به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، «کاخا کالادزه»، دبیرکل حزب حاکم «رویای گرجستان» و شهردار تفلیس، در واکنش به اظهارات اخیر مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا مبنی بر آمادگی تقریباً تمامی کشورهای عضو این اتحادیه برای اعمال تحریم علیه گرجستان، تاکید کرد که مقامات این جمهوری هیچ‌گونه نگرانی و هراسی از اعمال تدابیر محدودکننده احتمالی از سوی کشورهای اروپایی ندارند.

وی در ادامه تصریح کرد که رهبری این جمهوری دقیقاً همان سیاستی را در پیش گرفته و اجرا می‌کند که در سایه آن، منافع ملی کشور و حقوق شهروندانش به بهترین نحو ممکن تضمین و محافظت شود.

کالادزه با تاکید بر ایستادگی دولت، افزود که مقامات تفلیس در قبال مسائلی که مستقیماً با منافع بنیادین و خطوط قرمز گرجستان گره خورده‌اند، کاملاً سازش‌ناپذیر خواهند بود و هیچ‌گونه باج‌خواهی را نمی‌پذیرند.

این مقام ارشد گرجستانی در این باره اظهار داشت: «موضع ما بسیار اصولی، قاطع و روشن خواهد بود. ما تحت هر شرایطی از منافع عالی گرجستان، آینده روشن این کشور و حقوق حقه ملت خود با قدرت دفاع خواهیم کرد. ما با قدرت به مسیر خود ادامه می‌دهیم و سیاستی را پیاده‌سازی می‌کنیم که در آن حفاظت از منافع ملی در اولویت مطلق قرار دارد. اتحادیه اروپا قرار است چند بار ما را تحریم کند؟ یک بار، دو بار یا سه بار؟ ما این فشارها را درک می‌کنیم، اما در اینجا پای منافع حیاتی و موجودیت یک کشور در میان است و ما یک قدم هم عقب‌نشینی نخواهیم کرد.»

استاندارد دوگانه غرب؛ ابهام در بهانه‌تراشی‌های اروپا علیه قانون «عوامل خارجی»

کالادزه همچنین توجه رسانه‌ها را به این واقعیت مهم جلب کرد که اتحادیه اروپا در حالی از دولت گرجستان می‌خواهد قانون اخیراً تصویب شده برای مقابله با «عوامل خارجی» (نفوذ بیگانگان) را لغو کند، که هیچ‌گونه دلیل منطقی، حقوقی و مستدلی برای این درخواست قلدرمآبانه خود ارائه نمی‌دهد.

وی در تشریح این تناقض آشکار گفت: «تنها درخواست ما از آن‌ها یک چیز ساده است؛ بیایند و به روشنی برای ما توضیح دهند که چرا این قانون به زعم آن‌ها یک مشکل محسوب می‌شود؟ یا دقیقاً کجای این قانون با ارزش‌های ادعایی اروپایی در تضاد است؟ آن هم در شرایطی که بسیاری از کشورهای دیگر اروپایی آشکارا از ضرورت و نیاز به تصویب قوانین مشابه در کشورهای خود سخن می‌گویند. همه شما به خوبی به یاد دارید که در زمان تصویب این قانون، چه هجمه‌ها و حملات ناجوانمردانه‌ای علیه ما شکل گرفت. امروز نیز دقیقاً همان سناریوی تکراری و مداخله‌جویانه در حال پیگیری است.»

این اظهارات قاطع در حالی بیان می‌شود که روز گذشته، «کایا کالاس»، مسئول جدید سیاست خارجی و امور امنیتی اتحادیه اروپا در اظهاراتی مداخله‌جویانه مدعی شده بود که در میان 26 کشور عضو این اتحادیه، «تمایل و فضای عمومی» برای اتخاذ اقدامات تنبیهی شدید علیه گرجستان شکل گرفته، اما تنها یکی از کشورهای عضو با استفاده از حق وتوی خود، مانع از پیشبرد این تحریم‌ها می‌شود.

شکاف عمیق در اردوگاه اروپا؛ مخالفت‌های درون‌سازمانی با تحریم تفلیس

در همین ارتباط، «آرچیل سیخارولیدزه»، تحلیلگر برجسته سیاسی و بنیانگذار موسسه تحقیقاتی و علمی «بنیاد سیخا»، به شکاف عمیق و اختلافات جدی در درون اتحادیه اروپا در خصوص نحوه اعمال فشار بر گرجستان اشاره کرد.

