به گزارش خبرگزاری تسنیم، فصل گذشته یکی از شگفت‌انگیزترین فصل‌های سال‌های اخیر در لیگ‌های برتر اروپا بود. شگفتی‌ها تقریباً در تمام لیگ‌ها به‌ جز لیگ برتر انگلیس رخ داد. اگر استون ویلا نه‌ تنها از منچستریونایتد، چلسی و تاتنهام که امروز هم قدرتمند هستند، بلکه از یکی از سه تیم لیورپول، آرسنال یا منچسترسیتی هم بالاتر می‌رفت، با یک ترکیب واقعاً رویایی روبرو بودیم.

با این حال، پنج نمونه جالب وجود دارد که تقریباً دو سال بعد، همه آنها دچار افت شده‌اند؛ برخی کمتر محسوس و برخی به‌ شدت.

 بایرلورکوزن

فصل 23-2022: مقام ششم بوندس‌لیگا و حضور در نیمه‌نهایی لیگ اروپا
فصل 24-2023: قهرمانی در بوندس‌لیگا و DFB، حضور در فینال لیگ اروپا
فصل 25-2024: مقام دوم در بوندس‌لیگا، رتبه ششم در لیگ قهرمانان اروپا و حذف در مرحله یک‌هشتم نهایی برابر بایرن
فصل 26-2025: مقام پنجم (فعلی) در بوندس‌لیگا، رتبه شانزدهم در لیگ قهرمانان اروپا و حذف در مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل آرسنال

این تیم بدون تردید بزرگ‌ترین شگفتی آن فصل بود و شاید پس از قهرمانی لسترسیتی، دومین رخداد بزرگ کل قرن بیست‌ویکم محسوب شود. بایرلورکوزنِ ژابی آلونسو 51 بازی متوالی را در تمام رقابت‌ها بدون شکست پشت‌سر گذاشت و احتمالاً رکوردی تاریخی برای پنج لیگ معتبر اروپا ثبت کرد. 361 روز بدون شکست؛ فقط چند روز دیگر کافی بود تا یک سال کامل بی‌باخت بمانند! 28 پیروزی و بدون شکست در بوندس‌لیگا؛ کاملاً سورئال. حتی بایرنِ وینسنت کمپانی امروز هم توانایی تکرار چنین آماری را ندارد. این تیم بی‌نقص تنها در فینال لیگ اروپا و برابر آتالانتا متوقف شد.

لورکوزن پیش از آن همیشه در یک‌قدمی جام‌ها می‌ایستاد اما ناگهان همه‌ چیز تغییر کرد. البته تقریباً همه‌ چیز؛ چراکه تیم قهرمان (به ارزش 229.5 میلیون یورو) در تابستان 2025 از هم پاشید. درست پس از جدایی آلونسو که سبک سیستماتیکش در رئال مادرید چندان موفق نبود. از تیم اصلی، تنها چند بازیکن کلیدی باقی مانده‌اند: ادموند تاپسوبا (مدافع)، آلخاندرو گریمالدو (وینگر چپ)، رابرت آندریچ و ازکیل پالاسیوس (هافبک‌ها). پاتریک شیک همچنان در تیم است اما در آن دوران کمتر بازی می‌کرد. وضعیت یوناس هافمن برعکس است: هافبک تهاجمی باتجربه که این روزها کمتر به میدان می‌رود.

اریک تن‌هاگ گزینه جانشینی آلونسو بود اما تنها دو ماه در لورکوزن دوام آورد. کاسپر یولمن وضعیت بایر را بهبود داده اما این باشگاه دوباره به حالت سنتی خود برگشته است: تلاش برای سهمیه لیگ قهرمانان اروپا و در بهترین حالت رسیدن به مرحله یک‌هشتم نهایی؛ فراتر از آن، متأسفانه بعید است. با این حال، این مربی دانمارکی می‌تواند هواداران را یاد روزهای قهرمانی در جام حذفی آلمان بیندازد؛ جایی که اکنون در نیمه‌نهایی باید به مصاف بایرن بروند.

 اشتوتگارت

فصل 23-2022: رتبه شانزدهم بوندس‌لیگا
فصل 24-2023: رتبه دوم بوندس‌لیگا
فصل 25-2024: رتبه نهم بوندس‌لیگا، رتبه بیست‌وششم در لیگ قهرمانان اروپا و قهرمانی در جام حذفی آلمان
فصل 26-2025: رتبه سوم (فعلی) در بوندس‌لیگا و صعود به مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ اروپا

این تیم بزرگ‌ترین جهش فصل 24-2023 را در جدول بوندس‌لیگا داشت. یک روز در بازی پلی‌آف برای ماندن در لیگ می‌جنگید و یک سال بعد از بایرن هم بالاتر ایستاده بود! اگر بایر لورکوزن آن جهش تاریخی را رقم نمی‌زد، اشتوتگارت حتی می‌توانست شانس قهرمانی داشته باشد. از 27 ژانویه تا پایان فصل، تنها یک بار شکست خوردند؛ آن هم نه برابر تیمی بزرگ، بلکه مقابل وردربرمن. در برابر لورکوزن نیز شکست نخوردند و دو تساوی گرفتند.

