به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، امسال اول ماه مه، روز جهانی کارگر، با رنگ و بوی متفاوتی برگزار شد؛ در حالی که قیمت انرژی در پی جنگ آمریکا با ایران سر به فلک کشیده و قدرت خرید میلیون‌ها کارگر در سراسر جهان آب رفته، خیابان‌های شهرهای بزرگ دنیا صحنه اعتراضات گسترده‌ای شد که یک پیام مشترک داشت: بار جنگ نباید بر دوش مردم عادی و کارگران باشد.

کنفدراسیون اتحادیه‌های کارگری اروپا، که نماینده 93 سازمان کارگری در 41 کشور اروپایی است، با لحنی تند اعلام کرد: «کارگران حاضر نیستند بهای جنگ ترامپ در خاورمیانه را بپردازند. تظاهرات امروز نشان می‌دهد که کارگران اجازه نمی‌دهند شغل و سطح زندگی‌شان نابود شود.»

امسال اول ماه مه، روز جهانی کارگر، با فضایی متفاوت برگزار شد. در شرایطی که قیمت انرژی پس از جنگ آمریکا با ایران جهش کرده و قدرت خرید میلیون‌ها کارگر در جهان کاهش یافته است، خیابان‌های شهرهای بزرگ شاهد اعتراضات گسترده‌ای بود که یک پیام مشترک داشت: هزینه جنگ نباید بر دوش مردم عادی گذاشته شود.

اروپا؛ از پاریس تا لیسبون
کنفدراسیون اتحادیه‌های کارگری اروپا، نماینده 93 سازمان کارگری در 41 کشور، با لحنی تند اعلام کرد: «کارگران حاضر نیستند بهای جنگ ترامپ در خاورمیانه را بپردازند. تظاهرات امروز نشان می‌دهد کارگران اجازه نمی‌دهند شغل و سطح زندگی‌شان نابود شود.»

در فرانسه، اتحادیه‌ها با شعار «نان، صلح، آزادی» به خیابان آمدند و بحران معیشتی را به جنگ‌های اوکراین و خاورمیانه مرتبط دانستند. راهپیمایی‌های امسال موضوع دیگری هم داشت؛ دولت فرانسه پیشنهاد کرده بود مشاغلی مانند نانوایی‌ها و گل‌فروشی‌ها در این روز تعطیل نباشند، اما اتحادیه‌ها با صدای بلند اعلام کردند: «به روز کارگر دست نزنید.»

در پرتغال نیز پس از 9 ماه مذاکره بی‌نتیجه درباره قوانین کار، کارگران همچنان در خیابان حضور دارند و از پیشنهادهای دولت راست‌میانه که به باور آنان حقوق کارگری را تضعیف می‌کند، خشمگین هستند.

در ایتالیا، دولت تلاش کرد با بسته تشویقی 1 میلیارد یورویی برای اشتغال جوانان و زنان، تصویر مثبتی از خود ارائه دهد، اما احزاب مخالف این اقدام را «تبلیغات محض» توصیف کردند.

آسیا؛ کارگرانی که از حقوق تا حقوق زندگی می‌کنند
در فیلیپین، رهبران کارگری از افزایش بی‌سابقه قیمت سوخت به‌عنوان عامل اصلی اعتراضات نام بردند. رناتو ریس، رهبر گروه چپ‌گرای بایان، گفت: «صدای مطالبه دستمزد بالاتر بلندتر از همیشه خواهد بود.» خوسوا ماتا، رهبر فدراسیون کارگری سنترو، نیز تأکید کرد: «هر کارگر فیلیپینی می‌داند که وضعیت اینجا با بحران جهانی گره خورده است.»

در اندونزی، سعید اقبال، رئیس کنفدراسیون اتحادیه‌های کارگری، هشدار داد: «کارگران هیچ پس‌اندازی ندارند و از حقوق این ماه تا حقوق ماه بعد زندگی می‌کنند.»

در پاکستان، با وجود اینکه اول ماه مه تعطیل رسمی است، بسیاری از کارگران روزمزد امکان استراحت ندارند. افزایش قیمت نفت، تورم را به حدود 16 درصد رسانده و این کشور که به کمک‌های صندوق بین‌المللی پول وابسته است، فشار سنگینی را تحمل می‌کند.

آمریکا؛ اعتراض در خانه جنگ‌افروز

در خود آمریکا، با اینکه اول ماه مه تعطیل رسمی نیست، ائتلاف «روز کارگر قوی» فراخوان داد مردم با شعار «کارگران در برابر میلیاردرها» به خیابان‌ها بیایند. برگزارکنندگان خواستار تعطیلی مدارس، توقف کار و تحریم خرید شدند تا یک «خاموشی اقتصادی» واقعی شکل بگیرد. خواسته‌ها شامل افزایش مالیات ثروتمندان و توقف سیاست‌های مهاجرتی دولت ترامپ بود.

یک پیام، هزار زبان
از سئول و جاکارتا تا استانبول، پاریس و نیویورک، کارگران جهان امسال پیامی واحد داشتند: جنگ گرانی می‌آورد؛ گرانی فقر می‌آورد؛ و هزینه فقر را کارگران می‌پردازند، نه کسانی که جنگ را آغاز کرده‌اند.

انتهای پیام/