این تحلیلگر ارشد مسائل قفقاز در ابتدا تصریح کرد: «تاکنون تصویب و اعمال این تحریم‌های ادعایی با شکست مواجه شده است، چرا که پیش‌تر ویکتور اوربان، نخست‌وزیر مجارستان به طور رسمی آن‌ها را وتو و مسدود کرده بود و پس از وی نیز روبرت فیتسو، نخست‌وزیر اسلواکی به این جبهه مخالف پیوست. اما باید توجه داشت که حتی بدون در نظر گرفتن مقاومت این دو کشور نیز، دستیابی به یک اجماع کلی برای اعمال تحریم‌های ضدگرجستانی در داخل اتحادیه اروپا کاری بسیار دشوار و پیچیده است. دلیل این امر آن است که تعدادی از کشورهای مهم و کلیدی این اتحادیه از جمله ایتالیا و آلمان، به این درک روشن و واقع‌بینانه رسیده‌اند که اعمال تحریم علیه کل ساختار و کشور گرجستان سیاستی کاملاً معکوس و مخرب است، زیرا چنین اقدامی می‌تواند ضربه‌ای جبران‌ناپذیر و شگرف بر وجهه و اعتبار اتحادیه اروپا در میان افکار عمومی جامعه گرجستان وارد کند. از این رو، تنها مسیر باقیمانده برای اروپایی‌ها جهت اعمال فشار بر تفلیس، متوسل شدن به تحریم‌های شخصی و هدفمند علیه برخی سیاستمداران خاص است.»

سیخارولیدزه در ادامه با تاکید بر بن‌بست سیاست‌های تحریمی بروکسل افزود: «با این وجود، حتی روی آوردن به تحریم‌های شخصی نیز چالش‌ها و مشکلات بزرگی را برای خود اتحادیه اروپا به همراه خواهد داشت. از آنجا که این تحریم‌ها قرار است علیه مقامات ارشدی اعمال شود که مدیریت و اداره امور کشور را در دست دارند - و مهم‌تر آنکه بروکسل تا این لحظه هیچ‌گونه سند و مدرک معتبری مبنی بر تقلب این افراد در فرآیند انتخابات ارائه نکرده است - چنین اقداماتی تنها به انسداد کامل مسیرهای دیپلماسی و از بین رفتن کانال‌های گفت‌وگو منجر خواهد شد. واقعیت میدانی نشان می‌دهد که حزب حاکم "رویای گرجستان" با اطمینان بالا پیروز بلامنازع انتخابات پارلمانی بعدی در سال 2028 نیز خواهد بود. علاوه بر این، گرجستان به دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی و عبور کریدورهای حیاتی و استراتژیک ترانزیت انرژی از خاک خود، همواره اهمیت کلیدی خود را برای غرب حفظ خواهد کرد. با در نظر گرفتن این واقعیات، چگونه ممکن است اتحادیه اروپا از یک سو رهبری گرجستان را تحت تحریم‌های شدید قرار دهد و از سوی دیگر بخواهد در اجرای پروژه‌های حیاتی انرژی که برای آینده اروپا اهمیت حیاتی دارند، با آن‌ها همکاری و تعامل داشته باشد؟ این دو رویکرد در تضاد مطلق با یکدیگر قرار دارند. بنابراین، پیش‌بینی می‌شود که در نهایت هیچ تحریم جامع و فراگیری در کار نباشد و حتی در صورت اعمال برخی محدودیت‌های جزئی، این اقدامات در سطح استراتژیک و کلان هیچ تغییری در معادلات ایجاد نخواهند کرد.»

