکو در نیمه نخست گل اول را به ثمر رساند. دیدار با یک پرتاب اوت ناموفق از مدافع هارتس آغاز شد و استرلینگ (نه رحیم، بلکه دوجون) با زرنگی دروازه را گشود، توپ از روی چمن جهید و از زیر تیر دروازه عبور کرد. تیم ادینبورگ پیش از پایان نیمه فقط یک شوت به سمت دروازه مهمان زد. واقعاً بچه‌ها، آیا قصد دارید قهرمان شوید؟  

در نیمه دوم، هارتس با نگرشی متفاوت وارد زمین شد و همه‌ چیز تغییر کرد. میزبان در آغاز نیمه دوم بازی را به تساوی کشاند. الکساندروس کیزیریدیس به سمت دروازه حمله کرد اما توپ در مقابل استفن کینگزلی قرار گرفت. تام چاره‌ای جز از دست دادن فرصت در گوشه دروازه نداشت. جو ورزشگاه ناگهان پرشور شد. شنکلند در دقیقه‌ 71 گل دوم را زد؛ ضربه‌ای دقیق به گوشه‌ نزدیک دروازه. رنجرز نزدیک بود نتیجه را 2-2 کند، اما تلو اوسگور توپ را با ضربه سر به تیر دروازه کوبید.  

دقایق پایانی با اضطراب و هیجان شدیدی از سوی هواداران هارتس همراه بود. جوانان حاضر در جایگاه‌ها ناخن‌های خود را می‌جویدند و صورت‌های‌شان را با دستان‌شان می‌پوشاندند. با به صدا درآمدن سوت پایان، ورزشگاه در شادی و آرامش غرق شد. آفرین ادینبورگ! پس از مسابقه، تمام کافه‌های شهر مملو از جمعیت شادمان بود.  

بیایید جمع‌بندی کنیم: هارتس در سه هفته پایانی لیگ با 76 امتیاز صدرنشین است. سلتیک با 3 امتیاز کمتر در رده دوم جای دارد و  رنجرز 69 امتیازی سوم است. بدیهی است که شانس تیم سوم برای قهرمانی اندک است. هارتس در دو بازی آینده با مادرول (تیم چهارم جدول) و فالکرک (تیم ششم) روبرو خواهد شد. در سوی دیگر، برنامه‌ سلتیک دشوارتر است؛ آنها ابتدا با رنجرز دیدار خواهند کرد و سپس با مادرول؛ دیداری که می‌توان آن را یک «دربی قدیمی و سنتی» دانست.  

تاریخ 16 می را باید با دایره‌ای قرمز مشخص کرد. چرا؟ چون در همین روز، سلتیک در دور نهایی میزبان هارتس خواهد بود و اگر تیم‌ها با امتیاز برابر فصل را تمام کنند، چه می‌شود؟ آنگاه تفاضل گل تعیین‌کننده خواهد بود. در این زمینه نیز برتری با صدرنشین است؛ دست‌کم فعلاً 32+ در برابر 27+. به این معنا که به‌ صورت تئوری هارتس حتی با شکست در آخرین بازی نیز ممکن است قهرمان شود.

انتهای پیام/