خبرگزاری  تسنیم، یادداشت: حسین  علوی، کارشناس مسائل سیاسی| آمریکا همواره با کشورهای مختلف در حال جنگ است؛ اما این جنگ تنها محدود به میدان نظامی نیست. الگوی مورد استفاده واشنگتن در مواجهه با جمهوری اسلامی ایران، یک «جنگ ترکیبی» است که ابعاد گوناگونی دارد.

در جنگ اخیر موسوم به «جنگ رمضان» نیز همین الگو تکرار شد. آمریکا عملیات نظامی انجام داد، اما پس از ناکامی در این عرصه، به سراغ سایر ابزارها رفت. واشنگتن در گذشته نیز نشان داده که صرفاً با ایجاد پایگاه‌های نظامی در کشورهای مختلف قانع نمی‌شود، بلکه همزمان از طریق تحریم‌های اقتصادی، فشار سیاسی و عملیات رسانه‌ای، به دنبال تغییر معادلات است. نمونه این رویکرد را می‌توان در ویتنام، عراق و افغانستان مشاهده کرد؛ جاهایی که آمریکا با بهانه‌های واهی وارد شد و پس از تخریب زیرساخت‌ها، به غارت منافع ملی آن کشورها پرداخت.

در شرایط کنونی، آمریکا از مجموعه ابزارهای زیر به صورت همزمان علیه ایران استفاده می‌کند:

بعد نظامی: انجام عملیات‌های مستقیم و تهدید مستمر نظامی.

بعد اقتصادی: اعمال تحریم‌های فلج‌کننده علیه کشور، شرکت‌ها و افراد حقیقی و حقوقی.

بعد رسانه‌ای: تلاش برای فریب افکار عمومی داخلی و خارجی، القای وجود اختلافات فراوان در داخل کشور و تخریب روحیه مردم.

بعد سایبری: حملات سنگین سایبری به بانک‌ها، پایگاه‌های اطلاعاتی و زیرساخت‌های حساس که در جریان جنگ 12 روزه و جنگ اخیر به وضوح دیده شد.

بعد سیاسی: طرح موضوع مذاکره به عنوان یک ابزار جنگ سیاسی برای ایجاد دوگانگی و تضعیف اراده ملی.

بعد فرهنگی و اجتماعی: تلاش برای تغییر باورها، ارزش‌ها و سبک زندگی مردم و القای ناامیدی به جامعه

دشمن در این الگو، زمانی که در یک حوزه نتیجه نمی‌گیرد – مثلاً پس از شکست نظامی یا بی‌اثر شدن تحریم‌ها – بلافاصله ابزار خود را عوض کرده و از جبهه دیگری حمله می‌کند. به عنوان مثال، پس از ناکامی در اقدام نظامی، اعلام می‌کند که «در داخل کشور اختلافات فراوانی وجود دارد» و از همین طریق سعی در تخریب انسجام ملی دارد.

در مقابل جنگ ترکیبی دشمن، جمهوری اسلامی ایران نیز نیازمند عملیات و پدافند ترکیبی است. مردم باید بدانند که دشمن در تلاش است ذهن‌ها را تغییر دهد، زیرساخت‌ها را هدف قرار دهد (چه از طریق موشک و چه از طریق حملات سایبری) و تاب‌آوری جامعه را پایین بیاورد.

اما تجربه ثابت کرده است که این تلاش‌ها با توجه به اقتدار و بصیرت مردم ایران و وحدت بین مسئولان و نیروهای نظامی به جایی نمی‌رسد. اما اگر هوشیار نباشیم، دشمن دنبال لیبی‌سازی، سوریه‌سازی یا سرنوشت عراق است جایی که آمریکا پس از اشغال، دست به چپاول منابع و ثروت‌های ملی زد. در مقابل هدف متعالی ملت ایران حفظ استقلال، تمامیت ارضی و عزت ملی است.

انتهای پیام/