درس اخلاق | میدان خیابان؛ فرصت خودسازی

به گزارش خبرنگار حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم، حجت‌الاسلام والمسلمین سید احمد فقیهی از استادان اخلاق حوزه علمیه قم، در مسجد خاتم ‌الانییای پردیسان، با بیان آیه شریفه«وَتِلْکَ الْأَیَّامُ نُدَاوِلُهَا بَیْنَ النَّاسِ» گفت: این روزگار می‌چرخد، چرخش روزگار هم یکسان نیست؛ گاهی جنگ است، گاهی صلح است، گاهی پیروزی و گاهی شکست است. خداوند این‌گونه تدبیر کرده که جنگ می‌شود! چرا؟ فرمود: «وَ لِیُمَحِّصَ اللهُ الَّذینَ آمَنُوا وَ یَمْحَقَ الْکافِرینَ». «مَحَّصَ»، یعنی پاک کردن و خالص کردن. خداوند می‌خواهد با این اتفاقات مؤمنین را پاک و خالص کند. گاهی جنگ، ترس، دلهره، موشک و شهادت، سبب می‌شود که انسان مرگ را از نزدیک احساس می‌کند. اینها برای این است که دل و قلب ما پاک شود و کدورت‌ها از وجود ما بیرون بریزد.

وی تأکید کرد: یک وقت اشتباه نشود! مسائل اجتماعی و سیاسی و مملکتی مهم است. این راهپیمایی شب‌ها بسیار مهم است؛ اما در همین راهپیمایی‌ها که آدم برای تقویت نظام شعار می‌دهد، برای خودم چی؟ آیا اخلاصی هم برای خود من پیدا می‌شود یا نه؟ آن تغییری که در من باید ایجاد شود همین است که قرآن می‌فرماید «وَ لِیُمَحِّصَ اللهُ الَّذینَ آمَنُوا»؛ مؤمنین باید در این راهپیمایی شب‌ها، روز به‌روز خالص‌تر بشوند و نیت فقط برای خدا باشد!

استاد اخلاق حوزه خاطرنشان کرد: مرحوم امام در جریان انقلاب هر موقع سخنرانی می‌کردند این آیه را می‌خواندند که «قُلْ إنما أَعِظُکُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ» فرمودند یک موعظه کفایت می‌کند و آن موعظه قیام لله است. اگر قیام می‌کنید فقط خدا! اگر می‌جنگید فقط خدا! اگر شعار می‌دهید، ته دل آدم فقط خدا باشد؛ یعنی اخلاص.

استاد فقیهی تأکید کرد: شب‌ها که برای راهپیمایی بیرون می‌روید، به رضایت خدا و عنایت امام زمان توجه داشته‌ باشید. مسلماً اگر عنایت امام زمان نبود، مردم این‌طور دلگرم نمی‌شدند و این اتفاقات نمی‌افتاد. بهره من هم این باشد که در این راهپیمایی به یاد امام زمان باشم.

حجت‌الاسلام فقیهی با بیان این آیه شریفه «کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِتَالُ و هو کُرْهٌ لَکُمْ»، خاطرنشان کرد: جنگ نوشته‌شده، بخواهید یا نخواهید جنگ هست، همیشه هم بوده، پیغمبر(ص) دائم در جنگ بودند، امیرالمؤمنین(ع) در جنگ بودند، امام‌حسن(ع) و امام‌حسین(ع) در جنگ بودند. اما ما بدمان می‌آید همه از جنگ بدشان می‌آید، اما قرآن می‌گوید که نه این‌طوری نیست «وَعَسَیٰ أَنْ تَکْرَهُوا شَیْئًا و هو خَیْرٌ لَکُمْ» چه‌بسا چیزهایی که ما نمی‌پسندیم، در حالی که برای آدم بهتر است. اینها درمان است و مثل دکتر جراحی است که شکم کسی را پاره می‌کند. جنگ یک جراحی است که غده‌هایی را که در درون من هست را بیرون می‌آورد. یکی از این غده‌ها تعلقات و دلبستگی‌ها است. در این چرخش عالم غرضی هست و آن هم تربیت است.

خبرنگار: بابک شکورزاده

انتهای پیام/