اشتوتگارت هر تابستان تقریباً از نو ساخته می‌شود و ثبات در این تیم عملاً معنایی ندارد: آنها از فصل 22-2021 تاکنون 343.7 میلیون یورو درآمد حاصل از فروش بازیکن داشته‌اند. با این حال همچنان غرق‌نشدنی هستند. درست است که نتوانستند موفقیت خود را تثبیت کنند و بازگشت‌شان به لیگ قهرمانان اروپا به پلی‌آف نرسید اما جام حذفی آلمان را فتح کردند؛ اولین جام از سال 2007، بدون احتساب جام اینترتوتو و بوندس‌لیگای 2. اکنون نیز دوباره در بین سه تیم نخست جدول قرار دارند.

سباستین هوینس در باشگاه ماند و همچنان به تاریخ‌سازی ادامه می‌دهد. نقاط قوت تیم همچنان بر پایه دروازه‌بان الکساندر نوبل که به‌ طور دائم از بایرن قرض گرفته شده است و ماکسیمیلیان در پست دفاع چپ، هافبک‌های دفاعی آنجلو استیلر و آتاکان کارازور، وینگرهای کریس فوهریش و جیمی لولینگ و مهاجم دنیز اونداو استوار است. آخری، دومین گلزن برتر بوندس‌لیگا پس از هری کین محسوب می‌شود و هم در آن زمان و هم اکنون 18 گل به ثمر رسانده است.

 برست

فصل 23-2022: رتبه چهاردهم در لیگ یک
فصل 24-2023: رتبه سوم در لیگ یک
فصل 25-2024: رتبه نهم در لیگ یک، رتبه هجدهم در لیگ قهرمانان اروپا و شکست مقابل پاری‌سن‌ژرمن در پلی‌آف
فصل 26-2025: رتبه یازدهم در لیگ یک (فعلی)

 با اینکه برست یکی از فقیرترین تیم‌های لیگ یک فرانسه بود اما به‌ طرزی شگفت‌انگیز نیمی از مسابقات خود را برد و از رتبه چهاردهم به رتبه سوم صعود کرد. بهترین جایگاه قبلی این باشگاه، رتبه هشتم در سال 1987 بود. تیم فروتن برست از نوامبر تا مارس بدون شکست ماند؛ روندی که 13 بازی را شامل می‌شد. این دوره، بازگشت چشمگیر از شکست 2 بر صفر به تساوی 2-2 مقابل پاری‌سن‌ژرمن را هم در بر داشت؛ کاری که حتی بسیاری از تیم‌های بزرگ قادر به انجامش نیستند.

ریتم تیم با درخشش رومن دل‌کاستیلو، وینگر راست، شکل می‌گرفت. اریک روی، سرمربی تیم همچنان سرجای خود است و ستون‌های اصلی تیم شامل برندن چاردونت، رهبر خط دفاع و کاپیتان، کنی لالا و بردلی لوکو در دفاع کناری، و هوگو مگنتی و کاموری دومبیا در میانه میدان همچنان حفظ شده‌اند. گرگوار کودر، که زمانی سنگربان ذخیره و عضو تیم اصلی برست بود، اکنون گلر شماره یک است اما بقیه تیم تقریباً به‌ طور کامل تغییر کرده‌اند.

باشگاه در دو فصل اخیر در میانه جدول لیگ یک قرار داشته است. بااین‌حال، فصل گذشته در لیگ قهرمانان اروپا سروصدای زیادی به پا کرد: در مجموع رتبه هجدهم را کسب کرد (بالاتر از یوونتوس و منچستر سیتی!) اما در پلی‌آف با نتیجه 10 بر صفر مقابل پاری‌سن‌ژرمن حذف شد. از میان تیم‌های فهرست‌ شده، تنها بایر لورکوزن در رقابت‌های بزرگ اروپایی عملکرد قابل‌اتکاتری داشت.

بولونیا

فصل 23-2022: رتبه نهم در سری‌ A
فصل 24-2023: رتبه پنجم در سری‌ A
فصل 25-2024: رتبه نهم در سری‌ A، رتبه بیست‌وهشتم در لیگ قهرمانان اروپا و قهرمانی در کوپا ایتالیا 
فصل 26-2025: رتبه هشتم در سری‌ A و حضور در مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ اروپا (فعلی)

به لطف افزایش سهمیه ایتالیا در جام باشگاه‌های اروپا، رتبه پنجم در سری‌ A برای حضور بولونیا در لیگ قهرمانان اروپا 25-2024 کافی بود. این تیم درخشش اصلی خود را بین فوریه تا مارس داشت؛ دوره‌ای که هشت برد از 9 مسابقه کسب کرد. بولونیا حتی قادر بود رتبه سوم را به‌دست آورد اما اواخر فصل گرفتار «ویروس تساوی» شد. با این‌ وجود، شاگردان تیاگو موتا عملکردی بسیار بهتر از رم، لاتزیو، فیورنتینا و ناپولی داشتند. بولونیا از سال 1971 به چنین سطحی از موفقیت نرسیده بود.

