به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرم‌آباد، تبیین جایگاه والای زن در منظومهٔ فکری اسلام و بازشناسی هویت دخترانه در دنیای پرهیاهوی امروز، فراتر از یک ضرورت فرهنگی، یک تکلیف راهبردی برای حفظ بنیان‌های جامعه است.

تقابل میان نگاه متعالیِ دینی که زن را محور تمدن‌سازی و مربی بشریت می‌داند، با نگاه ابزاری و مادی دنیای مدرن، چالش‌های عمیقی را پیش روی نسل جوان قرار داده‌است.

در این میان، نام‌گذاری روز ولادت حضرت معصومه (س) به‌نام  روز دختر، فرصتی مغتنم برای بازخوانی این نقش‌های حیاتی و اصلاح باورهای کلیشه‌ای است.

اکرم جعفری، استاد حوزه و دانشگاه، در یادداشتی برای تسنیم به بررسی این تقابل‌های فرهنگی و رسالت امروزِ دختران ایرانی پرداخته است:

خداوند آفرینشش را آغاز کرد با مهربانی و برای مهربانی؛ با مهربانویی که دلیل خلقت شد. ای فاطمه دختر پیامبر، اگر تو نبودی بهانه‌ای برای آفرینش نبود: لولاک ما خلقتُ الافلاک و لولا فاطمه ما خلقتُک و علیّا.

چنین دختر و دختران چنین بانویی بودند که در مسیر حرکت تمدن اسلامی نقش‌آفرینی کردند؛ آن‌گونه که رمز زنده ماندن ولایت شدند. بی‌جهت نگفته‌اند که  از دامن زن، مرد به معراج می‌رود.

جایگاه و حقوقی که خالق هستی به دختر داد و پیامبرش به‌مانند یک معلم و رسانه آن را تبیین کرد، تا زنان در سمت درست تمدن و تاریخ بایستند.

زادروز حضرت معصومه(علیهاالسلام) را روز دختر نامیدند، برای دختران سرز‌مینمان؛ خواهری که تا نفس آخر هم‌پیمان ولایت بود، با مشق عشق، هم‌دلی، دل‌تنگی و سرسپردگی برای امامش. او به‌مانند مادرش عظمت داد به دختران و برابری جنسیتی.

حال آنکه جایگاه زن در غرب، منهای عدالت جنسیتی است و جایگاهی ابزاری برای ارضای شهوات، برای تبلیغات رسانه‌های گوناگون؛ یک موجود مصرف‌گرا غرق در زروزیور.

آنچه را امروز جامعهٔ ضدبشری برای دختران به ارمغان آورده، بی‌هویتی است که ارواح مسخ‌شدهٔ دختران را با سونامی هرزه‌گردی به سکوت و مرگ فراخوانده است. جامعه‌ای که دستاوردش ماشین کشتار بی‌رحمانهٔ دختران است در تجاوزهای نهان و آشکار جزیرهٔ گناه و بدنام اپستین و فرااپستین و سکوت دردناک جهان در شهادت دختران و کودکان مظلوم غزه است و مدرسهٔ شجرهٔ طیبه.

امامِ شهید، رسالت امروز دختران و زنان ایرانی را برجسته‌کردن نقش زن در اسلام و بازیابی هویت زنان مسلمان برای خدمت به بشریت فرمودند.

البته که بسیار به پیشرفت کشور هم تأکید داشتند و در توصیه‌ای پدرانه، ایمان همراه با عمل صالح، مطالعه، دقت، تحقیق، درس، ورود به مسائل مورد ابتلای روز و اهتمام به کارهای دینی را جزو وظایف حتمی و مسلمی دانستند که امروز زنان کشور باید مثل مردان، خود را موظف به انجام آن‌ها بدانند.

هجوم‌های رسانه‌ای و نفوذ فرهنگی غرب در ساختار متمدنانهٔ ایران، منجر به فرار برخی نوجوانان از هویت معصومانهٔ دخترانهٔ خود شده و ظاهر قضیه و بزک‌شدهٔ غرب را هم‌سو با پیشرفت، ترقی و حقوق زنان پنداشته‌اند.

بر عهدهٔ سکانداران تربیت اسلامی و آموزشی است که در کنار بازخوانی و استناد به منابع دینی و منظومهٔ فکری امامین انقلاب، به ارزیابی و مقایسهٔ جایگاه، حقوق و مسئولیت‌های طبیعی زنانه در مکتب اسلام و مکاتب بشری غرب همچنان پویا و منتج وارد شوند.

معرفی فرهنگ غرب در برخورد با دختران در فضای خانواده و جامعه بسیار دل‌خراش بوده و برابری جنسیتی در فریادهای دروغین و بلند فمینیستی نه دیده و نه شنیده می‌شود؛ ضرورت دارد.

جای انکار نیست که در برخی خُرده‌فرهنگ‌های ایرانی نیز باورهای نادرستی دربارهٔ جایگاه زن و دختر وجود دارد که در مقایسه با غرب و شرق، هرچند اندک است، اما نیاز به ترمیم و اصلاح دارد.

برای رسیدن به مطلوب نهاییِ جایگاه دختران، نام‌گذاری تقویمیِ روز اول ماه ذی‌القعده کافی نیست. امروزه لازم است که احیای هویت زنانه و جایگاه مادری با درج محتوای دقیق در متون آموزشیِ آموزش‌وپرورش و دانشگاهی و رسانه‌ای تکثیر شود.

انتهای پیام/