بسیاری از فیلم‌ها متوقف شدند اما ما در شرایط جنگی سریال ساختیم

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، محمدجواد موحد، یکی از سه تهیه‌کننده مجموعه «سرو، سپید، سرخ» که تولید مشترک مرکز سیمافیلم، سازمان هنری رسانه‌ای اوج و مؤسسه شهیدآوینی است درباره روند شکل‌گیری این پروژه گفت: ایده تولید این مجموعه در روزهای دوم و سوم آغاز جنگ شکل گرفت و با توجه به شرایط ویژه و محدودیت زمانی، تصمیم گرفته شد پروژه‌ای در مقیاس سریال 14 تا 15 قسمتی در بازه‌ای بسیار کوتاه تولید شود.

محمدجواد موحد با اشاره به تفاوت این پروژه با تولیدات معمول تلویزیونی افزود: در شرایط عادی، تولید یک سریال 15قسمتی معمولاً بین شش تا هشت ماه زمان نیاز دارد؛ شامل حدود دو ماه و نیم تا سه ماه نگارش، یک تا دو ماه پیش‌تولید، حدود دو ماه تولید و سپس مراحل پس‌تولید، اما در این پروژه هدف‌گذاری ما این بود که تمام این مراحل در حدود یک ماه انجام شود.

این تهیه‌کننده در گفتگو با تسنیم ادامه داد: به همین دلیل، در شیوه شکل‌گیری قصه‌ها نیز به فرم جدیدی رسیدیم و از جمعی از فیلم‌سازان دعوت شد تا ایده‌ها و زاویه‌دیدهای شخصی خود را درباره جنگ ارائه دهند. در یک کارگروه 20 تا 30 نفره، به‌صورت مستمر درباره طرح‌ها و ایده‌ها بحث شد و نهایتاً مجموعه‌ای از قصه‌ها شکل گرفت که امروز در قالب این سریال ارائه شده است.

موحد درباره رویکرد کلی پروژه اظهار کرد: هدف ما ایجاد تنوع در روایت‌ها بود؛ هم از نظر ژانر و هم از نظر لحن و زاویه دید، به همین دلیل، در این مجموعه هم ملودرام خانوادگی داریم، هم روایت‌های امنیتی و پلیسی، و هم فضاهای متفاوت دیگر، این تنوع، یکی از ویژگی‌های اصلی مجموعه محسوب می‌شود.

وی اضافه کرد: علاوه بر تنوع ژانری، سرعت در تولید و فاصله کم با زمان وقوع جنگ نیز از اهداف اصلی پروژه بود؛ به‌گونه‌ای که فیلم‌سازان بتوانند در حالی که هنوز فضای جنگ در جریان است، از اتمسفر واقعی آن برای خلق اثر استفاده کنند، هدف این بود که این مجموعه در آینده، به‌عنوان روایتی نزدیک به واقعیت از جنگ سوم تحمیلی باقی بماند.

این تهیه‌کننده درباره میزان الهام‌گیری از واقعیت گفت: برخی از اپیزودها کاملاً بر اساس تجربه‌های واقعی فیلم‌سازان شکل گرفته‌اند، برای مثال، اپیزود «9:40» بر اساس تجربه شخصی کارگردان آن در روزهای آغاز جنگ و لغو پروازها نوشته شده است، همچنین برخی آثار دیگر نیز بر پایه مشاهدات مستقیم یا حضور واقعی فیلم‌سازان در صحنه رویدادها شکل گرفته‌اند، و بخشی دیگر بر اساس تخیل و بازآفرینی موقعیت‌های محتمل نوشته شده است.

موحد در ادامه درباره شرایط تولید این مجموعه در فضای جنگی بیان کرد: بسیاری از پروژه‌های دیگر در این مقطع متوقف شدند، اما ما تلاش کردیم در همان شرایط، کار را پیش ببریم. بخشی از انگیزه ما این بود که در حد توان و تخصص خود، در شرایط جنگی کشور نقش‌آفرینی کنیم و نسبت به این مسئولیت اجتماعی بی‌تفاوت نباشیم.

وی افزود: انگیزه دیگر، پاسخ به نیاز آنتن تلویزیون در ایامی بود که هم‌زمان با نوروز و عید فطر، شرایط ویژه‌ای در کشور حاکم بود و نیاز به تولید آثاری متناسب با حال‌وهوای جامعه احساس می‌شد.

این تهیه‌کننده ادامه داد: مهم‌ترین نکته برای ما، ثبت روایت‌هایی نزدیک به واقعیت از جنگ بود؛ چرا که بسیاری از صحنه‌های تولید، در شرایطی انجام شد که خود ما نیز در فضای واقعی بحران و حتی در نزدیکی رخدادهای امنیتی و انفجارها حضور داشتیم، همین مسئله باعث شد اتمسفر واقعی جنگ به‌شکل مستقیم در فرآیند تولید اثرگذار باشد.

موحد در پایان تأکید کرد: این پروژه برای ما صرفاً یک تولید تلویزیونی نبود، بلکه تلاشی بود برای ثبت یک تجربه جمعی از روزهای خاص کشور؛ تجربه‌ای که هم از نظر حرفه‌ای و هم از نظر اجتماعی، برای همه عوامل ارزشمند و ماندگار خواهد بود.

انتهای پیام/+