به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، مرحوم آیت‌الله مرعشی نجفی روحیه‌ای لطیف و مرامی مردمی داشتند. بارها برای رنج مردم، اشک‌شان جاری می‎شد. نقل شده است: در زمانی که اکثر مردم از حمام عمومی استفاده می‌‎کرده‌ اند و دلاک‎ها هم معمولاً ریش بلندی داشتند و سرشان را می‎تراشیدند،  روزی مرحوم آقای مرعشی وارد حمام عمومی می‎شوند. از قضا تعدادی از مسافران اصفهانی که مشغول استحمام بوده‎اند، فکر می‎کنند که ایشان دلاک هستند. یکی از آن مسافران با تحکم می‎گوید:

دلاک! چرا دیر کردی؟ ما عجله داریم!

آیت‌الله مرعشی بدون این که چیزی بگویند مشغول کیسه کشیدن آن‌ها می‌شوند.در این هنگام دلاک اصلی وارد حمام می‌شود و با دیدن آقای مرعشی به عذرخواهی می‌پردازد.

حضرت آقا می‌فرمایند: این‌ها زائر حضرت معصومه(س) هستند، اشکالی ندارد!

جلال و جبروت فاطمه زهرا (س)

آقای حاج‌ شیخ عبدالله موسیانی (از شاگردان آیت‌الله مرعشی) نقل می‌کنند: حضرت آیت‌الله مرعشی به طلاب فرمودند: علت آمدن من به قم این بود که پدرم، سیدمحمود مرعشی نجفی (از زهاد و عباد معروف) چهل شب در حرم امیرالمؤمنین(ع) بیتوته کرد تا آن حضرت را ببیند.

شبی در حالت مکاشفه حضرت را دید که به او فرمود: «سیدمحمود، چه می‌خواهی؟»

عرض کرد: «می‌خواهم بدانم قبر فاطمه زهرا(س) کجاست تا آن را زیارت کنم.»

حضرت فرمودند: «من نمی‌توانم برخلاف وصیت آن حضرت، قبرش را آشکار کنم.»

عرض کرد: «پس من هنگام زیارت چه کنم؟»

حضرت فرمودند: «خداوند جلال و جبروت فاطمه(س) را به فاطمه معصومه(س) عنایت فرموده است. هر کس بخواهد ثواب زیارت حضرت زهرا(س) را درک کند، به زیارت فاطمه معصومه(س) برود.»

منبع: زلال حکمت؛ زندگی و سلوک آیت‌الله مرعشی نجفی، ص92؛ سیره فرزانگان، عبدالحسن بزرگمهرنیا، نشر سامان دانش.

انتهای پیام/