ملت برگزیده و برادران آخرالزمانی؛واکاوی حماسه 60 روزه پایداری ایرانیان
- اخبار استانها
- اخبار قم
- 07 ارديبهشت 1405 - 16:13
به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، تاریخ تحولات جوامع بشری، کمتر شاهد پدیدهای بوده است که در آن، یک ملت در پی سنگینترین ضربات روانی و فیزیکی، نه تنها دچار فروپاشی و انفعال نشود، بلکه با انسجامی بینظیر به میدان بیاید. حماسه حضور مستمر و 60 روزه مردم ایران در خیابانها و تجمعات، آن هم پس از واقعه تلخ شهادت رهبر معظم انقلاب و تشدید هجمههای همهجانبه جبهه استکبار (آمریکا و صهیونیسم)، یک کنش سیاسیِ صرف نیست؛ بلکه تجلیِ عینی یک حقیقت عمیقِ تاریخی و معرفتی است. برای درک چراییِ این استقامت بینظیر که نمونه مشابهی در تاریخ معاصر ندارد، باید به جایگاه ویژه و هویتی این مردم در کلام بزرگان اسلام و انقلاب رجوع کرد.
مصداق بارز «برادران آخرالزمانی پیامبر (ص)»
ایستادگی حدود 60 شبانهروزی مردم در میان توفان فتنهها و تهدیدات، تفسیر عملی روایتی شگفتانگیز از پیامبر اکرم (ص) است. در روایتی که ابوبصیر از امام محمدباقر (ع) نقل میکند، رسول خدا (ص) دو بار فرمودند: «أَللّهُمَّ لَقِّنِی إِخْوانِی» (خداوندا! برادران مرا به من بنما!). زمانی که اصحاب پرسیدند آیا ما برادران شما نیستیم؟ ایشان جایگاهی والاتر برای قومی در آخرالزمان قائل شده و فرمودند: «شما یاران من هستید. برادران من قومی هستند در آخرالزمان که به من ایمان میآورند، در حالی که مرا ندیدهاند…».
پیامبر (ص) سختیِ کار این قوم را به دست کشیدن بر خارهای گَوَن در شب تاریک (خَرطِ القُتادِ فِی اللَّیلَةِ الظَلْماء) و در دست گرفتن آتش برافروخته (القابِضِ عَلی جَمْرِ الغَضاءِ) تشبیه میکنند. حفظ انقلاب اسلامی در برابر هجمه ترکیبیِ آمریکا و صهیونیسم در این روزهای سخت، دقیقاً به مثابه در دست نگهداشتن همان آتش گداخته است. این مردم، همان «مَصابِیحُ الدُّجی» (چراغهای فروزان در تاریکی) هستند که خداوند آنها را از فتنههای تیره و تار در امان نگه میدارد.
ملتی فراتر از عصر حجاز و کوفه؛ از منظر امامین انقلاب
این ظرفیت عظیم معنوی و استقامت میدانی، از چشمان تیزبین معمار کبیر انقلاب و رهبر شهید آن پنهان نبوده است. امام خمینی (ره) با شناختی دقیق از جوهره این مردم، گزارهای تاریخی و بیسابقه را بیان فرمودند: «من با جرأت مدعى هستم که ملت ایران و توده میلیونى آن در عصر حاضر بهتر از ملت حجاز در عهد رسول الله و کوفه و عراق در عهد امیرالمؤمنین و حسین بن على مى باشند.»
این برتری امروز در کف خیابانها اثبات شده است؛ جایی که برخلاف عهدشکنیهای تاریخی کوفه، مردم ایران ولیّ زمان و آرمانهای او را پس از شهادتش رها نکردهاند. در امتداد همین نگاه، امام شهید انقلاب با پیشبینی و آیندهنگریِ الهیِ خود فرمودند:
«چنانچه حادثهای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابلهی با حوادث، و کار را مردم تمام خواهند کرد.»
حضور 60 روزه مردم، تجلی همین «مبعوث شدنِ الهی» است. آنها با ارادهای جوشیده از بطن ایمان، به میدان آمدهاند تا «کار را تمام کنند» و توطئه دشمنان را در نطفه خفه سازند.
ریشههای تاریخی و نبوغ ایرانیان در لسان نبوی
پیامبر اعظم (ص) با نگاهی فراملیتی و مبتنی بر شایستهسالاری ایمانی، بارها به جایگاه ویژه ایرانیان اشاره فرمودهاند: «بشارت باد بر شما ای فرزندان فَرُّوخ! اگر ایمان به ستارة ثریا بسته باشد...عجم، آن را در اختیار خود خواهد گرفت.» این سخن نشاندهنده نبوغ و استعداد ذاتی این ملت برای حفظ و اعتلای ایمان است.
همچنین فرمودند: «نام ایرانیان را به زشتی یاد نکنید؛ زیرا آنها از یاران ما هستند و از ما حمایت میکنند.» این حمایتِ تاریخی، امروز در قامت دفاع همهجانبه از خیمه مقاومت و اسلام ناب محمدی متجلی شده است.
سلمان؛ نماد پیوند ناگسستنی ایرانیان و اسلام
سلمان فارسی که پیامبر (ص) او را «پیشگام پارسیان» و یکی از کسانی است که خداوند دستور به دوستی با او داده، تنها یک شخص نیست، بلکه «سمبل و الگوی ایرانیِ مسلمان» است. مردمی که امروز 60 شبانهروز در خیابانها ایستادهاند، در واقع تکثیرِ همان روحِ سلمانگونهای هستند که با بصیرت و وفاداری محض، در کنار خیمه ولایت ایستاد.
پدیده شگرف مقاومت 60 روزه ملت ایران پس از داغِ بزرگ شهادت رهبر معظم انقلاب، یک اتفاق هیجانی و زودگذر نیست. این حضور، رزمایشی از جنسِ پایداریِ «برادران آخرالزمانی» پیامبر (ص) است. ملتی که پیامبر (ص) نوید رسیدنشان به ثریای ایمان را داده بود، امروز با عبور از گردنههای سخت و در دست گرفتن آتشِ فتنهها، ثابت کردهاند که لایقِ مدالِ افتخارِ «بهترینِ ملتها» هستند. آنها مبعوثشدگانِ خداوند در عصر حاضرند که با ارادهای پولادین، در حال «تمام کردن کارِ» دشمنان اسلام و انقلاب میباشند.
یادداشت از: حجت الاسلاموالمسلمین احمد کوثری، مدیر گروه امت و تمدن پژوهشکده باقرالعلوم(ع)
انتهای پیام/