به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم - علی پوراحمدی، در حالی که تنش‌های دیپلماتیک میان واشنگتن و متحدان سنتی‌اش در قاره سبز به اوج خود رسیده است، دولت دونالد ترامپ با صدور دستوری جنجالی، مرحله جدیدی از تنش‌زایی با اروپا را آغاز کرد.

«پیت هگست»، وزیر جنگ ایالات متحده، روز جمعه رسماً دستور خروج بخشی از نظامیان آمریکایی از خاک آلمان را صادر کرد. این اقدام بلافاصله پس از آن صورت گرفت که کاخ سفید اعلام کرد 5000 سرباز از مجموع 36400 نیروی مستقر در آلمان، این کشور را ترک خواهند کرد. ترامپ همچنین تأکید کرده است که این تنها آغاز کار است و «بررسی نهایی» برای حضور یا عدم حضور کامل نظامی آمریکا در آلمان در آینده نزدیک انجام خواهد شد.

انتقام از برلین به بهانه تحقیر توسط ایران

بسیاری از تحلیل‌گران معتقدند این تصمیم بیش از آنکه یک استراتژی نظامی باشد، یک واکنش عصبی و انتقام‌جویانه به مواضع اخیر آلمان است. تنها چند روز پیش، «فردریش مرتز»، صدراعظم آلمان، در اظهاراتی تند خاطرنشان کرده بود که ایالات متحده توسط ایران «تحقیر» شده است. به نظر می‌رسد ترامپ با هدف قرار دادن پایگاه‌های نظامی در آلمان، سعی دارد هزینه‌ی این صراحت لهجه را بر دوش برلین بگذارد.

خودزنی در قلب اروپا؟

با وجود ژست‌های قدرت‌طلبانه ترامپ، کارشناسان نظامی هشدار می‌دهند که این خروج، بیش از آنکه به آلمان آسیب بزند، بازوهای عملیاتی خود آمریکا را قطع خواهد کرد. پایگاه‌های آلمان صرفاً برای دفاع از اروپا ساخته نشده‌اند، بلکه «ستون فقرات» قدرت جهانی واشنگتن هستند:

-هاب فرماندهی: ستادهای فرماندهی اروپا (EUCOM) و آفریقا (AFRICOM) در اشتوتگارت، مغز متفکر عملیات‌های آمریکا در دو قاره محسوب می‌شوند.

-شاهرگ رمشتاین: بزرگ‌ترین پایگاه هوایی آمریکا در خارج از خاک این کشور (رمشتاین)، مرکز هماهنگی تمام عملیات‌های هوایی و پهپادی آمریکا در خاورمیانه و آفریقاست.

-زیرساخت‌های جایگزین‌ناپذیر: بیمارستان نظامی «لنداشتول» و مناطق آموزشی «گرافن‌وور»، سرمایه‌گذاری‌های چند دهه‌ای هستند که ایجاد مشابه آن‌ها در کشورهایی مثل لهستان یا ایتالیا، میلیاردها دلار هزینه و سال‌ها زمان می‌طلبد.

نقض قوانین داخلی و بحران لجستیک

تصمیم جدید هگست و ترامپ نه تنها با مخالفت متحدان اروپایی، بلکه با موانع قانونی در داخل آمریکا روبروست. طبق قانون «مجوز دفاع ملی 2026» (NDAA)، حضور حداقل 75000 نیروی آمریکایی در اروپا الزامی است. در حال حاضر، این آمار حدود 68٬000 نفر است که با خروج جدید، فاصله واشینگتن با استانداردهای دفاعی قانونی‌اش بیش از پیش خواهد شد.

«جف راتکه»، از مؤسسه آمریکایی-آلمانی جانز هاپکینز، معتقد است این نیروها «صدقه» به اروپا نیستند، بلکه ابزار بسط قدرت نظامی آمریکا هستند. او هشدار می‌دهد: «بدون حضور پیشرو در رمشتاین، عملیات‌های آمریکا در دوردست‌ها به مراتب سخت‌تر و گران‌تر خواهد شد.»

شکافی که ترمیم نمی‌شود

خروج نیروهای آمریکایی از آلمان، اگرچه در کوتاه‌مدت به عنوان اهرم فشاری علیه «فردریش مرتز» به کار گرفته شده، اما در بلندمدت پیامی روشن به جهان دارد: ایالات متحده دیگر متحد قابل اعتمادی نیست.

این رویکرد، اروپا را به سمت استقلال دفاعی کامل و دوری از نفوذ واشینگتن سوق می‌دهد. در حالی که کاخ سفید تصور می‌کند در حال تنبیه آلمان است، در واقع در حال تضعیف ظرفیت‌های واکنش سریع خود و کاهش قدرت رقابتی‌اش در برابر رقبای شرقی است. خروج از آلمان، هزینه‌ای سنگین برای دسترسی نظامی آمریکا به جهان خواهد داشت؛ هزینه‌ای که شاید بهای آن، پایان دوران ابرقدرتی واشنگتن باشد.

انتهای پیام/