تیاگو موتا بلافاصله توسط یوونتوس جذب شد؛ جایی که دورانش ناموفق بود و اکنون دو سال است بدون تیم مانده. چندین بازیکن کلیدی هم راهی تیم‌های بزرگ شدند: جاشوا زیرکزی به منچستر یونایتد، ریکاردو کالافیوری به آرسنال و ویکتور کریستینسن به لسترسیتی. الکسیس سائلماکرز نیز راهی رم شد. در مجموع باشگاه طی چند فصل گذشته 188.5 میلیون یورو از فروش بازیکنان درآمد کسب کرده است.

تیم در لیگ قهرمانان اروپا تنها یک پیروزی داشت و به سرعت حذف شد. آنها در سری‌ A نیز دیگر تیمی بالانشین نیستند. با این حال، تا امروز با هدایت وینچنزو ایتالیانو 100 بازی انجام داده‌اند، هرگز از جمع هشت تیم برتر خارج نشده‌اند، فصل گذشته قهرمان جام حذفی ایتالیا شده‌اند و اکنون در مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ اروپا حضور دارند. همچنین باید از بازیکنانی یاد کرد که در روزهای اوج باشگاه در برابر وسوسه جدایی مقاومت کردند: ریکاردو اورسولینی، وینگر راست (با تغییر آمار از 10 گل و 2 پاس گل به 8 گل و یک پاس گل)، لوئیس فرگوسن در میانه میدان، جان لوکومی در دفاع و لوکاش اسکوروپسکی در درون دروازه. اسکوروپسکی اما درگیر مصدومیت‌های متعدد بوده و حالا اغلب جای خود را به فدریکو راوالیا داده است.

 خیرونا

فصل 23-2022: رتبه دهم در لالیگا
فصل 24-2023: رتبه سوم در لالیگا
فصل 25-2024: رتبه شانزدهم در لالیگا، رتبه سی‌وسوم در لیگ قهرمانان
فصل 26-2025: رتبه دوازدهم در لالیگا (فعلی)

با تنها یک شکست در 23 بازی نخست، تنها دو امتیاز کمتر از رئال مادرید و برتری قابل‌توجه نسبت به بارسلونا و اتلتیکومادرید، خیرونای جسور از هیچ‌یک از حریفان بزرگ هراسی نداشت. در نهایت جایگاه دوم را به همسایه خود، بارسا، واگذار کرد اما موفق شد هر دو بازی رودررو را از آنها ببرد. پیش از این تنها والنسیا موفق شده بود سه تیم صدر جدول را شکست دهد اما این اتفاق 12 سال پیش و بسیار پیش از ظهور خیرونا رخ داده بود. خود کاتالان‌ها نیز هرگز پیشتر رتبه‌ای بهتر از دهم کسب نکرده بودند.

رهبران تیم به‌ سرعت از هم پاشیدند. رم بهترین گلزن لالیگا، آرتم دوبیک را جذب کرد؛ منچسترسیتی ساویو، اصلی‌ترین مهره هجومی خیرونا را به خدمت گرفت؛ بارسا اریک گارسیا را بازگرداند؛ همنام او، آلش راهی بایر لورکوزن شد و یان کوتو به بوروسیا دورتموند پیوست. در تابستان 2025 نیز میگل گوتیرز، مدافع چپ راهی ناپولی شد و یانگل هررا، هافبک کلیدی بی‌درنگ پیشنهاد تمدید را رد کرد و به رئال سوسیداد رفت.

میشل سانچس همچنان در حال مذاکره برای تمدید قرارداد است اما آژاکس نیز برای جذب او وارد عمل شده و قرارداد مربی او تابستان امسال به پایان می‌رسد. از میان بازیکنان برجسته این تیم، پائولو گاسانیگا درون دروازه، دالی بلیندِ باتجربه (که اکنون 36 سال دارد)، ایوان مارتین در خط میانی و ویکتور تسیگانکوف در پست وینگر راست هنوز حضور فعال دارند و به‌ طور منظم به میدان می‌روند.

با این حال، اوج عملکرد خیرونا همان فصل 24-2023 باقی مانده است. این تیم در لیگ قهرمانان اروپا از هشت مسابقه، هفت شکست تجربه کرد و در لالیگا نیز خود را نزدیک منطقه سقوط یافت. اکنون دوباره در میانه جدول قرار گرفته است.

انتهای پیام/