به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرج، در میان رفت‌وآمدهای روزمره و خبرهایی که خیلی زود جای خود را به اتفاقات بعدی می‌دهند، بعضی روایت‌ها هستند که به‌سادگی از ذهن کنار نمی‌روند، خبرهایی که کوتاه منتشر می‌شوند، اما پشت آن‌ها زندگی‌هایی قرار دارد که متوقف شده‌اند و مسیرهایی که ناتمام مانده‌اند. هدف قرار گرفتن یک خانواده 15 نفره در روستای رامجین توسط دشمن آمریکایی – صهیونی در جریان جنگ تحمیلی سوم نیز از همین جنس بود؛ روایتی دردناک از یک فقدان.

یکی از این 15 شهید، نازیلا تقی زاده، از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج بود که شنیدن نام او در لیست شهدای آن خانواده قلب بسیاری از جمله همکلاسی‌هایش را به درد آورد. به همت معاونت حفظ آثار بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، جمعی از مسئولان ناحیه بسیج دانشجویی استان البرز به همراه رئیس و تعدادی از مسئولان دانشگاه، با حضور در منزل خانواده این دانشجوی شهید، با آنان دیدار و گفت‌وگو کردند.

این دیدار در فضایی ساده و به‌دور از تشریفات برگزار شد؛ فضایی که در آن، اولویت بر حضور، همراهی و ادای احترام بود. سکوت‌های میان صحبت‌ها، گاه بیش از کلمات معنا داشت و نشان می‌داد که این دیدار، مواجهه‌ای واقعی با یک اتفاق تلخ است. حادثه شهادت این خانواده 15 نفره، واکنش‌های مختلفی را به‌دنبال داشت اما آنچه در این دیدار موردتوجه قرار گرفت، تلاش برای رسیدن به درکی ماندگارتر از این اتفاق بود که بتواند به مسئولیت و تأمل منجر شود.

مصطفی ترابی، فرمانده ناحیه بسیج دانشجویی استان البرز، در این دیدار با اشاره به اینکه وقتی یک دانشجو را از دست می‌دهیم، در واقع با یک اتفاق چندلایه مواجه هستیم، گفت: از یک‌سو با یک فقدان انسانی روبه‌رو هستیم که قابل جبران نیست و از سوی دیگر با خلأیی مواجه می‌شویم که در فضای دانشگاهی ایجاد می‌شود که این موضوع نیازمند توجهی فراتر از واکنش‌های اولیه است. این‌گونه اتفاق‌ها نباید به مرور زمان به حاشیه بروند.

وی اذعان کرد: در جریان حملات آمریکایی – صهیونی به ایران اسلام در جنگ تحمیلی سوم، آنچه بیش از همه دیده شد، آسیب دیدن مردم بی‌گناهی بود که نقشی در درگیری‌ها نداشتند اما در نتیجه این حملات یا جان خود را از دست دادند یا عزادار شدند و یا به شدت دچار خسارت شدند. این نوع اتفاقات، فارغ از تحلیل‌های سیاسی، یک بعد انسانی روشن دارد؛ هر مورد، یک زندگی واقعی بوده که از بین رفته یا دچار آسیب شده است.

فرمانده ناحیه بسیج دانشجویی استان البرز با اشاره به اینکه نام دانشجو نازیلا تقی زاده در کنار دیگر قربانیان این حادثه قرار گرفته و این موضوع برای دانشگاه قابل‌توجه است، اظهار کرد: یکی از موضوعات مهم این است که این اتفاق‌ها در فضای دانشگاهی به شکل دقیق و بدون اغراق بررسی و روایت شوند تا تصویر درستی از آن‌ها شکل بگیرد و نسل‌های جوان و نوجوان ما بدانند که ما با دشمنی مواجه هستیم که به هیچ‌چیز و هیچ‌کس رحم نمی‌کند.

ترابی با بیان اینکه اگر قرار است یاد این دانشجو و دیگر دانشجویان شهید حفظ شود و زنده بماند، این امر باید در برنامه‌های فرهنگی دانشگاه جای گیرد، خاطرنشان کرد: صرف برگزاری یک دیدار یا مراسم، هرچند لازم است، اما کافی نیست. لازم است این مسیر در قالب فعالیت‌های مستمر فرهنگی و حتی علمی ادامه پیدا کند تا به یک جریان تبدیل شود. پرداختن به این موضوعات، زمانی اثرگذار است که از اغراق و کلی‌گویی فاصله بگیریم.

در ادامه این دیدار، دیگر مسئولان نیز بر اهمیت تداوم ارتباط با خانواده‌های دانشجویان جان‌باخته تأکید کردند و آن را بخشی از مسئولیت اجتماعی نهادهای دانشگاهی دانستند. در صحبت‌های آنان، این نکته به چشم می‌خورد که دانشگاه، صرفاً یک نهاد آموزشی نیست، بلکه بخشی از یک شبکه اجتماعی گسترده‌تر است که در آن، اتفاقات انسانی نیز باید دیده و پیگیری شود. همچنین تأکید شد که توجه به این‌گونه رویدادها، نباید به زمان خاصی محدود شود.

اگر قرار است یاد یک دانشجو در دانشگاه باقی بماند، این یاد باید در قالب برنامه‌هایی شکل بگیرد که استمرار داشته باشند؛ از نشست‌های فرهنگی گرفته تا فعالیت‌های پژوهشی و تولید محتوا. این استمرار است که می‌تواند یک خاطره را به بخشی از هویت دانشگاه تبدیل کند. شاید مهم‌ترین نتیجه چنین دیدارهایی همین باشد که بعضی اتفاق‌ها، هرچند در زمان کوتاهی رخ می‌دهند، اما نحوه مواجهه با آن‌ها می‌تواند در بلندمدت معنا پیدا کند.

این‌که یک مجموعه دانشگاهی چگونه این فقدان‌ها را به یاد می‌آورد، چگونه آن‌ها را روایت و چه مسیری را برای ادامه آن تعریف می‌کند، بخشی از هویت آن را شکل می‌دهد؛ هویتی که در چنین لحظاتی، نه در شعار، بلکه در نوع عمل و تداوم توجه، خود را نشان می‌دهد. این مواجهه اگر به شکل مستمر و دقیق دنبال شود، می‌تواند به تجربه‌ای تبدیل شود که در تصمیم‌ها و نگاه‌های آینده اثر بگذارد.

انتهای پیام/