سه گام ایران در مسیر عدالت و بازدارندگی

به گزارش خبرگزاری تسنیم از بوشهر، در مواجهه با جنگ تحمیلی سوم رمضان، بیانیه شامگاه 20 فروردین 1405 (9 آوریل 2026 ) توسط حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب، سه موضع مورد تأکید قرار گرفت. مواضع سه‌گانه اعلام‌شده از سوی ایران، نمایانگر عمق راهبردی، اقتدار و پایبندی به اصول اسلامی در سیاست خارجی و دفاعی کشور است. این مواضع که از سوی معظم‌له با صلابت بیان شد، نه تنها بازتابی از اراده ملی، بلکه تجسمی از آموزه‌های دینی در خصوص مقابله با ظلم و احقاق حق است.

1/ عزم راسخ در برابر تجاوز:

نخستین و قاطع‌ترین موضع، «رها نکردن متجاوزین تبهکاری که کشور ما را مورد حمله قرار دادند» است. این جمله، یادآور وعده الهی در قرآن کریم است که می‌فرماید: «وَالَّذِینَ إِذَا أَصَابَهُمُ الْبَغْیُ هُمْ یَنْتَصِرُونَ» (شوری: 39) و کسانی که چون ستمی به آنها رسد، (برای دفاع از خود) یاری می‌طلبند.  این آیه، حق مسلم هر ملتی را برای دفاع و پاسخگویی به متجاوزین به رسمیت می‌شناسد.

در سنت نبوی نیز، مقابله با دشمن در صورت تجاوز، اصلی مسلم است. این موضع، سیگنالی روشن به دشمنان است مبنی بر اینکه تجاوز به میهن اسلامی، بدون پاسخ نخواهد ماند و اقتدار دفاعی ایران، خط قرمزی غیرقابل عبور است.

2/مطالبه غرامت و وفای به عهد در قبال حقوق مؤمنین:

موضع دوم، «طلب غرامت تک‌تک صدمات وارد شده، خون‌بهای شهیدان و دیه جانبازان» است. این اصل، ریشه در مفاهیم عمیق عدالت اسلامی و حقوق بشری دارد. قرآن کریم در مورد قصاص و دیه می‌فرماید: «وَکَتَبْنَا عَلَیْهِمْ فِیهَا أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَیْنَ بِالْعَیْنِ وَالْأَنْفَ بِالْأَنْفِ وَالْأُذُنَ بِالْأُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّ وَالْجُرُوحَ قِصَاصٌ…» (مائده: 45 ) و در آن [تورات] بر آنان مقرر کردیم که جان در برابر جان، و چشم در برابر چشم، و بینی در برابر بینی، و گوش در برابر گوش، و دندان در برابر دندان، و زخم‌ها را نیز قصاصی است و در ادامه به پرداخت دیه اشاره دارد. این اصل، تنها محدود به دیه جسمی نیست، بلکه شامل جبران خسارات مادی و معنوی وارده بر کشور و ملت نیز می‌شود.

این عزم، نشان‌دهنده تعهد نظام اسلامی به پاسداری از حرمت جان و مال و آبروی شهروندان است و لزوم جبران خسارات وارده را از سوی متجاوزین، یک امر قطعی و غیرقابل چشم‌پوشی می‌داند.

3/ بازتعریف اقتدار در تنگه هرمز:

سومین موضع، «وارد کردن مدیریت تنگه هرمز به مرحله جدیدی» است. تنگه هرمز، شاهرگ حیاتی اقتصادی منطقه و جهان است و هرگونه تهدید یا اختلال در آن، پیامدهای جهانی خواهد داشت. این موضع، نه تهدیدی علیه صلح، بلکه اعلام آمادگی برای تثبیت امنیت و حفظ منافع ملی در یکی از حساس‌ترین نقاط استراتژیک جهان است. این اقدام، با روح آیه «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّکُمْ…» (انفال: 60 ) و هر چه در توان دارید از نیرو و اسب آماده کنید تا بدان وسیله دشمن خدا و دشمن خود را بترسانید… هم‌خوانی دارد. این آمادگی نظامی و راهبردی، ابزاری برای بازدارندگی و حفظ منافع مشروع ملت ایران است.

منشور وحدت و مقاومت:

در کنار این سه موضع قاطع، تأکید بر «به هیچ‌وجه از حقوق حقّه خود دست نکشیدن» و «در این جهت همه جبهه مقاومت را به‌طور یکپارچه در نظر داشتن»، نمایانگر عمق نگاه راهبردی رهبر معظم انقلاب است.

این رویکرد، نشان می‌دهد که جمهوری اسلامی ایران، ضمن دفاع از منافع خویش، همواره پیوند ناگسستنی خود را با سایر نیروهای مقاومت در منطقه و جهان حفظ کرده و بر اتحاد و همبستگی در برابر ظلم و استکبار تأکید دارد. این همان فلسفه‌ای است که در طول تاریخ، مؤمنین را به انسجام و حمایت از یکدیگر فراخوانده است.

در پایان، این مواضع سه‌گانه، در کنار رویکرد کلان وحدت مقاومت، تصویری از صلابت، عدالت‌محوری و حکمت اسلامی را در مواجهه با چالش‌های بین‌المللی به نمایش می‌گذارد و اثبات می‌کند که ملت ایران، هرگز زیر بار ظلم نخواهد رفت و حقوق حقه خود را با اتکا به خداوند، نیروی ایمان و اقتدار ملی، به دست خواهد آورد.

نویسنده: محمود خدری، مدرس دانشگاه بوشهر

انتهای پیام/