یادداشت| چله دوم ایستادگی؛ زمان بازآرایی میدان خیابان

به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرج، حجت‌الاسلام امیری طیبی، کارشناس مسائل دینی در یادداشتی آورده است:

بیش از 55 شب است که مردم انقلاب در خیابان‌ها میدان‌داری می‌کنند تا انضباط و قوت قلب در میدان‌های نبرد و دیپلماسی برقرار باشد و کسی جرئت به‌هم ریختن امنیت روانی و زندگی ایرانیان عزادار را نکند. برنامه‌ها باید از طراحی‌های یک‌سویه و مونولوگ به سمت برنامه‌های تعاملی و دیالوگی برود. در این شب‌ها توفیق داشتم دست‌کم در 40 نقطه در تجمعات خدمت‌گزار امت مبعوث باشم.

هم شکوه جمعیت و اهتزاز پرچم‌ها را دیده‌ام، هم برخی ناملایمات به واسطه ترافیک و سروصدا؛ هم یقین و قوت قلب انسان‌های متدین میدان را دیده‌ام هم پرسش‌ها و نگرانی‌های افراد در حاشیه و هم امید، حرکت، ایستادگی و سلحشوری را دیده‌ام، هم شک، ترس و بدگمانی. بر این باورم که در چله دوم ایستادگی در خط مقدم خیابان بسیاری از تجمعات سراسر کشور نیاز به بازآرایی برنامه‌ها و ابتکارات جدید و اصلاحات مهمی دارد تا این فرصت اساسی خدای ناخواسته تبدیل به تهدید نشود.

آنچه از تحلیل اجتماعی آمار حضور در خیابان‌ها برمی‌آید این است که به‌طور معمول در لحظات حساس انقلاب اسلامی ایران، 30 تا 40 درصد هسته اصلی و جمعیت وفاداران انقلاب هستند، پنج تا 10 درصد براساس شرایط مختلف جمعیت معاندین است و در این میدان 50 درصد تماشاچی هستند تا ببینند منطق اقناعی میدان از آن کیست یا سروصدای میدان برای کیست تا به سمتش بروند.

در ابتدای حضور در خیابان و پس از شهادت امام خامنه‌ای (ره)، رهبر فقید انقلاب اسلامی براساس حس بلند و مقدس خشم و انتقام میان توده‌های مردم و غرور ملی ایجاد شده، 50 درصد توده‌ای بخش زیادی به سمت امت وفادار آمدند و شرکت‌کننده تجمعات خیابانی بودند اما به‌تدریج با اصلاح نشدن روند‌ها و برنامه‌ها امکان دارد این جماعت به حالت بی‌تفاوتی و بی‌عملی برسند یا خدای ناخواسته به سمت اندیشه‌های معاند سوق یابد.

اهم موارد که برای تداوم تجمعات شبانه نیاز به اصلاح دارند عبارت‌اند از:

حرکت از تولید احساس و حماسه به سمت غلبه عقلانیت؛ چه اینکه امام شهید (ره) فرمودند، نهضتی زنده خواهد ماند که در کنار احساس و حماسه عقلانیت تولید کند و مقتضی چله نخست بعثت امت، غلبه تولید احساس بود و امروز به‌شدت نیاز به عقلانیت داریم.

برنامه‌ها باید از طراحی‌های یک‌سویه و مونولوگ به سمت برنامه‌های تعاملی و دیالوگی برود؛ مردم به قدر کافی شنیده‌اند و نمی‌خواهند حضورشان دیگر بی‌صدا باشد و نیاز به بیان و آزاداندیشی دارند. در چله دوم رسانه نقشی بیش از پوشش جایگاه و محتوای شعار داشته و باید روایتگر قصه‌های زیبای امت مبعوث در جریان حضور خیابانی باشد.

زمان تجمعات، برنامه و طول حرکت دسته‌جات باید منضبط، مختصر و در حد ثبت حماسه باشد. رسانه باید روایتگر قصه‌های زیبای امت مبعوث در جریان حضور خیابانی باشد. با هوشمندی تمام باید میزان مزاحمت‌های ترافیکی، صوتی و معطلی مردم را کاهش داد که مردم به احترام عزا و به عشق وطن صبوری کرده‌اند.

علائم یا افراد راهنما برای سرگردان نشدن تردد مردم بسیار ضروری است. تجمعات در تزاحم با کاسبی‌ها باید به رفع یا کاستن از مزاحمت‌ها برسند و ایده‌هایی برای ترمیم کاسبی‌های زیان‌دیده طراحی کنند، مانند دعوت برای خرید به عشق رهبر شهید.

انتهای پیام