توطئه براندازی نرم؛ غرب به دنبال کشاندن گرجستان به جنگ با روسیه

این کارشناس ارشد مسائل سیاسی در تشریح نیات پنهان غرب خاطرنشان کرد: «تمامی فشارهای بی‌سابقه و سیستماتیکی که در طول چهار سال گذشته علیه حاکمیت گرجستان اعمال شده، صرفاً حول یک محور مشخص می‌چرخد؛ بروکراسی فعلی حاکم بر اتحادیه اروپا به شدت تمایل دارد تا تفلیس را به عنوان یک ابزار به پروژه تحمیل شکست استراتژیک علیه فدراسیون روسیه وارد کند. اما از آنجا که حزب "رویای گرجستان" قاطعانه از ورود به این بازی خطرناک و ویرانگر امتناع می‌ورزد، تنها هدف و علاقه دیوان‌سالاران اروپایی به تغییر رژیم و براندازی نرم در گرجستان معطوف شده است. با این حال، مقامات دولت ما توانسته‌اند مسیر توسعه اقتصادی جمهوری را به گونه‌ای مطلوب و پایدار طراحی و اجرا کنند که امروزه عملاً هیچ‌گونه زمینه و بستر اجتماعی-اقتصادی برای وقوع اعتراضات گسترده و شورش‌های خیابانی در کشور وجود ندارد. شعار و فرمول تبلیغاتی جریان اپوزیسیون تحت عنوان "با اروپا یا بدون اروپا" نیز نتوانست توده‌های مردم را به خیابان‌ها بکشاند و با شکست مفتضحانه‌ای روبرو شد. در حال حاضر، اپوزیسیون غرب‌گرا در وضعیت بی‌سر و از هم گسیخته‌ای به سر می‌برد و حزب حاکم قادر خواهد بود بدون هیچ‌گونه مانع جدی، در انتخابات پارلمانی آینده نیز به پیروزی دست یابد.»

وی با اشاره به استراتژی هوشمندانه دولت گرجستان تصریح کرد: «در شرایط کنونی، تفلیس با درایت تمام تاکتیک صبر و انتظار را انتخاب کرده است. بروکراسی ناپایدار اروپا ممکن است همین فردا دستخوش تغییرات اساسی شود، در حالی که ساختار حاکمیتی و دیوان‌سالاری در گرجستان به حدی تثبیت و تقویت شده است که برای مدت‌های طولانی در قدرت باقی خواهد ماند. بسیاری از کانون‌های تصمیم‌گیری ملی در پایتخت‌های اروپایی هم‌اکنون به خوبی احساس می‌کنند که سیاست فشار حداکثری علیه تفلیس با شکست قطعی مواجه شده و نیازمند بازنگری فوری و بنیادین است. اگرچه در ظاهر، مقامات اروپایی همچنان به همان لفاظی‌های تکراری و بی‌اثر خود ادامه می‌دهند، اما در نهایت این بروکسل است که باید تصمیم بگیرد چه آینده‌ای را می‌خواهد رقم بزند، نه گرجستان. منطق سیاسی حکم می‌کند که اتحادیه اروپا هرچه سریع‌تر به این رویکرد غلط، مخرب و بحران‌ساز خود پایان دهد.»

این کارشناس ارشد سیاسی در پایان، با ابراز اطمینان نسبت به تداوم حمایت‌های هم‌پیمانان منطقه‌ای از گرجستان در سطح کلان قاره سبز، نتیجه‌گیری کرد: «من عمیقاً معتقدم که حتی در صورت تغییر دولت در مجارستان نیز، مواضع حمایتی بوداپست در قبال گرجستان هیچ‌گونه تغییری نخواهد کرد. افزون بر این، ما در اسلواکیِ تحت رهبری روبرت فیتسو نیز یک شریک و متحد قابل اتکا داریم. سطح واقعی حمایت از حاکمیت گرجستان در درون اتحادیه اروپا به مراتب بالاتر و گسترده‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد، اما بسیاری از کشورها ترجیح می‌دهند در سکوت نظاره‌گر باشند؛ چرا که وقتی بوداپست و براتیسلاوا این مواضع را علناً فریاد می‌زنند، نیازی به لفاظی‌های آشکار از سوی دیگران احساس نمی‌شود. در یک نگاه کلی، پیرامون پرونده گرجستان دو اردوگاه و جبهه کاملاً متمایز در اتحادیه اروپا شکل گرفته است: کشورهای حوزه اروپای شرقی و شمالی نظیر فنلاند، نروژ، لیتوانی، لتونی و استونی بر این باورند که باید تفلیس را تحت فشار و انقیاد درآورد. اما در مقابل، کشورهای قدرتمند اروپای قاره‌ای و جنوبی نظیر آلمان، فرانسه، ایتالیا و اسپانیا، هیچ‌گونه منفعت و دستاوردی در این سیاست تهاجمی نمی‌بینند و قاطعانه معتقدند که اعمال فشار مستمر بر گرجستان، یک اشتباه استراتژیک و تاریخی بزرگ برای اروپا خواهد بود.»

انتهای پیام/