به گزارش خبرگزاری تسنیم از اراک،آن شبی که شرکت آذراب در لحظاتی قبل از آتش‌بس مورد بمباران سنگین دشمن قرار گرفت، بلافاصله به سمت محل وقوع حادثه حرکت کردم؛ به ورودی خیابان منتهی به آذراب که رسیدم، ورودی مسدود بود و مملو از جمعیت. به محض دیدن من عده ای به سمتم آمدند، درخواست داشتند که اجازه ورودشان به محوطه کارخانه را بدهم. از مخاطرات احتمالی و امکان بمباران مجدد گفتم. یکی گفت آقای فرماندار ما کارگران آذراب هستیم. آذراب خانه‌ی ماست. نمی‌توانیم نسبت به خانه و خانواده‌هایمان بی‌تفاوت باشیم. بگذارید بیاییم کمک کنیم و الی آخر

با خودم گفتم ما پیروزیم، با این روحیه، نمی شود پیروز نشد. رمز پیروزی همین است، شجاعت،ایمان و توکل به خدا در چهره تک تک کارگران متجلی بود. در همه دنیا مردم از شنیدن صدای بمب به پناهگاه می روند و در هفت سوراخ پنهان می شوند، اینها نیمه شب و در دل تاریکی به محل بمب باران هجوم آورده اند، ترس از اینها می ترسد. عجله داشتم. گفتم الان نه، فردا  صبح جلوی شرکت باشید.

فردا صبح همه در محل شرکت حاضر بودند. بدون دستور و خود جوش بازسازی را شروع کرده بودند؛ با دست خالی داشتند ضایعات و نخاله‌های صنعتی ناشی از بمباران دیشب را جمع و جور می‌کردند. چنان دلسوزانه سالن‌ها و محوطه را با دقت آب و جارو می کردند که مبادا  اثری از ضایعات و شیشه‌های شکسته و نخاله‌ها باقی بماند.

جالب اینکه گروه های مختلف فنی و کارگران صنایع مجاور هم با ماشین آلات و تجهیزان کامل آمده بودند، از واگن پارس، ماشین سازی،شهرداری،هپکو ، لجور و.... دشمن نمی‌داند با چه ملتی طرف است؛ نمی‌داند کارگران موحّد این کشور جان‌فدای ایران و ایرانی هستند؛ نمی‌داند به حسین(ع) اقتدا کردن یعنی چه، نمی‌داند این‌ها ایستادگی و مردن در راه آرمان و وطن را آغاز رستگاری و نیل به رسیدن به پروردگار می‌دانند.

پیامبر اعظم (ص) بی‌جهت بر دست و بازوی کارگر بوسه نزد. راه پیروزی بر کفر و شرک و استکبار از اراده‌ی پولادین همین کارگران شریف و دیگر اقشار خدا باور می‌گذرد.

هفته‌ کار و کارگر بر جهادگران عرصه‌ی کار و تولید، به‌خصوص دلاوران رزمنده‌ای که با دست خالی در حال بازسازی واحدهای صنعتی آسیب‌دیده از جنگ هستند، مبارک و فرخنده باد. دست و بازویتان را می‌بوسم.

یادداشت از: عبدالرضا حاجعلی بیگی، فرماندار شهرستان اراک

انتهای پیام/711/