به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، رسول اولیازاده، عکاس شخصی رهبر معظم انقلاب، از «دقت نادر رهبر شهید» در ریزه‌کاری‌ها و «واکنش‌های احساسی و منطقی» ایشان به آثار هنری پرده برداشت. وی یادآور شد که «برخورد ویژه‌ی ایشان با مسائل هنری» میان روحانیون کم‌نظیر بود؛ نمونه‌ی بارز آن، بازخورد مثبت ایشان به آلبوم پرتره‌ی طراحی‌شده توسط اولیازاده و همچنین پیامی بود که پس از دیدن بولتن نیمه شعبان با طراحی او صادر شد: «بسیار زیبا بود و خستگی‌ام در رفت.»، این واکنش، نشانه‌ی «درک عمیق هنر» و «حساسیت روحانی خاص» ایشان بود.

اولیازاده با اشاره به «تشکرهای کتبی و شفاهی متعدد» رهبر شهید، خاطرنشان کرد که ایشان حتی پس از طراحی ویژه‌نامه‌ی «مجله‌ی عکس» که شامل 60 عکس منتخب از 3000 عکس زلزله‌ی رودبار بود، با دقتی مثال‌زدنی فرمودند: «پس باید مجموعه‌ای ارزنده باشد؛ من با دقت آن را نگاه می‌کنم.»، این توجه به «کیفیت کار» و «ارزش هنری»، در حالی که از سوی یک رهبر دینی و سیاسی بود، «نادر و خاص» است. این عکاس همچنین به «برخورد اخلاقی محبت‌آمیز» رهبر اشاره کرد؛ چنان‌که در سفر بوشهر، پس از عکاسی از ایشان در نماز، با لحنی گرم گفت: «باید بابت این آلبوم زیبایت از شما تشکر کنم.»

وی افزود که «ادراک کامل رهبر شهید از تغییرات تکنولوژی» در ماجرای عکاسی دیجیتال به‌وضوح دیده می‌شد؛ جایی که با آرامش کامل و بی‌دغدغه فرمودند: «مهم نیست، هر تعداد که بخواهید بگیرید؛ نگران نباشید.»، این رفتار، نشان‌دهنده‌ی «آگاهی روز» و «عدم‌تعصب سنتی» بود، اما آنچه بیش از همه در ذهن اولیازاده نقش بسته، «نگاه پدری مهربان»ِ ایشان است. وی بیان کرد که رهبر، نه‌فقط یک رهبر دینی، بلکه «پدری دلسوز» بود که در فواصل زمانی، از احوال او و حتی بیماری‌هایش (سردردهای ناشی از مجروحیت جنگی) به‌صورت شخصی سؤال می‌کرد، حتی در جلسات هنرمندان، با اشاره‌ی مستقیم به او می‌فرمود: «در حین صحبت، به یاد شما و عکس‌هایم بودم.»

اولیازاده با بیان اینکه «شهادتِ ایشان را مانند از دست دادن پدری مهربان» حس کرد، به تأثیر شهادت رهبر بر جامعه اشاره کرد و گفت: «دشمن تصور کرد با ترور ایشان، جامعه به هم می‌ریزد، اما در مقابل، جامعه‌ای منسجم‌تر و مقاوم‌تر ظهور کرد». او تأکید کرد که «ارتباط رهبر با هنرمندان» فراتر از یک حمایت سطحی بود؛ ایشان عکاسی را «ابزاری قوی برای ثبت تاریخ و انتقال مفاهیم عمیق» می‌دانست و می‌گفت: «یک عکس می‌تواند به‌اندازه‌ی هزاران کلمه تأثیرگذار باشد.»، این نگاه، به عکاسان انگیزه‌ی مضاعفی برای «ثبت دقیق و هنرمندانه‌ی وقایع» می‌داد.

در پایان، عکاس رهبر شهید، «ترکیبی از رهبری کاریزماتیک و پدری مهربان» را به‌عنوان مهم‌ترین خاطره‌ی خود از ایشان توصیف کرد و گفت: «لحظاتی بود که پس از عکاسی‌های طولانی، با خستگی فراوان، به ایشان نگاه می‌کردم و احساس می‌کردم که ایشان انرژی‌ وجودی‌شان را برای هدایت جامعه صرف می‌کنند، اما همچنان برای احوال‌پرسی از یک عکاس معمولی وقت می‌گذارند.»، این «توازن میان مسئولیت بزرگ رهبری و لطافت انسانی»، الگویی است که هرگز فراموش نخواهد شد و خاطرات عکاسی از ایشان را برای او، «نه یک شغل، بلکه یک موهبت و افتخار بزرگ» ساخته است.

انتهای پیام/+