به گزارش خبرگزاری تسنیم از کاشان، معلم، مهمترین رکن نظام آموزشی است که در کنار برنامه درسی، محتوای آموزشی و ارزشیابی می‌تواند تحول در توسعه کشور را رقم بزند و به پشتوانه این الگو، «کن رابینسون» و «لو آرونیکا» در کتاب مدرسه خلاق، با نقد آموزش «آزمون‌محور» راهکارهایی برای آموزش مهارت محور، بر مبنای پرورش خلاقیت و مهارت‌های همزیستی ارائه کرده است.

رابینسون، برنامه‌های تحول آموزش در چند کشور اروپایی و آسیایی را طراح کرده و تجربه‌های حاصل از آن را در بیش از 10 جلد کتاب تدوین کرده است که تاکنون بیش از یک میلیون فروش داشته است.

رابینسون در مقدمه کتاب نوشته است «دغدغه من این است که اصلاح مداوم سیستم‌های آموزشی در سراسر جهان، براساس درک نادرستی از چگونگی یادگیری انسان و نحوه عملکرد مدارس باکیفیت شکل گرفته و به آینده بسیاری از جوانان آسیب می‌رساند.

این کتاب براین نکته تاکید می‌کند که معلمان نمونه و مدیران الهام‌بخش با کار خلاقانه، تلاش می‌کنند آموزش شخصی‌سازی شده، محبت‌آمیز و اجتماع محور را فراهم کنند.

کتاب "مدرسه خلاق" پاسخ به این سوال است که آموزش برای چیست و مفهوم سه واژه یادگیری، آموزش و مدرسه را توضیح می‌دهد؛ یادگیری، فرایند کسب دانش و مهارت جدید است و کودکان، ذائقه سیری‌ناپذیری برای یادگیری دارند که زنده نگه‌داشتن آن، کلید درگرونی در حوزه آموزش است.

آموزش، یعنی برنامه‌های سازماندهی شده یادگیری و مساله اصلی این است که آموزش چگونه باید ساماندهی شود تا به دانش آموزان کمک کند و منظور از مدرسه، هر اجتماعی است که گردهم می‌آیند تا با یکدیگر یاد بگیرند.

نظام آموزشی همگانی، در نیمه قرن هجدهم برای رفع نیاز به کارگران انقلاب صنعتی طراحی شده و براساس اصول تولید انبوه ساماندهی شده است و مشکل اینجاست که این سیستم، با شرایط قرن 21 ناسازگار است و نظامهای قدیم آموزشی، براساس دنیای موجود، طراحی نشده است.

نویسنده کتاب، معتقد است اهداف آموزش، عبارت است از توانمندسازی دانش آموزان برای درک جهان پیرامون و استعدادهای درونی‌شان به شیوه‌ای که آنان را به افرادی کامیاب و شهروندانی فعال و مهربان، تبدیل کند.

کتاب مدرسه خلاق، مثال‌هایی از انواع مدارس و حاوی تلاش هزاران شخص و سازمان است که برای تغییر در حوزه آموزش کار کرده‌اند؛ رابینسون می‌نویسد آموزش، بزرگترین امید ماست اما آموزش به سبک جدیدی که‌ متناسب با چالش‌های حال حاضر و متناسب با استعدادهای واقعی است که در لایه‌های عمیق وجود همه ماست.

رمز موفقیت یک مدرسه در این کتاب، این است که معلم باید، بچه ها را بشناسند، آن‌ها را باور کند و فرهنگی ایجاد کند که بچه ها احساس کنند حضورشان در مدرسه مهم است و دانش‌آموزی که از کلاس اخراج شود، این احساس را دارد که معلم، دوست ندارد من آنجا باشم اما معلم باید به دانش‌آموزان کمک کند که خود را یک فرد ارزشمند بدانند و با هر دانش‌آموز براساس نیازها و علاقه فردی آن‌ها رفتار کنند.

از دیگر مشکلات نظام آموزشی، همسان کردن آموزش است در حالی که افراد به طور یکسان و استاندارد خلق نشده‌اند بنابراین مدارس باید تنوع را بپذیرند زیرا استعدادهای فردی دانش‌آموزان، شکل‌های گوناگون دارد و برای پرورش آن‌ها باید از روش‌های گوناگون استفاده کرد.

رابینسون می‌نویسد « ما می‌خواهیم  کلاس‌هایمان انعکاس بیشتری از دنیای واقعی باشد؛ دنیا در حال تغییر است و ما باید اطمینان حاصل کنیم که دانش‌آموزان ما آمادگی لازم برای رقابت در اقتصاد دانش بنیان را دارند.»

رابینسون در فصل آخر کتاب ادامه می‌دهد « نقش واقعی رهبران موثر در آموزش، دستور و کنترل نیست بلکه کنترل جوّ است، همان گونه که معلمان و مدیران بایدشرایطی برای رشد دانش‌آموزان خلق کنند، نقش سیاستگذاران نیز خلق شرایطی مشابهی است برای شبکه های مدارس و اجتماعاتی که آن‌ها را انتخاب کرده اند تا به آنها خدمت کنند.»

اصول مدرسه خلاق در الگوی رابینسون بر چهار پایه سلامت، زیست بوم، انصاف و دقت استوار است که برای کاربست این اصول، ضروری است که سیاست‌گذاران، شرایط خاصی را تسهیل کنند.

کتاب مدرسه خلاق، با زیر تیتر «چگونه آموزش آزمون محور را سرنگون کنیم؟» با ترجمه سید شمس الدین میرابوطالبی، در انتشارات ترجمان  و با شمارگان یک هزار نسخه به چاپ رسیده است.

یادداشت از جلال جلیلی، فعال رسانه

انتهای پیام/801